บทที่ 920

พวกหนอนจำนวนนับไม่ถ้วนก็ส่งเสียงร้องขึ้นด้วยความหวาดกลัว

ทันใดนั้น นักบู๊ทั้งหมดก็พบว่า รังไหมจำนวนมากมายที่อยู่ด้านหลังได้เกิดการระเบิดขึ้น

ครั้งนี้ แทนที่จะระเบิดขึ้นที่หนอนทีละตัว แต่กลับระเบิดเป็นแสงสีแดงไปทั่วทั้งแถบบริเวณ ราวกับแสงตะวันลับขอบฟ้า ส่องสะท้อนขึ้นในสายตา

เท้าของลู่ฝานเหยียบย่ำลงไปบนอุโมงค์ข้ามมิติอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง และเขาก็พุ่งกระโจนเข้าไป หักหนวดเส้นนั้น เก็บใส่ไว้ในเข็มขัด

แล้วก็กวาดสายตามองไปโดยรอบ พบว่าพวกหนอนทั้งหมดเริ่มหลบหนีกันอย่างกระจัดกระจาย

“ชนะแล้ว! คุณชายลู่ฝานชนะแล้ว! ”

ทุกคนส่งเสียงหัวเราะกันอย่างกึกก้อง ขณะเดียวกันก็ไล่ล่าสังหารพวกหนอนเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อไม่มีพญาหนอน พวกหนอนเหล่านี้ก็เป็นแค่พวกหนอนที่ไร้ระเบียบไร้ความสามารถ ลงมือจัดการได้โดยง่าย ส่วนรังไหมทั้งหมดก็ระเบิดสลายเป็นผุยผง กระจัดกระจายไปทั่วในอุโมงค์ข้ามมิติ

ลู่ฝานยิ้มเล็กน้อย แล้วก็กำลังจะหันหลังกลับไป

ในขณะนั้นเอง เขาก็พลันเห็นว่าหลุมดำนั้นได้สูญหายไปแล้ว

โดยในขณะที่หลุมดำหายไปนั้น เหมือนจะมีหนอนเล็กตัวหนึ่งมุดตัวเข้าไปด้านในด้วย

ลู่ฝานก็ไม่ได้คิดอะไรมาก หันหลังและกระโดดกลับขึ้นไปที่เรือหัวใจมังกร

เวลานี้ ภายในเรือหัวใจมังกร นักบู๊ทุกคนก็ตื่นเต้นดีใจเมื่อพบเห็นลู่ฝาน

“คุณชายลู่ฝาน ท่านเก่งกาจมากจริง ๆ เมื่อสักครูท่านใช้วิชาอะไรเหรอ มันช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก”

“คุณชายลู่ฝาน ท่านรับฉันเป็นลูกศิษย์เถอะ ฉันจะปรนนิบัติรับใช้ท่านอย่างดีเลย”

“คุณชายลู่ฝาน ท่านแต่งงานหรือยัง? ครอบครัวของฉันยังมีน้องสาวอีกหนึ่งคน......”

เสียงวิพากษณ์วิจารณ์ต่าง ๆ นา ๆ ดังเข้ามาในหูของลู่ฝาน