บทที่ 761

คนชรากับเด็กหนึ่งคนยืนมองลู่ฝานซัดพวกอู๋เหลียงอย่างเงียบๆ ท่ามกลางผู้คน

ผู้อาวุโสสวมชุดขาว เสื้อคลุมยาวลากพื้น แต่กลับไม่เปื้อนฝุ่น คิ้วโก่งตาเป็นประกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ผู้ฝึกชี่คนนี้อยู่ในระดับนักเรกิ สู้แบบหนึ่งต่อสาม เชี่ยวชาญวิชา เครื่องรางก็ไม่เลว มีวิญญาณมังกรอยู่ในมือ ที่มาไม่ธรรมดา นิ่งเชวีย เอายันต์หยกให้เขา วันนี้นับเขาเข้าไปในงานแดนสวรรค์ด้วย”

“ครับอาจารย์!”

ชายหนุ่มข้างๆ ตอบรับ ชุดเขียวทั้งตัว หน้าตาหล่อเหลา ชายหนุ่มมองลู่ฝานด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

แววตาไม่ได้เลื่อมใสหรือเคารพเท่าคนอื่น มีเพียงความชื่นชม เหมือนเป็นการชื่นชมคนประเภทเดียวกัน

......

ทั้งสามคนล้มลงบนพื้น กระอักเลือดออกมาไม่หยุด

คนที่มุงดูอยู่ไกลๆ พากันส่งเสียงตกใจ ทุกคนมองลู่ฝานอย่างตกตะลึง

หนึ่งคนจัดการสามคน บดขยี้จนได้รับชัยชนะ

ถ้าคนที่แพ้เป็นผู้ฝึกชี่ยอดฝีมือทั่วไป ยังไม่เท่าไร แต่อู๋เหลียงเป็นนักเรกิที่พอมีชื่อเสียงในตลาดหม้อยา อีกทั้งดูจากการต่อสู้เมื่อกี้ สองคนข้างๆ ผู้ฝึกชี่อู๋เหลียง ก็ระดับนักเรกิเหมือนกัน

“หนึ่งคนเอาชนะนักเรกิสามคน ผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยนคนนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นยอดฝีมือปรมาจารย์บำเพ็ญชี่ มีแก่นแท้ครบถ้วนในตัว!”

“เป็นไปได้สูง ดูเหมือนงานแดนสวรรค์ปีนี้จะคึกคักอีกแล้ว ยอดฝีมือคนนี้ต้องมาเพราะงานแดนสวรรค์แน่นอน”

เกิดการพูดกันปากต่อปาก ไม่นานชื่อของผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยนดังไปทั่ว

เพราะหน้ากากเงินบนหน้าลู่ฝานดูเป็นสัญลักษณ์ ทำให้เขาไม่ต้องเผยชื่อ คนอื่นก็เรียกเขาว่าผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยน

ลู่ฝานเก็บหม้อสือฟาง รู้สึกสบายอกสบายใจ

นี่เป็นครั้งแรกในการต่อสู้ที่เขาใช้แต่วิธีของผู้ฝึกชี่ รู้สึกดีไม่เลว