บทที่ 816

“ลู่ฝานกลับมาแล้วเหรอ กลับมาก็จะสู้กับเอี๋ยนชิงเลย ฉันต้องดูการต่อสู้ครั้งนี้ รีบไปตอนนี้เลย”

ที่คณะฟ้าร้อง หลัวตานรอยยิ้มเต็มใบหน้า ไม่เห็นความเศร้าซึมสักนิด เขายิ้มแล้วเดินออกไป สวมชุดคลุมยาวทั้งตัว เท้าเปล่า หลัวตานดูเก๋และไม่เหมือนใคร

ขณะเดียวกัน นักเรียนคณะฟ้าร้องที่ได้ยินว่าลู่ฝานจะสู้กับเอี๋ยนชิงอีกครั้ง ต่างพากันออกไปข้างนอก เพื่อไปคณะหยินหยางก่อนพระอาทิตย์ตก

คณะกระบี่

เสวียนเฟิงเก็บกระบี่ยาวที่สะบัดไปมา กระบี่เพิ่งเข้ามาในมือ ก็กลายเป็นผุยผง

“ลู่ฝานเชิญเอี๋ยนชิงต่อสู้เหรอ เขาคงไม่รู้ว่าตอนนี้เอี๋ยนชิงฝึกวิชาชั่วร้ายสินะ อืม เบื่อๆ อยู่พอดี ไปดูดีกว่า ก่อนฉันกลับมาค่อยแลกกระบี่ที่ดีกว่ากลับมา”

เสวียนเฟิงเดินออกจากประตูห้อง คนใช้สิบกว่าคนถือกระบี่เดินตามหลังเขา

คนพวกนี้เป็นนักกระบี่ที่เขาเพิ่งเรียกมาใหม่ ประโยชน์อย่างเดียวคือรักษากระบี่ เสวียนเฟิงอยากรู้ว่าผ่านเทศกาลเซ่นไหว้ประจำปีไป วิทยายุทธของลู่ฝานจะพัฒนาขึ้นหรือเปล่า

คณะกำแหง

เมื่อเฉียวเซวียนได้ยินข่าว ก็กระโดดลงจากเตียงทันที สาวใช้ที่อยู่ข้างๆ ถึงกับสะดุ้งโหยง

“อะไรนะ ลู่ฝานไปคณะหยินหยางอีกแล้วเหรอ รีบเอาเสื้อผ้าฉันมา ฉันจะไปคณะหยินหยาง ถ้าเขาสองคนสู้กันอีก ต้องมีเป็นตายกันไปข้างแน่นอน พลาดการต่อสู้แบบนี้ไม่ได้”

เฉียวเซวียนเดินออกมาอย่างรีบร้อน

สาวใช้ข้างๆ ตะโกนว่า “เจ้านายยังไม่ได้ใส่กางเกงเลยค่ะ”

คณะสงบใจ

หมิงจูกำลังรดน้ำต้นไม้ หลิงเหยาที่อยู่ข้างๆ ได้ยินนักเรียนรายงาน ก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ไอ้หมอนี่กลับมาก็หาเรื่องแล้ว”