บทที่ 779

“ให้ตายเถอะ ออร่าไม่ดี ออร่าไม่ดีจริงๆ!”

ศิษย์พี่หานเฟิงก่นด่าออกมาเสียงดัง ตอนนี้เจ้าดำกลายเป็นมังกรดำคุ้มครองอยู่ด้านหน้าทั้งสามคน

เศษไม้กระจาย หินกระเด็นไปทั่ว

หอแดนสวรรค์ที่แต่เดิมยังอยู่สมบูรณ์ ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว

เงาดำเป็นแถบลอยออกมาจากหอแดนสวรรค์ หรือบางทีเป็นเหมือนพวกลู่ฝาน ที่โดนระเบิดจนกระเด็นออกมา หรือไม่ก็อาศัยพละกำลังอันแข็งแกร่งของตัวเอง ฝืนพุ่งออกมา

อย่างแรกมีตั้งไม่รู้กี่คน ส่วนอย่างหลังมีแค่ไม่กี่คน

ลู่ฝานเห็นผู้ฝึกชี่จ้าวกวง รวมไปถึงคุณฟู่กุ้ย

ส่วนที่เหลือ กลัวว่าจะมีหลายคนตายอยู่ท่ามกลางระเบิด

ในตลาดหม้อยา คนจำนวนไม่น้อยเห็นภาพนี้ พากันส่งเสียงตกใจออกมาไม่หยุด คนจำนวนมากพากันถอยหลัง พากันวิ่งลงจากเขา

บางคนที่ซื้อกระจกจำภาพ รู้ว่าด้านในเกิดอะไรขึ้น รีบหนีอย่างรวดเร็ว แต่คนจำนวนมากไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น วิ่งพลางหันกลับมามอง

แรงระเบิดที่เหลือขยายเป็นวงกว้าง พัดฝุ่นตลบอบอวล

ทันใดนั้นมีเงาคนสี่คน พุ่งขึ้นมาจากซากปรักหักพังของหอแดนสวรรค์

คนหนึ่งดำขลับทั้งตัว เหมือนตอนกลางคืน ดวงตาแดงก่ำ เขาคือฉางเจี๋ยหน้าผี

คนหนึ่งเปลือยทั้งตัว มีมือที่เป็นหนวดเต็มไปหมด ดวงตาทั้งสองข้างเย้ายวน เธอคือซักคิวบัสชั่วร้าย

อีกคนถือหัวไว้ในมือ กินอย่างเทาเที่ย ตัวแดงทั้งตัว เขาคือมารจอมเหล่าเทา

ส่วนอีกคนท่าทีสบายๆ เสื้อขาวดุจหิมะ ตาสีเขียวเหมือนน้ำ เขาคือมารกระบี่ชิงไห่

สี่คนนี้คือ สี่ผู้พิทักษ์ปกป้องที่มีชื่อเสียงในบรรดาผู้ฝึกชั่วร้ายในตอนนี้

แต่ในที่นี้ เห็นได้ชัดว่ามีแค่ไม่กี่คนที่รู้จักตัวตนพวกเขา พวกเขาเห็นเพียงแค่สี่คนยืนอยู่กลางอากาศด้วยความยโส เป็นผู้แข็งแกร่งในบรรดาผู้แข็งแกร่งแน่นอน