บทที่ 951

เสียงดังกึกก้อง กังวานไปทั่วทั้งสรวงสวรรค์

จากนั้น องครักษ์เกราะทองกลุ่มหนึ่ง ก็ออกมาจากภายในรถม้า แล้วลอยตัวกระจายกำลังไปอยู่ที่บริเวณด้านข้างของรถม้าทั้งสองข้าง

แสงสีทองอร่ามเจิดจ้า กลบคลุมแสงสว่างของดวงอาทิตย์ในทันที

ฝูงชนที่มุงดูอยู่ในบริเวณโดยรอบเมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้แล้ว ทั้งหมดก็โค้งคารวะทำความเคารพ

ผู้ที่สามารถมาถึงที่นี่ได้ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นนักบู๊ แต่ก็ไม่มีใครที่คารวะทำความเคารพ

อาจารย์เหลย เทียนหยาจื่อและคนอื่น ๆ ก็พากันลุกขึ้นแสดงความเคารพทั้งหมด

จากนั้น ก็มีคนผู้หนึ่งค่อย ๆ เดินออกมาจากรถม้า

องค์ชายฉินฝานกะเผลกขา ยิ้มเบะปากแล้วก้าวเดินออกมา

องค์ชายฉินฝาน มองไปยังทุกคนอย่างยิ้มแย้ม และพูดขึ้นว่า: “เชิญทุกคนชมกันต่อตามสบายเลย ไม่ต้องมาสนใจฉัน ฉันเองก็มาชมการประลองเหมือนกัน! ”

ขณะที่พูด องค์ชายก็ดีดนิ้ว ทันใดนั้นรถม้าที่เขานั่งมา ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงรูปร่างราวกับเป็นของเหลว

รถม้าที่สวยงามหรูหราก็กลายเป็นเก้าอี้ไม้แกะสลักมังกรทอง แล้วฉินฝานก็นั่งลงด้านบนทันที

ปราณเกราะที่โปร่งใสได้ก่อตัวขึ้น แล้วปกคลุมฉินฝานเอาไว้อยู่ภายใน

“นี่ก็คือองครักษ์เกราะทองกับเขตวิถีสัมบูรณ์! ”

“ได้ยินว่าปราณเกราะดังกล่าว ต่อให้เป็นถึงยอดฝีมือเซียนบู๊ ก็ยังสามารถป้องกันต้านทานได้ช่วงเวลาหนึ่ง”

“องครักษ์เกราะทองเหล่านี้ หรือว่าจะเป็นยอดฝีมือแดนปราณฟ้า? พวกเขายังสามารถเหาะเหินกลางอากาศได้อีกด้วย”

“นายจะไปรู้อะไรล่ะ นี่คือทักษะวิชาการบินแบบทหาร ใต้หล้านี้จะมียอดฝีมือแดนปราณฟ้ามากมายขนาดนั้นเชียวเหรอ”

กลุ่มคนซุบซิบวิพากษณ์วิจารณ์กัน และชื่นชมกันอย่างเบา ๆ

คนธรรมดาอย่างพวกเขานี้ มีโอกาสน้อยมากที่จะได้พบเจอกับองค์ชาย เวลานี้ได้พบเห็นรูปโฉมที่แท้จริงขององค์ชายกับองครักษ์เกราะทองในตำนาน คนจำนวนไม่น้อยต่างก็ตกอยู่ในสภาพที่ตื่นเต้นดีใจ