บทที่ 961

ขณะที่พูด ฉินฝานก็ได้รินเหล้าให้กับตนเองหนึ่งแก้ว จากนั้นก็พูดว่า: “พวกเขาจะตอบว่า องค์ชายก็เป็นแค่สถานะที่กำเนิดขึ้นมาเท่านั้น หากองค์ชายต้องการที่จะได้รับความเคารพจากผู้อื่น ก็จะต้องประพฤติตนอย่างถูกต้อง มีหลักมีเหตุผล คนจำพวกนี้ ฉันประเมินว่า เสแสร้งจอมปลอม ความสงบนิ่งของพวกเขานั้นก็แค่เสแสร้งออกมา แต่เมื่อนายนำมีดมาจ่อที่คอของเขาแล้ว พวกเขาก็จะคุกเข่าลงเพื่อร้องขอชีวิต ยังมีอีกประเภทหนึ่ง จะตอบว่า ในฐานะที่ฉันเป็นนักบู๊ จะคุกเข่าให้กับพ่อแม่และฟ้าดิน เมื่อพบเจอกับกษัตริย์ก็ยังไม่ทำความเคารพเลย นับประสาอะไรกับองค์ชายล่ะ คนประเภทนี้ ฉันจะประเมินว่าเป็นพวกโง่เขลา เพราะพวกเขาคงจะคาดเดาไม่ถึงว่า อีกไม่นานฉันก็จะทำให้เขาหมดโอกาสที่จะเป็นนักบู๊ต่อไป แต่สำหรับคำตอบของนายนั้น ฉันไม่เคยพบเจอมาก่อน จึงไม่สามารถที่จะประเมินได้”

ฉินฝานจิบเหล้าหนึ่งคำ และพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

ลู่ฝานได้ยินที่เขาพูด ก็ขมวดคิ้วขึ้นและพูดว่า: “พระองค์ใส่ใจกับคำตอบของคนอื่นมากเลยเหรอ? ”

ฉินฝานเก็บรอยยิ้มบนใบหน้าและพูดว่า: “หรือว่าไม่ควรจะใส่ใจเหรอ? ”

ลู่ฝานส่ายศีรษะและพูดว่า: “ถึงอย่างไรฉันก็ไม่ใส่ใจอยู่แล้ว พระองค์ เรามาพูดคุยเรื่องที่จริงจังกันเถอะ”

ฉินฝานพลันหยุดพูดลง เงียบไปชั่วขณะ เขาเริ่มที่จะสังเกตลู่ฝานโดยละเอียดแล้ว

ลู่ฝานไม่เข้าใจว่าองค์ชายรองคนนี้คิดที่จะทำอะไรกันแน่ แต่ในเมื่อเขาอยากจะมอง เขาก็ไม่สามารถบอกว่าห้ามมองได้ ตนเองจึงรินเหล้าให้กับตนเอง แล้วก็ดื่มไปทีละแก้วทีละแก้ว

ทันใดนั้น ฉินฝานก็ยิ้มและพูดขึ้นว่า: “ลู่ฝาน ชื่อของนายและของฉันต่างก็มีคำว่าฝานเหมือนกัน คำว่าฝานของนายนั้นหมายความว่าอย่างไร”

ลู่ฝานครุ่นคิดชั่วครู่แล้วพูดขึ้นว่า: “พ่อของฉันหวังให้ฉันมีชีวิตอยู่อย่างธรรมดาเรียบง่าย ดังนั้นจึงตั้งชื่อนี้ให้ฉัน”

ฉินฝานดวงตาเป็นประกายและพูดขึ้นว่า: “ดูเหมือนว่านายจะเหมือนกับฉันเลย คำว่าฝานของฉันก็มีความหมายแบบนี้เช่นกัน แล้วนายชอบคำว่าฝานนี้ไหมล่ะ? ”

ลู่ฝานครุ่นคิดและพูดว่า: “ก็พอได้ ฟังหลายครั้งแล้ว ก็คุ้นเคยแล้ว คิดจะเปลี่ยนก็สายเกินไปแล้ว”

ฉินฝานพยักหน้าและพูดว่า: “ใช่เลย ก็ต้องคุ้นเคยกับมันต่อไป อืม มาพูดเรื่องจริงจังกันดีกว่า”

ลู่ฝานวางแก้วเหล้าลง พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันมากมายแล้ว ในที่สุดก็เข้าเรื่องสำคัญเสียที

เขาแสดงท่าทางที่ตั้งใจฟังอย่างมาก พร้อมกับจ้องมองไปที่ฉินฝาน