บทที่ 826

ลู่ฝานอ้าปากค้างมองท่านผอ. ทำไมฟังดูแปลกๆ นิดหน่อย

“หมุนตัวเหรอครับ”

ลู่ฝานตั้งใจถามอีกครั้ง

ท่านผอ.เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองพูดไม่ค่อยดีเท่าไร จึงหัวเราะแล้วพูดว่า “อย่าเข้าใจผิด ฉันแค่อยากเห็นวิทยายุทธของนายในตอนนี้ ถ้านายไม่หมุนก็ไม่เป็นไร” พูดพลาง ท่านผอ.เป็นคนเดินวนรอบตัวลู่ฝานเอง

“ดีมาก ดีมาก กระดูกมีความประหลาด วิทยายุทธยกระดับรวดเร็ว ฉันดูออกว่านายกินยาเม็ดเยอะมาก นายมีเพื่อนเป็นผู้ฝึกชี่เหรอ”

ท่านผอ.ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

ลู่ฝานคิดแล้วพูดว่า “ผมได้จวนของผู้ฝึกชี่มาแห่งหนึ่ง”

เหมือนท่านผอ.นึกอะไรออก พูดอย่างเข้าใจว่า “นี่ถูกต้องแล้ว ในจวนของผู้ฝึกชี่มียาเยอะอยู่แล้ว เพียงพอที่จะทำให้นักบู๊เติบโตอย่างรวดเร็ว แต่แดนของนายมั่นคงมาก ดูเหมือนเข่นฆ่าไม่น้อยเหมือนกัน ฉันอยากรู้มากว่านายผ่านการสอบผู้ตรวจการชั้นกลางได้ยังไง”

ลู่ฝานพูดว่า “แค่โชคดีครับ ให้ผมทำอีกรอบ ผมก็ไม่มั่นใจว่าจะผ่าน”

ท่านผอ.ลูบหนวดแล้วพูดว่า “โชคก็คือส่วนหนึ่งของพละกำลัง ดูเหมือนพละกำลังของนายครอบคลุมทุกด้าน ตามฉันมา!”

ท่านผอ.หันหลังเดินไปด้านนอก ลู่ฝานรีบเดินตามหลัง

“ลู่ฝาน นายรู้ไหมว่าทำไมฉันต้องขังนายในคุกใต้ดิน”

ท่านผอ.เดินพลางถามขึ้นมา

ลู่ฝานคิดแล้วพูดว่า “เพราะผมฆ่าคนสถาบันเดียวกัน ถ้าไม่ทำโทษ ทุกคนคงไม่ยอม”