บทที่ 791

เมื่อพูดเช่นนี้ ฉางเจี๋ยหน้าผีกัดลงบนมือของตัวเอง เขากัดนิ้วของตัวเอง

ซักคิวบัสชั่วร้าย ไอ้จอมเหล่าเทา และชิงไห่มารกระบี่ ก็เริ่มทำแบบเดียวกัน

พวกเขากัดนิ้วชี้ของตัวเองจนขาด แล้วเคี้ยว เลือดสดไหลออกมาตรงมุมปาก

“กำลังทำอะไรกัน”

ลู่ฝานถามขึ้น

หางตาของหานเฟิงกระตุกเบาๆ “ฉันเคยได้ยินวิชาชั่วร้ายชนิดหนึ่ง มีชื่อว่าวิชาวิญญาณตาย สละอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของตัวเอง เพื่อแลกกับพลังอันแข็งแกร่ง”

ขณะกำลังพูด พลเอกฉือหลงและคนอื่นพุ่งเข้าไปอีก ตีสุนัขตกน้ำ ใช้โอกาสตอนคุณป่วย เอาชีวิตของคุณ อย่าให้โอกาสอีกฝ่ายตั้งตัวขึ้นมาได้

แต่พวกเขาเพิ่งเข้าใกล้ ก็พบว่ามีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางหน้าอยู่

ไม่ว่าพวกเขาจะมีวิธีมากขนาดไหน ก็ไม่สามารถข้ามกำแพงนี้ได้

“กำแพงโอดครวญ มีวิชาทำลาย มีการทำลายวิญญาณ มีปีศาจ ความเป็นความตายวนเวียน ผู้ปฏิบัติตามคือทางสวรรค์ ผู้ละเมิดคือทางแห่งมาร”

ตอนนี้พวกฉางเจี๋ยหน้าผีท่องวิชาอะไรบางอย่างขึ้นพร้อมกัน หลังจากนั้นมีแสงสีเทาปรากฏขึ้นบนตัวพวกเขา

“ถอย รีบถอย!”

สุ่ยเชียนโหรวที่อยู่ในกลุ่มคน เหมือนมองอะไรออก เธอพูดเสียงสูง

กลุ่มคนรีบถอยหลัง ทันใดนั้น พื้นดินเริ่มสะเทือน เหมือนจะมีอะไรโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน

พรวด!

เงาดำโผล่ขึ้นมา กระดูกขาว เป็นโครงกระดูกของคนที่ตายไป แววตามีแสงสีเขียวอ่อน กระดูกขาวเริ่มมีเนื้อหนังขึ้นมา

ราวกับกลางคืนอันมืดมิด สร้างร่างกายให้เขาอีกครั้ง เพียงพริบตา มันกลายเป็นสีดำทั้งตัว เป็นหุ่นเชิดที่เต็มไปด้วยลายปีศาจ

พลเอกฉือหลงชกหมัดกลางอากาศอย่างไม่พอใจ พลังปราณมหาศาลร่วงลงบนตัวหุ่นเชิด ทำให้มันแยกเป็นสองท่อน แต่ต่อมา มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง