บทที่ 921

หลังผ่านไปไม่กี่วัน ทีมเรือออกมาจากรังหนอนได้สำเร็จ

พูดขึ้นมาขอบเขตของรังหนอนนี้ก็ใหญ่จริงๆ ใช้เวลาตั้งหลายวันกว่าจะออกมาได้

มองอุโมงค์ข้ามมิติที่ไม่มีสิ่งกีดขวางด้านหน้า ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก แม้ไม่มีพญาหนอน แค่โจมตีหนอนตัวอื่นก็หนีกันหมด แต่ฆ่าหนอนทั้งวัน ก็ไม่ใช่เรื่องที่สนุก วันนี้ทุกอย่างได้สิ้นสุดลงสักที

ลุงชางยืนอยู่ที่หัวเรือ ยื่นแก้วเหล้าให้ลู่ฝานแล้วพูดว่า “น้องลู่ฝานมาชิมสิ เหล้าเกล็ดน้ำแข็งชั้นดีของฉันเอง คนทั่วไปหาดื่มไม่ได้นะ”

ลู่ฝานรับเหล้ามา จิบเบาๆ หนึ่งอึก

เหล้าผ่านลำคอ เย็นถึงกระดูก เย็นยะเยือกจนลู่ฝานสดชื่นตื่นเต็มตา แต่หลังจากมันลงไปในท้อง กลับรู้สึกอบอุ่นไปหมด

“เหล้าดี!”

ลู่ฝานเอ่ยชม ลุงชางหัวเราะแล้วพูดว่า “ต้องเป็นเหล้าดีอยู่แล้ว ไม่งั้นฉันจะถนอมรักษามันเอาไว้ทำไมล่ะ”

ลู่ฝานดื่มเหล้าที่เหลือรวดเดียวจนหมด แล้วพูดว่า “ลุงชาง ได้ยินว่าราชากระบี่ใต้ โดนลุงขังเอาไว้จริงเหรอ”

ลุงชางพยักหน้าพูดว่า “ใช่ คนแบบนี้ต้องขังไว้ให้ดี รอให้ถึงจุดเสริมถัดไป ฉันจะพาเขาออกไป ประกาศเรื่องที่เขาทำสักหน่อย”

ลู่ฝานพูดว่า “ไม่กลัวโดนแก้แค้นเหรอ”

ลุงชางหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้เป็นคนประกาศเองสักหน่อย ถึงเพื่อนสนิทของเขามาหาถึงที่ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”

พูดพลาง ลุงชางชี้นักบู๊คนอื่นบนเรือ ยิ้มแล้วพูดว่า “บนเรือยังมีคนอีกตั้งเยอะ”

ลู่ฝานยกยิ้มมุมปากกับท่าทางการวางตัวที่เจ้าเล่ห์ของลุงชาง

ลู่ฝานพยักหน้าแล้วพูดว่า “ดูเหมือนราชากระบี่ใต้คงอยู่ได้ไม่นานแล้วสิ”

ลุงชางขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “เขาตายแน่นอน ใครใช้ให้เขาคิดทำลายทีมเรือของฉันล่ะ นี่คือทุกอย่างของฉันเลยนะ น้องลู่ฝานจะพูดขอร้องแทนเขาเหรอ”