บทที่2227 ด่านที่เก้า(3)

เขาทำตามที่พูดได้ ก่อนที่คนอื่นจะตอบสนอง

ลู่ฝานก็กลายเป็นแสง และบินไปในที่ไกล ๆ

ด้วยความเร็วของเขา บางทีอาจต้องให้เหล่าผู้อาวุโสจากสายเลือดเสินหวงร่วมมือกัน ถึงจะสามารถหยุดเขาได้

แต่ก่อนที่เหล่าผู้อาวุโสจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ลู่ฝานก็ผ่านตัวพวกเขาไปแล้ว

ผู้อาวุโสใหญ่อ้าปากเล็กน้อย ยังไม่ทันใช้กระบวนท่าที่สาม ลู่ฝานก็หนีไปอย่างไร้ร่องรอย

“เด็กคนนี้!”

จากการตัดสินใจอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ผู้อาวุโสใหญ่โบกมือ ทันใดนั้น รอบ ๆ ฟ้าดินก็มีสิ่งที่คล้ายทางช้างเผือกก็ปรากฏขึ้น

ที่จริงแล้ว สิ่งเหล่านี้คืออุโมงค์มิติ ระดับฝีมือของผู้อาวุโสใหญ่ในด้านมิตินั้น อยู่ในระดับสูงสุดอย่างแน่นอน

หอกถูกโยนออกไป และทุกคนก็เห็นหอกแยกออกเป็นแสงหลายดวงทันที และพุ่งเข้าไปในอุโมงค์มิติ

ในระยะไกล ลู่ฝานที่กำลังหนี จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ราวกับมีแรงอาฆาตกำลังพุ่งมาทางเขา

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ลู่ฝานยังแสดงปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วเกินกว่าคนทั่วไปอีกด้วย

เขายกกระบี่ขึ้น ย่อตัว และด้วยเสียงที่ดัง

ลู่ฝานโยนเจดีย์เสวียนเก้ามังกรออกไป

ก่อนที่ไอ้เก้าจะตอบสนอง แสงหลายดวงก็กระทบเข้ากับมัน

ไอ้เก้ากรีดร้องอย่างน่าเวทนา และแสงบนเจดีย์ก็หรี่ลงทันที

ใช้ตัวเจดีย์ของตัวเองทั้งเป็น ช่วยลู่ฝานต้านทานแสงสังหารหลายดวง

พลังนี้เพียงพอที่จะฉีกฟ้าดินออกจากกันและทำลายความว่างเปล่าได้

แม้ว่าร่างกายของลู่ฝานจะแข็งแกร่งกว่านี้เป็นสองเท่า แต่เขาก็จะต้องตายอย่างแน่นอน หากถูกโจมตี

ตัง ตัง!

กระบี่หนักไร้คมบังแสงอีกสองดวง เหลือเพียงแสงสุดท้ายซึ่งมาจากด้านหลังลู่ฝาน

ดูเหมือนไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ !

ความเร็วของหอกนี้เกินขีดจำกัดที่คนทั่วไปสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ามาก

แม้แต่จะเป็นยอดฝีมือแดนเซียนบู๊ ก็ไม่สามารถมองเห็นหอกภายในแสงได้ชัดเจน เห็นเพียงแสงที่ส่องผ่านเข้ามาเท่านั้น

หลังจากนั้น ลู่ฝานก็บินออกไปทันที

คราวนี้ มือของลู่ฝานถูกระเบิดออกเป็นหมอกสีเลือด

ในวินาทีสุดท้าย ลู่ฝานเพียงใช้มือของเขาเพื่อเบี่ยงเบนแสงเล็กน้อย

เมื่อปล่อยหมัดทั้งสอง พลังความเป็นความตายวนเวียน และท้องฟ้าก็แตกสลายในเจ็ดรอบ

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย พลังความเป็นความตายวนเวียนของลู่ฝานก็เกิดความก้าวหน้าอีกครั้ง แสดงกระบวนท่าที่เจ็ดออกมาโดยตรง

หมัดถูกชกออกไป หมอกเลือดลอยออกมาจากแขนทั้งสองข้าง และแสงก็เบี่ยงเบนไปเล็กน้อยและผ่านลู่ฝานไป

บูม!

มวลพลังระเบิดออกมา มีหลุมดำปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา บนท้องฟ้า ม่านแสงก็ส่องอีกครั้ง

มวลพลังนี้ แม้แต่ม่านแสงที่คอยปกป้องสถานที่หลบภัยนี้ยังรู้สึกหวาดกลัว

ลู่ฝานผ่อนคลาย และสีหน้าซีดเซียว

ตอนนี้แขนของเขาถือว่าสูญเสียแล้ว แค่สามกระบวนท่าเท่านั้น ได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ถ้ายังสู้ต่อไป แพ้แน่นอน!

"ไป!"

ลู่ฝานตะโกนเสียงดัง

เสียงนี้ไม่เพียงแต่เป็นการเรียกไอ้เก้าเท่านั้น แต่ยังเป็นการเรียกกระบี่หนักไร้คมด้วย