บทที่ 875

ศิษย์พี่ใหญ่ยกมือขึ้นมา แรงกระเพื่อมสีเหลืองมัสตาร์ดกระเพื่อมอยู่บนตัว

ระยะเวลาแค่หนึ่งปี ศิษย์พี่ใหญ่ผอมลงไม่น้อยเลย แม้ตอนนี้ยังดูอ้วนอยู่ แต่เป็นคนอ้วนที่มีสัดส่วน

วิทยายุทธก็ไม่ได้ยกระดับเท่าไร ตอนนี้อยู่แค่แดนปราณชีวิตขั้นต้นเท่านั้น

เส้นทางวิถีบู๊ ทำได้เพียงปีนขึ้นไปให้สูงขึ้นเรื่อยๆ จะหยุดพักไม่ได้ แค่คุณเดินช้าลง คนข้างหลังจะอยู่เหนือคุณอย่างรวดเร็ว

ดูพลังปราณบนตัวศิษย์พี่ใหญ่ ใบหน้าหลัวตานมีรอยยิ้มไม่สบอารมณ์

“ดูเหมือนคนที่เคยเป็นอันดับหนึ่งของสถาบัน ตอนนี้หมดสภาพอย่างแท้จริงแล้ว”

หลัวตานปล่อยพลังปราณบนตัวออกมาเช่นกัน แสงสว่างสามแสงรวมตัวบนตัวเขาพร้อมกัน มีแสงสายฟ้ากะพริบขึ้นมา

ทุกคนพูดอย่างตกใจว่า “วิถีบู๊สายฟ้าอีกแล้ว”

ศิษย์พี่ใหญ่ขมวดคิ้วแน่นแล้วพูดว่า “วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ นายฝึกจนได้สายฟ้าสามสีแล้วเหรอ”

หลัวตานพูดอย่างเยาะเย้ยเล็กน้อย “สายตาไม่เลวนี่ ใช่ ตอนนี้ฉันมีสายฟ้ารวมสามสายฟ้าแล้ว นายแน่ใจเหรอว่าจะสู้กับฉัน ฉันบอกไปแล้วว่านายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน”

ขณะนั้นศิษย์พี่ใหญ่หัวเราะ แต่รอยยิ้มของเขา เฉยเมยและราบเรียบมาก

ราวกับว่าถึงเป็นวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุของหลัวตาน สำหรับเขามันก็แค่นั้น

“พละกำลังของนายก้าวหน้าขึ้นจริงๆ”

ตอนนี้ศิษย์พี่ใหญ่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ขจัดพลังปราณบนตัวออกไป

หลัวตานมองศิษย์พี่ใหญ่อย่างไม่เข้าใจ แล้วพูดว่า “นายยอมแพ้แล้วเหรอ”

ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้ม ไม่พูดอะไร

หลัวตานก็ขี้เกียจพูดไร้สาระกับศิษย์พี่ใหญ่ เมื่อสะบัดมือมีกระบี่ยาวสายฟ้าปรากฏขึ้นในมือ

“สายฟ้าฟาด!”

เมื่อสะบัดกระบี่ ค่ายกลแสงสายฟ้าผูกมัดศิษย์พี่ใหญ่เอาไว้อย่างนั้น

แต่เมื่อแสงสายฟ้าเหล่านี้ เข้าใกล้ด้านหน้าศิษย์พี่ใหญ่หนึ่งฟุต มันก็หยุดลง ไม่สามารถเข้าใกล้ได้อีกแม้แต่นิดเดียว

แม้ด้านนอกตัวมีแสงสายฟ้ามากมาย ฉันยืนตระหง่านไม่ไหวติง

หลัวตานขมวดคิ้วเล็กน้อย เหตุการณ์แบบนี้อยู่เหนือความคาดหมายของเขา