บทที่ 919

เงามังกรล้อมรอบตัว พลังปราณพลุ่งพล่านขึ้นอย่างสุดกำลัง

ลู่ฝานถือกระบี่หนักไร้คมอยู่ในมือ และลอยตัวลงมาท่ามกลางอากาศธาตุด้วยความเร็วคงที่ โดยสายตายังคงจ้องเขม็งไปที่พญาหนอนตัวนั้นอยู่ตลอด

เวลานี้บนตัวของพญาหนอนนั้น ได้ถูกลู่ฝานฟันจนเกิดเป็นบาดแผลที่น่ากลัว และเลือดเขียวพุ่งกระฉูดออกมาอย่างไม่หยุด

พญาหนอนหมอบราบ พยายามปกปิดบาดแผลนั้นเอาไว้

การกระทำของมัน ก็เหมือนกับที่นักบู๊สกัดจุดชีพจร ไม่นานนัก เลือดก็หยุดไหลแล้ว

พญาหนอนค่อย ๆ เก็บดาบสองเล่มขึ้น เหมือนมันจะรู้ได้ว่า หากแค่อาศัยพลังของมันเองแล้ว คงจะไม่สามารถเอาชนะมนุษย์ที่อยู่เบื้องหน้านี้ได้

ด้วยเหตุนี้ พญาหนอนจึงได้เริ่มปรับเปลี่ยนรูปร่าง ครั้งนี้ร่างของมันได้หดเล็กลง ส่วนช่วงอากาศที่อยู่ด้านหลังของมันนั้น ก็เริ่มจะมีแสงสีดำสว่างไสวขึ้น

สีหน้าท่าทางของลู่ฝานก็ยังคงอยู่ในความระมัดระวัง พร้อมกับปรับสภาพจิตใจและร่างกายของตนเองโดยเร็ว

เมื่อครู่ได้ลงมืออย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาสิ้นเปลืองพลังงานไปไม่น้อย โดยเฉพาะกระบี่เทพมังกรทำลายล้าง ที่ทรงอานุภาพอย่างมาก แต่ก็แทบจะสิ้นเปลืองพลังปราณของเขาไปทั้งหมดเช่นกัน

เขาเก็บมุกเทพมังกรทำลายล้างขึ้น การต่อสู้หลังจากนี้ เขาคงจะต้องอาศัยแต่พลังของตนเองแล้ว

ลู่ฝานรู้สึกว่าจิตวิญญาณการต่อสู้ของตนเองนั้นอยู่ในระดับสูง เขายังต้องดูพญาหนอนตัวนี้อีกว่า ยังจะมีวิธีการอะไรอีก

ราวกับว่าได้ยินเสียงพูดในใจของลู่ฝาน พญาหนอนจึงเริ่มลงมือ

หนวดเส้นเดียวของมันที่เหลืออยู่นั้น ได้ปักลงไปท่ามกลางอากาศในทันที

จากนั้นลู่ฝานก็มองเห็น ความผันผวนที่ผิดปกติ แผ่กระจายไปทั่วในอากาศ

โลกเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลง อุโมงค์ข้ามมิติใต้ฝ่าเท้า ก็พลันสูญสิ้นไป

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ รวดเร็วและรุนแรงอย่างมาก ลู่ฝานยังปรับตัวรับสภาพไม่ได้ในทันที

เมื่อครู่ที่ยกกระบี่หนักไร้คมขึ้น ลู่ฝานก็พลันพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างเบื้องหน้านั้นมันเปลี่ยนไปแล้ว

สิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้านั้น คือกรงขัง

ประกายส่องแสงเรืองรองไปทั่ว ซึ่งเมื่อไปสัมผัส ก็จะเกิดการหมุนวนอย่างรุนแรง

ช่วงอากาศแตกแยกออก ลมพายุพัดโหมและเปลวไฟลุกลาม!

พลังที่ซับซ้อนวุ่นวายทั้งหมดนั้น โจมตีเข้าใส่ร่างของเขา ฉีกแยกร่างกายของเขา และกลืนกินจิตสำนึกของเขา

พลังประเภทนี้ ลู่ฝานไม่เคยพบเจอมาก่อนเลย