บทที่ 922

ลู่ฝานได้ยินคำว่าผลึกมิติ ก็ดีใจเป็นอย่างมาก

“ฮ่าๆ ลุงชาง คุณได้สิ่งนี้มาจริงด้วย!”

ลุงชางลูบจมูกแล้วพูดว่า “จริงๆ ฆ่าหนอนไม่ได้อะไรหรอก แต่ปู้เฟย ราชากระบี่ใต้ร่ำรวยจริงๆ นี่คือของสะสมของเขา ฉันเห็นเลยเอามาให้น้องลู่ฝาน ใครใช้ให้ฉันพูดว่าถ้ามีก็จะให้น้องลู่ฝานล่ะ”

ลู่ฝานรับผลึกมิติมาอย่างไม่เกรงใจ

แค่สิ่งนี้สิ่งเดียว ก็ไม่รู้มูลค่าเท่าไรแล้ว ผลึกมิติเทียบกับแก้วหินมิติทั่วไป มีมูลค่าสูงกว่าเยอะมาก

ไม่เพียงแต่เป็นวัสดุชั้นดีในการทำสิ่งที่เดินทางผ่านมิติ ยังนำมาทำสิ่งอากาศธาตุ อีกทั้งยังช่วยให้นักบู๊ทำความเข้าใจพลังแห่งมิติด้วย

แค่ข้อสุดท้าย ก็ทำให้ของชิ้นนี้มีมูลค่าไม่สิ้นสุดแล้ว

ลุงชางให้เขาแบบตามใจชอบ ทำให้ลู่ฝานประเมินลุงชางสูงขึ้นอีก

นี่เป็นคนที่คู่ควรแก่การทำความรู้จัก!

ไม่ต่างกัน ลุงชางก็ประเมินลู่ฝานสูงขึ้นเช่นกัน

ไม่ทันไรก็ผ่านไปอีกสองสามวัน ใกล้ถึงจุดเสริมที่สองแล้ว

เมื่อถึงที่นี่ เป็นตอนที่ลู่ฝานกับพวกลุงชางแยกทางกัน จุดหมายปลายทางของลู่ฝานคือเมืองหลวง ส่วนพวกลุงชางแค่ผ่านจุดเสริม เพื่อทำการซื้อขายสินค้า เป็นธุรกิจเล็กๆ เท่านั้น

ด้านนอกจุดเสริม ลู่ฝานกับลุงชางต่างคารวะกันและกัน จากนั้นทั้งสองฝ่ายจึงบอกลา

กลุ่มนักบู๊โบกมือให้ลู่ฝานอย่างต่อเนื่อง จนถึงตอนนี้ยังมีคนตะโกนเสียงดังว่าจะฝากตัวเป็นศิษย์ลู่ฝาน แต่ลู่ฝานปฏิเสธทั้งหมด

ลู่ฝานนั่งบนรถม้า หันมาพูดกับสิบสามว่า “ไปกันเถอะ ต้องรีบไป ไม่เดินเล่นที่จุดเสริมแล้ว”

สิบสามพยักหน้าเข้าใจ จากนั้นนั่งตรงหัวรถม้า

จู่ๆ ลู่ฝานรู้สึกว่าสิบสามใช้พลังปราณของตัวเองบังคับรถม้า ลู่ฝานพูดอย่างประหลาดใจว่า “สิบสาม นายจะควบคุมรถม้าเหรอ”

สิบสามพยักหน้าพูดว่า “ผมรู้!”