บทที่ 788

ไม่มีใครส่งเสียงตอบกลับสักคน แต่คนในที่นี้ได้ยินว่าในบรรดาพวกเขามีคนที่ฝึกฝนชั่วร้าย ก็รีบเว้นระยะห่างจากกันทันที

มารทั้งสี่ยืนอยู่กลางอากาศ มองอยู่นาน ยังไม่เห็นใครเดินออกมา สีหน้าจึงไม่พอใจเล็กน้อย

ฉางเจี๋ยหน้าผีพูดว่า “เราเคารพจิตใจเต๋าสำนักมารเป็นแบบอย่างของคนที่ฝึกฝนชั่วร้าย ด้วยเหตุนี้จึงตั้งใจสอบถาม ในเมื่อสหายท่านนี้ไม่ยอมออกมา งั้นอย่าหาว่าเราโหดเหี้ยมแล้วกัน คนที่ฝึกฝนชั่วร้ายกระทำเช่นนี้มาตลอด เพื่อไม่ให้ข่าวของหัวใจแห่งความมืดหลุดออกไป วันนี้คงต้องหายไปทั้งเมือง”

พูดจบ ฉางเจี๋ยหน้าผีโค้งตัวต่ำคำนับคนในเมืองหยุนไห่

ซักคิวบัสชั่วร้ายยิ้มแล้วพูดว่า “เราจะจดจำการอุทิศตนของพวกนาย หลังจากพวกนายตาย กลิ่นอายศพที่กระจายออกไป จะติดตามพวกเราสู้รบต่อไป”

เหล่าเทาหัวเราะแล้วพูดว่า “นี่คือเกียรติยศของพวกนาย”

มารกระบี่พูดว่า “และเป็นโชคชะตาของพวกนาย!”

พูดจบ มารทั้งสี่ยืนเรียงแถวหน้ากระดาน เอามือสองข้างไขว้กันตรงหน้าอก หันง่ามมือออกทางด้านนอก

“เลือด!”

“ศพ!”

“ความชั่ว!”

“มารร้าย!”

มารทั้งสี่พูดคนละคำ พลังพลุ่งพล่านบนตัว

ออร่าสีดำมืดฟ้ามัวดิน ทันใดนั้นกลายเป็นเงาเลือนรางขนาดใหญ่บนท้องฟ้า

เป็นเงาสีดำขลับ เหมือนปีศาจลงมาสู่โลกมนุษย์ ถือดาบยักษ์สีดำในมือ เพลิงปีศาจลุกโชน

ลมอันหนาวเหน็บพัดมาพร้อมกับเสียงอันดุดัน

พลังแข็งแกร่งกดดันจนทั้งเมืองหยุนไห่สั่นสะเทือน เสียงโอดครวญราวกับทนไม่ไหวดังขึ้นนับไม่ถ้วน หลังจากนั้นกลายเป็นซากปรักหักพัง

“ปีศาจสวรรค์พิฆาต!”

หานเฟิงพูดอย่างสิ้นหวังข้างๆ ลู่ฝาน