บทที่ 854

ท่านผอ.พูดว่า “ฉันให้นายลงเขาไม่ได้ โดยเฉพาะนายในตอนนี้”

ซิงยวนพูดว่า “เพราะการก้าวข้ามผ่านอุปสรรคครั้งนี้ ทำให้ผมขึ้นมาบนเขา แต่ตอนนี้จิตใจวุ่นวายแล้ว โอกาสโดนทำลายหมด ทำไมถึงลงเขาไม่ได้”

ท่านผอ.พูดว่า “ฉันว่านายเข้าใจผิดนิดหน่อยนะ ฉันให้นายมาที่นี่ ไม่เพียงแต่ดูออกว่านายมีโอกาส จึงให้นายก้าวข้ามผ่านอุปสรรคที่นี่ สิ่งสำคัญกว่านั้นนายต้องนั่งคิดทบทวนที่นี่”

“ผมทำอะไรผิด ผมสอนวิถีของพลังให้ศิษย์ มีอะไรผิดเหรอ”

ซิงยวนเชิดหน้าพูด

ท่านผอ.พูดว่า “สอนคนต้องสอนคุณธรรมก่อน จะถ่ายทอดวิถีง่ายๆ ไม่ได้”

ซิงยวนตอบว่า “คุณหมายความว่า ศิษย์ผมสมควรตายเหรอ”

ท่านผอ.เงียบไป ทันใดจึงพูดว่า “ดูเหมือนฉันเก็บนายไว้ในสถาบัน เป็นสิ่งผิดจริงๆ หลายปีมานี้ นายยังคงไม่เข้าใจหลักการที่ว่าวิญญูชนไม่โต้เถียงต่อสู้”

เสียงซิงยวนพูดเสียงสูงขึ้น “วิถีบู๊คือการต่อสู้แย่งชิง การฝึกฝนคือการต่อสู้แย่งชิง คนมีชีวิตอยู่ก็ต้องต่อสู้แย่งชิง สู้กับฟ้าสู้กับดิน คุณจะไม่ให้ผมสู้ได้ยังไง”

ท่านผอ.พูดว่า “มีเพียงไม่แก่งแย่ง จึงไม่มีใครในใต้หล้ามาสู้ด้วย”

ซิงยวนตวาดออกมาว่า “ไร้สาระ!”

ท่านผอ.พูดเสียงดังว่า “นี่ถึงเป็นเหตุผลที่ทำไมนายถึงขาดแค่นิดเดียวแล้วจะประสบความสำเร็จไง”

ซิงยวนจ้องหน้าท่านผอ.เขม็ง เหมือนจะฆ่าท่านผอ.ด้วยสายตา

ในตาของท่านผอ.ก็มีประกาย มองซิงยวนด้วยอารมณ์ที่เรียกว่าผิดหวังและเสียดาย

ซิงยวนเกลียดสายตาแบบนี้มาก สิ่งที่เขาไม่อยากเห็นทั้งชีวิต คือมีคนมองเขาด้วยสายตาแบบนี้

กระดาษในมือหายไป ซิงยวนเอาอะไรบางอย่างออกมา

นั่นเป็นไม้บรรทัดอี้ฟาง ไม่มีแสงสว่างสักนิด

ซิงยวนพูดว่า “ของสิ่งนี้คือสิ่งที่คุณให้ผมตอนที่จะเป็นอาจารย์ วันนี้ผมคืนให้คุณ”