บทที่ 766

เดินเล่นในหอแดนสวรรค์ต่อ อาคารขนาดใหญ่ ทุกที่ล้วนงดงามมาก

ลู่ฝานใช้โอกาสนี้ซื้อของเล็กน้อย

ของที่เขาวางขาย กลายเป็นคะแนนอย่างรวดเร็ว อีกทั้งคะแนนพวกนี้ โดนเขาเอามาซื้อสูตรการกลั่นยาทั้งหมด

ใช่ แค่สูตรการกลั่นยา

ลู่ฝานคิดว่าของอย่างอื่นเปลืองคะแนน มีแค่สูตรการกลั่นยาที่เป็นกำไร

สูตรการกลั่นยาที่นี่ มีเยอะจนลู่ฝานตาลายไปหมด แต่ 99 เปอร์เซ็นต์ ล้วนให้นักบู๊กิน มีส่วนน้อยที่ให้ผู้ฝึกชี่กิน อีกทั้งราคาแพงจนไร้เหตุผล

แต่นี่เหมาะกับความต้องการของลู่ฝาน สูตรการกลั่นยาที่มหัศจรรย์ วางอยู่ตรงหน้าเขา

สำหรับเขา สูตรการกลั่นยาที่ใช้กลั่นยาให้นักบู๊ กับสูตรการกลั่นยาให้ผู้ฝึกชี่ ไม่มีอะไรแตกต่างกัน ล้วนยกระดับพละกำลังของเขาได้ แต่ราคาทั้งสองอย่าง ต่างกันราวฟ้ากับเหว เรียกว่าต่างกันร้อยเท่าก็ไม่เกินไป

ลู่ฝานแค้นที่ตัวเองมีคะแนนไม่ถึง ดังนั้นจึงขยันขายของ

จนสุดท้ายลู่ฝานเอาของที่เซียนสือฟางเก็บไว้ในจวนอากาศธาตุออกมาขาย

การที่เขาทำแบบนี้ เรียกความสนใจของคนบางส่วน

เพราะนักบู๊ซื้อสูตรการกลั่นยาอย่างบ้าคลั่ง เป็นเรื่องที่แปลกมาก

เดินอยู่หลายชั่วยาม ลู่ฝานใช้คะแนนจนหมด จึงหยุดซื้อ

มีสูตรการกลั่นยาอยู่ในมือหลายสิบใบ แต่ละใบสามารถกลั่นยาระดับทิพย์ขึ้นไป อีกทั้งมีสองใบที่ถึงระดับยาเสวียน

ได้มาเยอะจริงๆ ได้มาเยอะอย่างแท้จริง

นี่หมายความว่า ต่อไปเขาไม่ต้องออกไปหาสูตรการกลั่นยาอีกนานเลย

เก็บสมุนไพรมาอีกสักส่วนหนึ่ง ลู่ฝานจะได้เริ่มคิดเรื่องการกลั่นยาครั้งใหญ่

พละกำลังของเขา ต้องยกระดับขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอน