บทที่ 1020 ต่อสู้ในโค้งสุดท้าย

บทที่ 1020 ต่อสู้ในโค้งสุดท้าย

เธอมีประสบการณ์ในการเป็นทนายความ และเคยมีประสบการณ์ในการเป็นโจทก์ และจำเลยมาก่อน แต่เธอไม่ไม่เคยมีประสบการณ์ในการมาเป็นพยาน เธอจำเป็นจะต้องเรียนรู้เรื่องนี้เพิ่มเติม

เมื่อเธอได้ยินหยินปู้ฝันให้กำลังใจตัวเอง และมองไปที่เป่หมิงโม่อีกครั้ง

เขาแสดงออกอย่างนิ่งสงบ แต่สายตาของเขาให้กำลังใจอยู่

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ และเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น

ในระหว่างที่เธอกำลังเล่าถึงลำดับเหตุการณ์อยู่นั้น ทั้งผู้พิพากษาหลิว และโจทก์อย่างผู้อำนวยการโกวก็ต่างมีความรู้สึกไม่สบายใจ

สิ่งที่ผู้พิพากษาหลิวไม่สบายใจก็คือ เขาคิดไม่ถึงว่าเจ้าหน้าที่รัฐที่เป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของรัฐบาล จะทำสิ่งนั้นจริงๆ มันทำให้เจ้าหน้าที่ของรัฐต้องอับอาย

และสำหรับสิ่งที่ทำให้ผู้อำนวยการโกวไม่สบายใจก็คือ เขาเป็นคนเลว ตอนนี้เรื่องของเขาถูกเปิดเผย ดังนั้นจึงรู้สึกไม่สบายใจ

แต่ในตอนนั้นทนายฝั่งเขาก็ได้ยื่นมือมาจับมือเขาไว้ เพื่อบอกเป็นนัยๆว่าให้เขานิ่งไว้ ถ้าเขาแสดงออกอย่างกังวลมากเกินไป ก็จะสามารถทำให้คนที่มองอยู่รู้ได้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง

แม้สถานการณ์ในตอนนี้จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ยังสามารถควบคุมได้

ต่อไปก็ถึงเวลาที่ทนายความของโจทก์จะต้องดำเนินการแถลง เขาอาจจะสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างได้ หรืออาจจะได้เปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย

***

ทนายฝั่งโจทก์ก็เป็นทนายที่อยู่ในแวดวงกฎหมายที่มีชื่อเสียงในอันดับต้นๆ ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นแค่ตัวแทนของผู้อำนวยการโกว แต่เขายังเป็นตัวแทนของภาครัฐด้วย

สำหรับเขาแล้ว ความกดดันที่เขาเผชิญอยู่นั้นยิ่งใหญ่มาก หากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ความรับผิดชอบที่เขาต้องยอมรับก็คืออนาคตในการเป็นทนายความของเขา ซึ่งมันจะไม่สามารถคาดเดาได้ ยิ่งกว่าอนาคตของหยินปู้ฝันเสียอีก

หลังจากฟังคำให้การของฝั่งจำเลยแล้ว เขาก็ยืนขึ้นอย่างใจเย็น

ในความคิดของเขา ดูเหมือนว่าชัยชนะกำลังจะอยู่ในกำมือแล้ว

“พยาน ทีนี้ถึงตาฝั่งของผมต้องถามบ้างแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำก็คือตอบตามความเป็นจริง”

ตอนที่เธอเผชิญหน้ากับหยินปู้ฝัน เธอยังคงมีจุดมุ่งหมายในใจ ทำให้เธอสามารถเล่าเรื่องนี้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ

แต่พอตอนนี้เธอต้องเผชิญหน้ากับฝั่งโจทก์ ในฐานะทนายอย่างเธอย่อมรู้ดีว่า ถ้าอยากจะเอาชนะในศาล วิธีที่ง่าย และได้ผลคือ ไม่ต้องสนใจว่าพยานจะให้การต่อหน้าศาลเป็นความจริงว่าอย่างไร แต่ต้องรีบหาสิ่งที่ทำให้พยานอับอาย หรือเปิดเผยข้อบกพร่อง

ทนายก็มีทั้งดี และไม่ดี ในฐานะเธอที่เป็นทนาย เธอรู้ดี คนที่หวังชื่อเสียงและโชคลาภ พวกเขามักจะมีเล่ห์กลอุบายที่ร้ายกาจ ไม่หมดไม่สิ้น พวกเขามักจะทำให้พยานของอีกฝ่ายไม่สามารถให้การได้ และสุดท้ายแม้ว่าคำให้การของพยานจะถูกต้องขนาดไหน ก็สามารถทำให้มีน้ำหนักความน่าเชื่อถือลดลงได้

กู้ฮอนปรับอารมณ์ของเธอให้สงบ และเตรียมพร้อมกับการไต่สวนของอีกฝ่าย

“ขอถามพยาน คุณชื่ออะไร”

“กู้ฮอน”

“ตอนนี้คุณทำงานอะไร และทำงานอยู่ที่ไหน”

“ก่อนหน้านี้ฉันเคยเป็นประธานบริษัทเป่หมิง”

“ก่อนหน้านี้หรอ งั้นแสดงว่าตอนนี้คุณไม่ใช่แล้ว”

กู้ฮอนพยักหน้า “ใช่” แม้ว่าเธอจะแสดงออกมาอย่างนิ่งสงบ แต่ว่าในใจของเธอยังรู้สึกไม่สบายใจ เธอรู้สึกได้ว่าทนายความของฝั่งตรงข้ามกำลังค่อยๆเชือดเธออยู่

ผู้อำนวยการโกวยังคงนั่งอยู่กับที่ และฟังเขาทั้งคู่ถามตอบกันอย่างราบเรียบ แต่ในใจกลับรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก เขาสงสัยว่าทำไมทนายของเขาต้องทำท่าทางดีๆกับพยานด้วย

ตอนที่ถังเทียนจื๋อแนะนำเขาให้กับตน เขาบอกว่า เขาจะช่วยว่าความอย่างดี แต่ทำไมตอนนี้เขาถึงเปลี่ยนไปเป็นอย่างนี้

เขากระแอมออกมาเบาๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่าทนายของเขาควรจะเปิดประเด็นได้แล้ว

ทนายของเขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ผู้อำนวยการโกวรอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว แต่สีหน้าของเขาก็ยังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ขออนุญาตถามพยานเหตุผลที่คุณลาออกคือ”

“มัน...” พอพูดถึงเรื่องนี้เธอก็รู้สึกลังเลเล็กน้อย จริงๆแล้วเธอไม่อยากพูดถึงปัญหานี้ในนี้