บทที่ 820

นี่ไม่ใช่การศึกษาซึ่งกันและกัน นี่คือการต่อสู้เป็นตาย

นี่ไม่ใช่การประลอง นี่คือการเข่นฆ่าเอาชีวิต

การต่อสู้อย่างแท้จริง ไม่ใช่การรอให้อีกฝ่ายใช้กระบวนท่าเสร็จ แล้วค่อยใช้ท่าไม้ตายตัดจบ แต่คือการที่ใช้พลังอันรุนแรงกำจัดอีกฝ่ายตั้งแต่เริ่มแรก ไม่ให้อีกฝ่ายมีโอกาสสู้หรือตอบโต้กลับ

ลู่ฝานกับเอี๋ยนชิงต่างคิดเช่นนี้ จึงทำเช่นนี้

เมื่อทั้งสองคนเริ่มสู้ จึงใช้ท่าไม้ตายสุดแข็งแกร่งทันที

แค่อีกฝ่ายลังเลหรือออมมือเพียงเล็กน้อย ก็จะโดนฆ่าตายทันที

แต่น่าเสียดาย เห็นได้ชัดว่าความคิดของทั้งสองคนเหมือนกัน

ถึงเป็นเรื่องเล็กก็พยายามสุดกำลัง พวกเขารู้หลักการนี้

พลังอันแข็งแกร่ง ทั้งสองคนโดนสะเทือนจนกระเด็น บนเสื้อลู่ฝานมีรอยเลือดเป็นรู พลังทำลายล้างไหลเวียนและแผ่ซ่านอยู่ในตัวเขา เหมือนคิดจะทำลายปราณชี่ของเขา

น่าเสียดาย มันประเมินปราณชี่ที่แข็งแกร่งและมีพลังของลู่ฝานต่ำไป

กันพลังนี้เอาไว้นอกตันเถียน เจดีย์เสวียนเก้ามังกรลงมือทันที เริ่มปล่อยพลังควบคู่กับปราณชี่ ฟาดฟันพลังสงบระงับ

ลู่ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย เอี๋ยนชิงทำให้เขาตกใจจริงๆ

อีกด้านหนึ่ง เอี๋ยนชิงก็แย่เหมือนกัน

กระบี่แข็งแกร่งของลู่ฝาน ก็แทงเกราะสีเขียวทองของเขาจนเป็นรูพรุน

เอี๋ยนชิงรู้สึกว่าอวัยวะภายในของตัวเองได้รับบาดเจ็บ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาต้องล้มลงกับพื้น บาดเจ็บสาหัสจนขยับไม่ได้แน่นอน

“วิชากระบี่แข็งแกร่ง เหนือกว่าพลังของนักบู๊แดนปราณชีวิตทั่วไป ลู่ฝาน นายทำให้ฉันตกใจอีกแล้ว”

เอี๋ยนชิงลุกขึ้นมา เลือดไหลเต็มตัว แต่เขาเหมือนคนไม่เป็นอะไร

ลู่ฝานขมวดคิ้วเบาๆ เขารู้ดีว่าวิชากระบี่ของตัวเองมีพลังสร้างความเสียหายมากแค่ไหน ถึงนักบู๊แดนปราณดินโดนกระบี่ของเขา ยังไงก็ต้องเป็นอะไรบ้าง