บทที่2158 เก้าด่านสุดยาก(2)

ผู้อาวุโสเหลียงหลงเริ่มคิดด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่ลู่ฝานและไอ้อ้วนตงก็เริ่มชนแก้วและดื่มอย่างมีความสุข

เมื่อเห็นว่าลู่ฝานและไอ้อ้วนตงมีความสนิทสนมกลมเกลียวกันมาก ผู้อาวุโสสามและคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะเริ่มต้นพูดคุยอย่างลับ ๆ

"ไอ้อ้วนตงคนนี้เริ่มใกล้ชิดกับคนของสายเลือดจิ่วเซียวอีกแล้ว หึ นิสัยของเขาเปลี่ยนไม่ได้จริง ๆ"

"หลายปีก่อน เพื่อช่วยเหลือหวูเฉิน เขาจึงสละตำแหน่งในฐานะผู้อาวุโส ออกจากที่ลี้ภัยไปทั่วใต้หล้า ไม่คิดว่า หลังจากผ่านไปหลายปี เขาไม่เสียใจในสิ่งที่ทำไปเลย และเริ่มช่วยเหลือศิษย์ของหวูเฉินอีกครั้ง"

“ไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาเป็นคนของสายเลือดเสินหวงหรือเปล่า”

“ฉันถือว่าเขาเป็นคนของสายเลือดจิ่วเซียวแล้ว”

. . . . . .

เห็นได้ชัดว่าเหล่าผู้อาวุโสมีข้อตำหนิมากมายเกี่ยวกับไอ้อ้วนตง แต่พวกเขาไม่กล้าพูดออกมาต่อหน้าไอ้อ้วนตง

อย่างไรก็ตาม ตอนนั้นไอ้อ้วนตงก็เป็นรองเพียงผู้อาวุโสใหญ่ในสายเลือดเสินหวง

หลังจากผ่านไปหลายปี ความแข็งแกร่งของไอ้อ้วนตงอาจจะไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งสูงสุดทั่วไปอีกแล้ว

ว่ากันว่าตอนที่เขาจากไป ก็เพื่อมองหาพลังของโลก วิชาที่เขาฝึกฝนไม่สามารถควบแน่นพลังของโลกได้ด้วยตัวเอง ดังนั้น เขาจะต้องได้รับสืบทอดพลังของโลกก่อนที่เขาจะสามารถฝึกฝนต่อไปได้

เหล่าผู้อาวุโสก็ไม่รู้ว่าไอ้อ้วนตงค้นพบพลังนั้นหรือยัง

หากค้นพบแล้ว ไอ้อ้วนตงในปัจจุบันอาจกลายเป็นหนึ่งในมหาอำนาจชั้นนำของโลก

ถ้วยแล้วถ้วยเล่า หลังจากที่ลู่ฝานและไอ้อ้วนตงดื่มไปห้าแก้ว

ผู้อาวุโสใหญ่เหลียงหลงกล่าวว่า

"ได้ ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามกฎ ลู่ฝาน ฉันจะไม่เรียกนายว่าเจ้าสำนักในตอนนี้ นายมีความกล้าที่จะเลือกเก้าด่านสุดยาก มองจากตรงนี้ นายยังคงเป็นคนที่ไม่กลัวความตาย ฉันขอพูดแบบนี้กับนายแล้วกัน ฉันสามารถให้นายลองเก้าด่านสุดยากได้ แต่มีบางสิ่งที่ฉันต้องบอกนายล่วงหน้า เก้าด่านสุดยากนั้น เดิมทีเป็นการทดสอบขั้นสูงสุดสำหรับเจ้าสำนักใหม่ของสำนักจิ่วเซียว ในทุก ๆ ด่าน ก็เพียงพอสำหรับการทำให้นายได้สัมผัสถึงความเจ็บปวดขั้นสุด ตอนนี้ พวกเราสายเลือดเสินหวงมีหน้าที่เตรียมเก้าด่านสุดยาก ความยากของมันนั้น ยากกว่าตอนที่เทพบู๊เสินเซียวขึ้นตำแหน่งเสียอีก คุณแน่ใจนะว่าจะลอง?"

ไอ้อ้วนตงวางชามสุราลงเมื่อได้ยินคำพูดนั้น และมองไปที่ลู่ฝาน

ดวงตาของลู่ฝานเปล่งประกาย และตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจความตั้งใจที่แท้จริงของไอ้อ้วนตงในการพาเขามาหุ้นตุ้นแล้ว

นี่คงเป็นคือหนึ่งจุดประสงค์สินะ

"ลูกธนูขึ้นสายเต็มเหนี่ยว จำต้องยิงออกไป มันมาถึงจุดนี้แล้ว ดูเหมือนว่าฉันไม่มีทางเลือก ฉันต้องการพลังของสายเลือดเสินหวงจริง ๆ แน่นอนว่าฉันต้องลองดูสักตั้ง!"

ลู่ฝานตอบด้วยรอยยิ้ม

ผู้อาวุโสใหญ่เหลียงหลงยื่นมือออกมาแล้วพูดว่า "งั้นก็ดี ถอดแหวนออกมาเถอะ จากนี้ไป นายถึงจะเป็นหนึ่งในผู้สมัครชิงตำแหน่งเจ้าสำนักคนใหม่ที่แท้จริง"

ราวกับว่ารู้สึกว่าประโยคนี้ไม่แข็งแกร่งพอ ผู้อาวุโสใหญ่เหลียงหลงกล่าวเสริมอีกประโยคว่า

"ผู้สมัครรับการเลือกตั้งที่ได้รับการยอมรับจากสายเลือดเสินหวงของเราเช่นกัน"

ไอ้อ้วนตงยื่นมือออกมาแล้วพูดว่า "ลู่ฝาน นายถอดแหวนมาไว้ที่ฉันก่อนได้"

เห็นได้ชัดว่าไอ้อ้วนตงกลัวว่าลู่ฝานจะไม่ไว้ใจผู้อาวุโสใหญ่ เขาจึงเอื้อมมือไปรับแหวน

แต่เขายังคงประเมินหัวใจของลู่ฝานต่ำไป

ลู่ฝานค่อย ๆ ถอดแหวนออกจากมือของเขา วางไว้ในมือของผู้อาวุโสใหญ่แล้วพูดว่า "ผู้อาวุโสใหญ่โปรดช่วยฉันรักษาแหวนนี้ไว้ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงสัญลักษณ์ของสถานะ แต่อาจารย์ของฉันมอบมันให้ฉัน มันมีความหมายต่างจากปกติ!”