บทที่ 842

พลังบริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่ในลูกแก้วว่างเปล่า ตอนนี้ลูกแก้วว่างเปล่าในมือเขาเหมือนกินอิ่ม ส่องแสงบางๆ ออกมา

ส่วนลูกแก้วมังกรก็มีแสงกะพริบ พลังสีฟ้าด้านในทำให้ลูกแก้วมีวงแหวนสีฟ้าหนึ่งชั้น สีดำด้านนอกก็ไม่สามารถปกคลุมได้

พลังเหล่านี้รวมกับตัวลู่ฝานรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นอักษรยันต์ ก่อให้เกิดพลังผนึกที่แตกต่างกัน

แม้ออกมาจากป้ายศิลาเทพฝนเหมือนกัน แต่พวกมันอยู่ในลูกแก้วว่างเปล่ากับลูกแก้วมังกร ซึ่งยังไม่ได้สร้างค่ายกลและผนึก นั่นหมายความว่า ในนี้พวกมันเป็นเหมือนพลังฟ้าดินเท่านั้น

ลู่ฝานลองกระตุ้นพวกมัน ลู่ฝานรู้สึกทันทีว่าพลังพวกนี้มีปฏิกิริยา

เสียงเจดีย์เสวียนเก้ามังกรดังขึ้น

“เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ นายควบคุมพลังของท่านเทพอักษรได้แล้วเหรอ”

ลู่ฝานดึงพลังสีฟ้าออกมา กระบวนการไม่ได้ยากเหมือนที่จินตนาการไว้ กลับง่ายจนผิดปกติ อีกทั้งยังกระตุ้นง่ายกว่าพลังฟ้าดินด้วย ลู่ฝานจิตใจวูบไหว พลังสีฟ้าพวกนี้เคลื่อนไหวตามใจลู่ฝาน กลายเป็นรูปร่างต่างๆ ราวกับเป็นพลังของเขาเอง

ลู่ฝานพูดว่า “ใช่ ใช้ได้แล้ว คิดไม่ถึงว่าฉันจะกระตุ้นพลังของเทพอักษรได้”

ลู่ฝานหัวเราะออกมา ถ้าพลังสีฟ้าในตัวเขากระตุ้นง่ายเหมือนแสงสีฟ้าพวกนี้ก็ดีสิ ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาคงปล่อยปราณชี่ของตัวเองออกมานานแล้ว

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดอย่างตกใจ “พระเจ้า เจ้านายเก่งมากเลย นายสามารถกระตุ้นพลังของขุนพลังสุดเหนือฟ้าได้ อย่าบอกนะว่านายเป็นทายาทของท่านเทพอักษร หรือนายเป็นลูกศิษย์เขา”

ลู่ฝานส่ายหน้า “นี่น่าจะเป็นไปไม่ได้เลย ฉันแค่รู้สีว่าทำไมพลังสีฟ้านี้ คล้ายกับปราณชี่ของฉันมาก”

ลู่ฝานพูดพลาง ลองแปรเปลี่ยนพลังสีฟ้า

ทันใดนั้น พลังฟ้าดินรอบๆ เคลื่อนไหวตามเช่นกัน