บทที่2228 จับพลัดจับผลู(1)

หุบเขาเงียบสงบ ลู่ฝานที่เลือดเต็มตัวก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางต้นไม้

ลู่ฝานไม่สามารถขยับแขนได้ จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้พลังวิญญาณเพื่อหยิบยาสองสามขวดออกจากเอวแล้วกรอกใส่ปากตัวเอง

คราวนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

ไม่เพียงแต่สูญเสียแขนของเขาเท่านั้น แต่ร่างกายของเขาก็เละไปหมด

แต่ในกรณีนี้ ไม่มีอันตรายอะไรทั้งนั้น ลู่ฝานหายใจเข้าลึก ๆ และหลังจากจัดการเป็นเวลาเพียงสิบลมหายใจ เขาก็รู้สึกว่าเขาได้ฟื้นความสามารถในการเคลื่อนไหวแล้ว

"ไอ้เก้า ดูดซับพลังเต๋าในอกของฉัน หรือขับไล่มันออกไปให้หน่อย"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตอบกลับอย่างอ่อนแรง ครั้งนี้มันใช้พลังไปมาก

ทว่า หลังจากมีบรรพบุรุษมังกรเพลิง มันจะไม่เหมือนเดิมแล้ว ต้องใช้หลายสิ่งหลายอย่างเพื่อเติมเต็มพลัง

เพราะบรรพบุรุษมังกรเพลิงจะช่วยมันดูดซับพลังอันบริสุทธิ์ของเต๋า

เร็วกว่าเขาดูดซับอาวุธวิเศษธรรมดาเหล่านั้นมาก

หลังจากนั่งได้สักพัก ลู่ฝานก็รู้สึกว่าอาการบาดเจ็บที่หน้าอกของเขาค่อย ๆ ฟื้นตัว จากนั้นเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พลังเต๋าที่กดเขาไว้ถูกขับออกไป และลู่ฝานก็ปล่อยวิถีแห่งชีวิตของเขาเข้าไปในแขนของเขาทันที

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่า แขนของลู่ฝานก็เริ่มฟื้นตัว

กระดูกกำลังเคลื่อนเข้าที่ และเนื้อหนังกำลังฟื้นตัว

กำหมัดแน่น แม้จะยังมีความเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่อย่างน้อย ก็เปลี่ยนจากสภาพพิการเป็นคนปกติได้

“เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ผู้อาวุโสใหญ่คนนั้นแข็งแกร่งเกินไป ถ้าเรายังคงต่อสู้กับเขาแบบนี้ต่อไป ไม่รู้ว่าครั้งต่อไปเราจะสามารถต้านสามกระบวนท่าได้หรือเปล่า!”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรยังคงกังวลอย่างเห็นได้ชัด

ผู้อาวุโสใหญ่นั้นทรงพลังมาก ลู่ฝานมีการคาดไว้แล้ว

แต่การแข็งแกร่งขนาดนี้ ยังคงทำให้ลู่ฝานประหลาดใจ

เพราะลู่ฝานรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสใหญ่ดูเหมือนจะไม่ได้แย่ไปกว่าเฟิงเทียนมากนัก

แน่นอนว่า เฟิงเทียนที่ตอนนี้ได้รับของปีศาจสวรรค์ทั้งสี่อย่างแล้ว ผู้อาวุโสใหญ่นั้นสู้ไม่ได้หรอก

แต่โดยรวมแล้ว แข็งแกร่งกว่าผู้อาวุโสซู่มั่นอย่างแน่นอน สำหรับระดับเทพเงินแปดทิศนั้น เมื่อต้องสู้กับผู้อาวุโสใหญ่ พวกเขาอาจมีโอกาสเพียงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ในการเอาชนะผู้อาวุโสใหญ่ได้

บุคคลเช่นนี้ กลับซ่อนตัวอยู่ในหุ้นตุ้น ทำให้ผู้อื่นยากที่จะเข้าใจจริง ๆ

ลู่ฝานอดไม่ได้ที่จะคิดว่า ถ้าวันหนึ่งผู้อาวุโสใหญ่สามารถนำสาวกของสายเลือดเสินหวงไปต่อสู้กับผู้ฝึกชั่วร้าย เขาจะสามารถสังหารราชาปีศาจเหล่านั้นจนขี้หดตดหายได้อย่างแน่นอน

ลู่ฝานก็รู้สึกทึ่งกับพลังนี้เช่นกัน

หวังเป็นอย่างยิ่งว่า สักวันหนึ่งเขาจะแข็งแกร่งเหมือนกับผู้อาวุโสใหญ่

ในขณะที่คิดฟุ้งซ่านอยู่ ลู่ฝานก็หายจากอาการบาดเจ็บอย่างรวดเร็ว

คราวนี้ ลู่ฝานไม่ได้วางแผนที่จะเริ่มกลั่นยาอีกครั้ง และฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว หนึ่งคือ ถ้าใช้ยาเม็ดชนิดเดียวกันมากเกินไป ผลที่ได้จะไม่ดีเท่าครั้งแรก

ยิ่งไปกว่านั้น ลู่ฝานไม่ได้วางแผนที่จะสิ้นเปลืองกล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้นอีก และเขาเหลือมันไม่มากแล้ว

"คงต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งวันถึงจะฟื้นตัวเต็มที่ ดูเหมือนเราต้องหาที่ซ่อนสักพัก "

ลู่ฝานยืนขึ้นและมองไปรอบ ๆ เขาตัดสินใจไปแล้วว่าจะต่อสู้กับผู้อาวุโสใหญ่อย่างช้า ๆ ดังนั้น เขาจะต้องไม่ให้ผู้อาวุโสใหญ่เจอตัวตอนที่กำลังบาดเจ็บ

ในจุดนี้ ลู่ฝานก็ค่อนข้างมั่นใจ ท้ายที่สุดแล้ว เขายังคงเป็นผู้ฝึกชี่คนหนึ่ง

ในแง่ของการซ่อนตัว ผู้ฝึกชี่มีข้อได้เปรียบที่ไม่เหมือนใคร ยิ่งไปกว่านั้น ลู่ฝานสามารถซ่อนตัวอยู่กับที่และ กลมกลืนกับฟ้าดินมาตั้งนานมาแล้ว

มวลพลังของเขาทำงาน และร่างกายของเขาซ่อนอยู่ในเต๋า ลู่ฝานก็รวมมวลพลังทั้งหมดของเขาเข้ากับสภาพแวดล้อม

ในการทำเช่นนี้ จะต้องควบคุมความแข็งแกร่งและร่างกายของตัวเองได้ รวมทั้งความเข้าใจอันเป็นเอกลักษณ์เกี่ยวกับพลังฟ้าดินและพลังแห่งเต๋า

โชคดีที่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับลู่ฝาน