บทที่ 853

ขณะเดียวกันในสถาบันสอนวิชาบู๊

ทุกอย่างเงียบ ไหลไปตามน้ำ ท่านผอ.ยืนสองมือไพล่หลัง ต้านลมอยู่บนเรือ

ตาทั้งสองข้างปิดอยู่ สัมผัสสายลมผ่านร่างกาย ท่านผอ.หลับตา เพลิดเพลินกับความสงบที่หายาก

ทันใดนั้น แสงหนึ่งสว่างขึ้นจากไกลๆ หางคิ้วท่านผอ.ขยับเล็กน้อย หลังจากนั้นจึงลืมตาขึ้น

“แสงนี้อยู่ทางเขาอี้ว์หลิง!”

ท่านผอ.รับรู้พลังฟ้าดินรอบๆ เขาตกใจทันที ตัวกลายเป็นแสงหายไปจากที่เดิม

ตอนปรากฏตัวอีกครั้ง ท่านผอ.มาถึงบนเขาที่ว่างเปล่า

ที่นี่ไม่มีพืชพรรณ มองไม่เห็นสีเขียว สิ่งที่ปรากฏอยู่ปลายสายตาคือหินประหลาดขรุขระ

ด้านหน้าเป็นหน้าผาชัน ลมภูเขาพัดจนเกิดเสียง มีคนนั่งอยู่คนเดียว

ตรงข้ามหน้าผาชั้น เป็นหน้าผาสูงแวววาว เหมือนช่างตั้งใจขัดเงา ไม่เห็นความขรุขระเลยสักนิด เรียบเหมือนกระจก สะท้อนทุกอย่างทางด้านนี้

นี่คือผาจิตแท้จริงของสถาบันสอนวิชาบู๊ ที่ว่าหันหน้าเข้ากำแพงแล้วพิจารณาถึงความผิด ก็คือหันหน้าเข้าหาผานี่แหละ

ท่านผอ.มองแผ่นหลังของคนคนนั้นแล้วพูดว่า “ซิงยวน นายเป็นอะไร”

แม้เสียงเบา แต่ก็ยังดังก้องรอบๆ อยู่บนเขาแท้ๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนดังก้องอยู่ในหุบเขา

คนที่นั่งอยู่ตรงนั้น คืออาจารย์ซิงยวนคณะหยินหยาง เขาค่อยๆ หันมาช้าๆ ท่าทางแข็งทื่อเหมือนหุ่นเชิด

เมื่อเห็นหน้าซิงยวน สีหน้าท่านผอ.เปลี่ยนไปทันที

นั่นมันหน้าตาโหดเหี้ยมอะไรกัน เหมือนอวัยวะบนใบหน้าเคลื่อนตำแหน่ง สีหน้าซีดเผือด ตาแดงก่ำทั้งสองข้าง พลังทั้งตัวสับสนวุ่นวาย