บทที่ 910

ตูมม ตูมม ตูมม ตูมม!

หนอนสีเขียวที่กำลังเคลื่อนตัวใกล้เข้ามาถึงเรือกระบี่นั้น ก็ได้ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง แรงระเบิดอย่างหนักจนทำให้นักบู๊ทั้งหมดกระเซอะกระเซิง อักษรยันต์บนเรือกระบี่เลือนลางลงไป มองดูเหมือนใกล้จะพังทลายลงแล้ว

ลู่ฝานใช้เกราะเกล็ดมังกรคุ้มกันกาย ส่องประกายลำแสงสว่างไสว พร้อมกับตะโกนขึ้นว่า: “ยอดกระบี่หวนคืน! ”

เมื่อกระบี่ปรากฏขึ้น ก็ส่องประกายแสงอย่างหนักหน่วงรุนแรง

พลังอันแข็งแกร่งนั้นพุ่งเข้าใส่ร่างของพญาหนอน และแสงกระบี่ฟาดฟันเกล็ดสีทองของพญาหนอนจนแตกออก

พญาหนอนส่งเสียงร้องโอดครวญ จากนั้น พวกหนอนจำนวนมาก ก็พุ่งโจมตีใส่ลู่ฝานในทันที

ลู่ฝานใช้กระบี่หนักฟาดฟัน เปลวไฟพลังปราณแผ่ซ่านไปทั่ว บริเวณที่พาดผ่าน หนอนทั้งหมดก็ถูกเผาไหม้จนเป็นผุยผง

ฝ่าเท้าเหยียบย่ำลงไปกลางอากาศอีกครั้ง ในครั้งนี้ เขาเหยียบย่ำลงไปบนสีสันสวยงามของอุโมงค์ข้ามมิติ

ขณะนั้น ลู่ฝานก็รู้สึกได้ว่าตนเองเกือบจะถูกดูดกลืนเข้าไปในอุโมงค์ข้ามมิติ บริเวณนั้นมีพลังฟ้าดินจำนวนมาก และแข็งแกร่งมากด้วย หากสัมผัสเพียงเล็กน้อย ก็จะรู้สึกว่าร่างกายนั้นแทบจะระเบิดขึ้นเลยทีเดียว

แต่ลู่ฝานก็แค่เหยียบลงไปเบา ๆ แล้วก็กระโดดลอยตัวขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้พญาหนอนไม่กล้าที่จะประมาทอีกแล้ว ลำแสงสีทองจำนวนมากพุ่งโจมตีใส่ลู่ฝานอีกครั้ง และก็ใช้หนวดทั้งสองข้างก็ทุบตีใส่เขาราวกับแส้!

ลู่ฝานใช้กระบี่หนักไร้คมฟาดฟันเข้าใส่ “ฟัน! ”

พลังปราณรวบรวมอยู่ในกระบี่ แล้วฟาดฟันลำแสงจนแตกสลายออกเป็นสองส่วนทันที

หนวดสองเส้นร่วงตกลงมาที่ร่างของเขา จนเกราะเกล็ดมังกรของลู่ฝานถูกทุบตีจนแตกออกเป็นสองส่วน

เกราะเกล็ดมังกรไม่ใช่เกราะปราณอย่างแท้จริง เมื่อเผชิญหน้ากับพญาหนอน จึงรู้สึกว่าค่อนข้างจะอ่อนแอไปหน่อย โดยบนหนวดเหมือนจะแฝงพิษร้ายอยู่ด้วย เมื่อสัมผัสเพียงเล็กน้อย จะรู้สึกได้ว่ามียาพิษที่มีฤทธิ์กัดกร่อนพ่นออกมา ทำให้เกราะเกล็ดมังกรบนตัวของลู่ฝานนั้นมีแนวโน้มที่จะละลายลง

ลู่ฝานรีบเก็บเกราะเกล็ดมังกรขึ้น จากนั้นก็ใช้มือจับไปที่หนวดของพญาหนอน

“พิษของแกนี้? ฉันไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย”

ลู่ฝานออกแรง จับไปที่หนวดของพญาหนอนอย่างแน่น

ทางฝั่งนี้ บนเรือกระบี่นั้น มีคนเสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก

พวกหนอนสีเขียวที่ระเบิดตัวเองได้นั้นยิ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น พลังอานุภาพของระเบิด ทำให้ราชากระบี่ใต้ได้รับบาดเจ็บสาหัส