บทที่ 855

จากนั้นแสงสีขาวหายไป เมื่อท่านผอ.พลิกข้อมือ ฟ้าดินกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง

“ไร้ระยะอีกทั้งยังไร้รูปร่าง นายได้อะไรมาจริงๆ”

ท่านผอ.ถอนหายใจยาวอีกครั้ง ซิงยวนพูดถูก เขาอยู่ไม่ได้แล้ว

เหมือนท่านผอ.แก่ลงหลายปี ตัวกลายเป็นแสงหายไป เหลือเพียงความเละเทะเอาไว้

ส่วนในป่าอีกที่หนึ่ง เงาของซิงยวนเดินออกมาจากความว่างเปล่า

ด้านหน้าเขาเป็นที่รกร้าง

แต่หลังจากสะบัดมือ อยู่ดีๆ ก็มีทางเข้าโบราณปรากฏออกมา

นี่คือจวนของผู้แข็งแกร่งที่เป็นคนฝึกฝนชั่วร้าย ซึ่งก้าวเข้าสู่ระดับเซียนบู๊ ที่ลั่วหยู่เป็นคนหาเจอ ก่อนหน้านี้โดนผนึกเอาไว้

ซิงยวนรู้จักที่นี่ ขณะที่จะก้าวเข้าไป

จู่ๆ เงาคนปรากฏขึ้น เป็นอาจารย์เมิ่งอวิ๋น

“ซิงยวน นายจะทำอะไร”

เมิ่งอวิ๋นถามขึ้น

ซิงยวนตอบอย่างราบเรียบว่า “จะไปดู”

เมิ่งอวิ๋นพูดว่า “ไม่มีคำสั่งของท่านผอ. นายเข้าไปไม่ได้”

ซิงยวนพูดว่า “เข้าไม่อยู่ ฉันจะเข้าก็เข้าได้”

พูดจบ ไม่รอให้อาจารย์เมิ่งอวิ๋นตั้งตัว ซิงยวนสะบัดมือ พลังสีขาวปกคลุมเธอไว้

อาจารย์เมิ่งอวิ๋นพบว่าร่างกายตัวเองไม่สามารถขยับได้ ซิงยวนแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ตั้งแต่เมื่อไร

ซิงยวนเดินเข้าไปในทางเข้าโบราณ ใต้ดิน 1600 กว่าเมตรคือจวน

เพิ่งเดินเข้ามา ซิงยวนรู้สึกถึงพลังสีดำ กำลังแผ่ซ่านมาบนร่างกายเขา

เขาไม่ได้ขัดขวาง แต่ปล่อยตัวเอง ให้แสงสีดำนี้ปกคลุมตัวเขา

ซิงยวนพึมพำว่า “ในเมื่อฝึกฝนธรรมดาไม่สามารถเข้าสู่แดนหยินหยางได้ งั้นฉันขอดูวิชาคนที่ฝึกฝนชั่วร้ายหน่อย”