บทที่ 824

สิ้นลมหายใจ ครั้งนี้เอี๋ยนชิงตายจริงๆ แล้ว

การกระทำของลู่ฝานง่ายและมุทะลุ เลือดที่พุ่งกระจายออกมา ทำให้นักเรียนจำนวนมากที่ไม่เคยฆ่าคน เป็นลมล้มลงกับพื้น อีกทั้งยังมีบางคนคลื่นไส้ไม่หยุด

“เขาฆ่าศิษย์พี่เอี๋ยนชิง!”

“ฆ่าคน ลู่ฝานฆ่าคนแล้ว!”

กลุ่มนักเรียนคณะหยินหยางตะโกนออกมา ชี้ไปทางลู่ฝาน พวกเขาสั่นไม่หยุด

ลู่ฝานทำเพียงมองพวกเขาอย่างราบเรียบ การฆ่าเอี๋ยนชิงตาย เขาทำสิ่งที่ตัวเองจะทำสำเร็จแล้ว

ส่วนผลที่เหลือเป็นยังไง เขาจะรับมันไว้อย่างใจเย็น

เขาเชื่อว่าการสู้แบบเท่าเทียม การต่อสู้ต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ ท่านผอ.คงไม่ทำอะไรเขา

เหตุผลง่ายดายมาก ถ้าท่านผอ.จะขัดขวางเขา เขาคงไม่ฆ่าเอี๋ยนชิงได้ง่ายขนาดนี้

เสียงตะโกนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นักเรียนคณะอื่น เริ่มพูดคุยถึงลู่ฝาน

สำหรับคนส่วนใหญ่ พวกเขาไม่รู้ความแค้นระหว่างลู่ฝานกับเอี๋ยนชิง และไม่รู้ว่าในคณะหนึ่งเดียว ศิษย์พี่ใหญ่อู๋เหวยเกือบตายเพราะโดนพิษ

ยิ่งไม่รู้ว่าอาจารย์ซิงยวนคณะหยินหยาง จะฆ่าลู่ฝานไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง อีกทั้งให้คนไปฆ่าคนในตระกูลลู่ฝานโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

พวกเขาตะโกนว่าลู่ฝานเป็นฆาตกรฆ่านักเรียนสถาบันเดียวกัน ศิษย์พี่หานเฟิงวิ่งออกมา ตะโกนเสียงดังว่า “โวยวายอะไรกัน สมควรฆ่าเอี๋ยนชิงแล้ว”

“คณะหนึ่งเดียวมีแต่คนชั่วแบบนี้เหรอ”

“ทำไมสมควรฆ่าคนคณะหยินหยางของเรา คณะหนึ่งเดียวมีสิทธิ์อะไรมาตัดสินความเป็นความตายของคนอื่น”

“ศิษย์พี่เอี๋ยนชิงไม่ได้มีสัญญาเป็นตายกับลู่ฝาน การต่อสู้ครั้งนี้ ลู่ฝานคณะหนึ่งเดียวใจมีความแค้น ลงมือโหดเหี้ยม เอาชีวิตคนอื่น คนโหดเหี้ยม ชั่วร้าย เอาชีวิตคนอื่นแบบนี้ ต้องไล่ออกจากสถาบันสอนวิชาบู๊!”

กลุ่มคนพากันตะโกน