บทที่ 1063 ราศีคนคู่

บทที่ 1063 ราศีคนคู่

เป่หมิงโม่มองไปยังผู้หญิงที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่ถึงเอื้อมมือ ท่าทีแบบนี้เย้ายวนใจเกินไปสำหรับเขาจริงๆ

สิ่งนี้ทำให้หัวใจที่เดิมทีของเขาที่เยือกเย็นอยู่แต่เดิมเปลี่ยนเป็นความเดือดพล่านขึ้นมา

อันที่จริงตอนที่เขาเพิ่งตื่นขึ้นมา เมื่อเห็นท่าทางของกู้ฮอน ร่างกายก็เริ่มที่จะเร่าร้อนขึ้นมา

แต่เขารู้ ว่าตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่จะมาทำอะไรแบบนี้กับเธอ ดังนั้นจึงแค่สวมชุดคลุมอาบน้ำและเดินออกไปด้านนอกเท่านั้น

เขาต้องการอากาศเย็นข้างนอกเพื่อให้ตนเองรู้สึกเย็นลงอย่างรวดเร็ว

กว่าอุณหภูมิจะลดลง แต่ไม่คิดเลยว่าเธอในครั้งนี้จะดีกว่าก่อนหน้า กำลังของจิตใจได้รับบททดสอบที่มากกว่าเดิม

เขารู้สึกได้ว่าเส้นเลือดในร่างกายเริ่มจะขยายตัว เลือดที่ไหลอยู่เหมือนกับน้ำที่กำลังท่วม

ตอนนี้ ขอเพียงแค่ล้มตัวลงไป ก็สามารถครอบครองผู้หญิงคนนี้ได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับพวกเขาก็ตาม

แต่ทุกครั้งก็เหมือนกับครั้งแรก

กู้ฮอนเห็นทีจะสับสนเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะยังไม่รู้สึกว่าสถานะของตนเองจะทำให้เธอตกอยู่ใน ‘อันตราย’

เธอไม่ได้ใช้มาตรการใดๆ แค่มองไปที่ชายร่างสูงด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ลมหายใจไหลผ่านโพรงจมูกอย่างรวดเร็ว

เพียงแค่ หลับตาแน่น

เรื่องแบบนี้ เมื่อวานเธอไม่ได้กังวลอยู่หรือ

เดิมทีก็ยังแอบดีใจที่ตนเองรอดพ้นจาก ‘หายนะ’ แต่คิดไม่ถึงว่า หลีกหนีครั้งนี้ได้ แต่ครั้งหน้าก็อาจจะหลีกหนีไม่ได้อีก

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด……

เมื่อมองไปยังลูกแกะตัวน้อยที่เอนอยู่ด้านบนพร้อมที่จะถูกตนเองเชือด เป่หมิงโม่ก็ใจร้อนขึ้นมาชั่ววูบหนึ่ง

เขาเข้ามาใกล้ทีละก้าวอย่างช้าๆ

กู้ฮอนกัดฟันแน่นในความมืด และฟังเสียงฝีเท้าหนักๆที่ค่อยๆก้าวเข้ามาใกล้ตนเอง

ตื่นเต้น กลัว……แต่บางทีก็อาจจะผสมกับความปรารถนาเล็กน้อย

ความปรารถนา มีความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาได้อย่างไร

เมื่อต้องเผชิญกับเขาควรจะมีแค่สองความรู้สึกแรกถึงจะถูก ทำไมครั้งนี้ถึงได้มีความรู้สึกอย่างอื่นเข้ามาด้วย หรือตนเองจะ……เขา

กู้ฮอนเริ่มไม่กล้าคิดต่อ เธอกลัวว่าถ้าเสาะหาลงไปอีก ก็อาจจะเป็นการชำแหละ กล่องแพนดอร่าที่อยู่ลึกภายในใจ

***

ลึกลงไปในหัวใจของกู้ฮอน เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีกล่องแพนดอร่าซ่อนอยู่

กล่องแพนดอร่าในตำนาน เพียงแค่เปิดก็จะปล่อยสิ่งที่น่ากลัวออกมา

เธอไม่กล้าไปแตะกล่องนั้น และถึงกับไม่กล้าจะเชื่อว่าตนเองจะมีกล่องแบบนี้อยู่

ใกล้เข้ามาแล้ว เขาใกล้เข้ามาแล้วจริงๆ……

กู้ฮอนรู้สึกได้ว่าด้านทั้งสองของเตียงที่อยู่ข้างกายตนเองเริ่มที่จะยุบลง

และดูเหมือนรู้สึกว่าไฟที่เร่าร้อนกำลังใกล้ตนเองเข้ามา

ไม่สิ ไม่ใช่ไฟที่เร่าร้อน แต่เป็นไฟอันร้อนแรงและน้ำแข็งก้อนใส……

วัตถุสุดขั้วทั้งสองชนิดนี้ได้สลายตัวอยู่ที่ผู้ชายที่ค่อยๆเข้ามาใกล้เธอ

หายใจถี่ ร่างกายของเธอดูเหมือนจะเริ่มร้อนขึ้นมา ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เธอตื่นตระหนกจริงๆ

เป่หมิงโม่มองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า เธอดูกังวลจริงๆ ดูเหมือนรู้สึกกังวลกว่าครั้งอื่นๆ

ภายใต้เปลือกตาอันขาวผ่องสามารถมองเห็นดวงตาทั้งคู่ที่กลอกไปมา ภายใต้จมูกโด่งและงดงาม สามารถได้ยินถึงเสียงของการไหลเวียนของอากาศที่รวดเร็ว

นอกจากนี้ แม้ว่ามองทั้งสองของเขายังไม่ได้สัมผัสกับผิวกายของเธอ แต่ก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเธอกำลังค่อยๆสั่นเทา

เธอกำลังกลัวหรือ

ถึงแม้ว่าจะไม่แน่ใจ แต่ดูเหมือนรู้ว่าภายในใจของเธอมีความกลัวอยู่เล็กน้อย

เขาเริ่มลังเลที่จะจากเธอออกไป แค่คิดก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่ถ่ายทอดออกมาจากตัวเธอ เมื่อมองไปที่รูปร่างของเธอ และ……

เธอมีหลายสิ่งที่มีค่าแก่ความอาลัยอาวรณ์ของตนเอง

แต่ เวลาที่ประจวบเหมาะอย่างนี้ ที่ไหล่ของเขาได้ปรากฏรัศมีวงหนึ่ง และมีปีกสีขาวบริสุทธิ์อยู่กับตนเองคู่หนึ่ง

เขาลังเลอยู่เล็กน้อยและพูดว่า “คุณอยากจะกระทำต่อผู้หญิงที่ปฏิบัติต่อคุณมากมายขนาดนี้จริงหรือ” ลองนึกให้ดีถึงตอนที่คุณสูญเสียอิสระ เธอมาเยี่ยมคุณแทบทุกวัน เธอเป็นผู้หญิงที่ดีคนหนึ่ง ไม่ควรจะกระทำต่อเธอแบบนี้”

“เฮ้ นายจะไปรู้อะไร” ในตอนนี้ อีกด้านหนึ่งของเขา หลังจากควันสีดำหายไป ก็ปรากฏศีรษะหนึ่งที่มีเขาสีแดงอยู่สองข้าง ในมือของตนเองถือเหล็กสามง่ามเอาไว้ด้ามหนึ่ง

เขาชำเลืองมองกู้ฮอน ในสายตาปรากฏรัศมีของความโหดร้าย “คุณยังจะรออะไรอยู่ คุณเคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนนี้มาไม่น้อย ทำไมครั้งนี้ถึงได้ขี้ขลาดขึ้นมาล่ะ พวกเราทั้งสองก็อยู่ด้วยกันมานานมากที่สุดแล้ว ในใจของนายเป็นอย่างไร แต่ฉันรู้ดีที่สุด อย่าไปฝืนความเป็นตัวเอง รีบกระโจนกินเธอซะ……” พูดจบ เขาอ้าปาก เขี้ยวทั้งสองที่เหมือนแวมไพร์ก็เปล่งประกายแสง

มันก็เหมือนดาบคมสองเล่ม รอให้เขาฟันลงไป……

“เป่หมิงโม่ คุณทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว หรือว่าคุณยังไม่เห็นว่าตัวเองได้เปลี่ยนไปไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว คุณยังอยากกลับไปเป็นเหมือนคนก่อนหน้านั้นที่ใครเห็นก็ต้องกลัวอีกหรือ ความรู้สึกที่มีคนมาคอยเอาใจใส่จะไม่ทำให้คุณใจเต้นบ้างเลยหรือ ความใกล้ชิดของเด็กๆที่มีต่อคุณ ความรักและเมตตาของผู้เป็นแม่ อีกอย่างผู้หญิงคนนี้ที่ใส่ใจต่อคุณสิ่งเหล่านี้ก็ไม่ใช่การไขว่คว้าทั้งหมดของคุณ อย่าทำอะไรซ้ำรอยเดิมอีกเลย ไม่อย่างนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่ยากจะครอบครองในตอนนี้ก็อาจจะหายไปทั้งหมด

“เป่หมิงโม่! อย่าไปฟังเขานะ เขาเป็นคนขี้ขลาด มีเพียงแค่เงินจะมีอะไรที่เอามาไม่ได้ ผู้หญิงและเด็กที่มีมากมาย แม้ว่าตอนนี้จะหายไปสักเท่าไหร่แล้วจะเป็นอะไรไป อย่ายอมทิ้งป่าทั้งป่าเพื่อต้นไม้เพียงต้นเดียว ใช้อำนาจกดขี่ ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีความรักระหว่างหนุ่มสาวแบบนี้ จึงจะสามารถที่จะเอาชนะได้ทุกที่ นายยังต้องการที่จะเอาสิ่งที่อยู่ในมือของถังเทียนจื๋อยึดคืนกลับมาให้ตระกูลเป่หมิง หากต้องการยึดคืนกลับมา ก็ไม่ต้องคิดอะไรมากแล้ว รีบกระโจน——ไป!”

***

ขณะนี้เป่หมิงโม่รู้สึกสับสนเล็กน้อย

ความสับสนไม่ใช่สิ่งอื่นใด แต่เป็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในใจของตัวเอง

การต่อสู้ระหว่างพวกเขา ทำให้เป่หมิงโม่ไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่ยืนแข็งทื่อแบบนี้อยู่ตรงหน้าของกู้ฮอน

กู้ฮอนขมวดคิ้ว เตรียมพร้อมสำหรับพายุฝนที่โหมกระหน่ำมาอย่างรุนแรง

แต่ ลมพัดไปทั่วทั้งอาคารฝนกลับไม่มา