บทที่ 1085 จะเป็นราชากินข้าวนิ่ม (ราชาแห่งการเกาะผู้หญิงกิน)

บทที่ 1085 จะเป็นราชากินข้าวนิ่ม (ราชาแห่งการเกาะผู้หญิงกิน)

“คุณเจ็บครั้งนี้ เหมือนโชคร้ายในโชคดี จมูกที่เหมือนหมาตำรวจเลย”

เป่หมิงโม่ขณะที่พูด ก็ได้เอาช่อดอกไม้วางไว้บนเตียงของเธอ

กู้ฮอนมองเขา “คุณด่าฉันหรือว่าชมฉันกันนะ ดูไปแล้ววันนี้คุณอารมณ์ดีไม่น้อยเลย หรือว่าไปดื่มเหล้ากับพวกป่ายมู่ซี แล้วก็เกลือกกลั้วอีกแล้วล่ะ ? ”

“คุณนายเป่หมิง ระวังคำพูดของคุณด้วยนะ อะไรเรียกว่าพวกเขา ฉันไม่ได้เจอพวกเขามาหลายเดือนแล้วนะ แล้วอะไรเรียกว่า เกลือกกลั้ว ฟังคำที่คุณพูดออกมา ก็รู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรเรื่องไม่ดีอย่างแน่นอน ”

“คุณชายท่านนี้ ฉันยังไม่ได้ยอมแต่งงานกับคุณเลยนะ ฉันไม่อาจจะยอมรับสถานะคุณนายเป่หมิงได้หรอก เมื่อสักครู่นี้ฉันแค่พูดเรื่อยเปื่อยเท่านั้นเอง ดูคุณสิท่าที่ที่ระวังอะไรบางอย่าง พอพูดเสร็จหนึ่งประโยค ก็ถูกคุณเถียงกลับมาเยอะแยะมากมาย”

เป่หมิงโม่ได้เอาแอปเปิลที่ล้างแล้วออกมาจากตะกร้า หลังจากนั้นเท้าเกี่ยวเก้าอี้เข้ามานั่งใกล้ ๆ เตียงเธอ

แล้วก็เอามีดเล็ก ๆ ออกมาปอกแอปเปิล “ตอนแรกฉันรอคุณมาตั้งครึ่งค่อนวัน แต่คุณไม่อาจจะเอามันออกมาได้”

“คุณดูสภาพฉันสิจะทำอะไรได้ล่ะ ต่อให้อยากจะเอาออก มือมันจะไปทำได้หรือ หากพูดอีก ตอนนั้นฉันไม่มีแรงที่จะทำอะไรเลย เลยถูกคุณทำแบบนี้ไงล่ะ จะบอกให้รู้นะ รอฉันสามารถขยับได้แล้ว เรื่องแรกที่จะทำก็เอามันออกมา หลังจากนั้นก็เอาไปทิ้งที่ห้องน้ำ”

เป่หมิงโม่มองไปยังเธอ แล้วก็ยิ้มออกมา แล้วก็เอามีดปาดไปยังแอปเปิลแล้วก็เอาเข้าใกล้ ๆ ปากของเธอ “อ้าปาก”

กู้ฮอนเม้มปากอย่างแน่น ๆ ไม่ฟังคำสั่งของเขา

“พูดคุณนิดหน่อย ก็มีแรงเลยนะ เมื่อกี้ไม่ใช่คุณมีแรงพูดหรอกหรือ ทำไมตอนนี้ไม่ใช้มันแล้วล่ะ ดูแล้วฉันจะต้องให้ฉิงฮัวเอาเครื่องปั่นมาให้แล้วล่ะ ” เขารู้ว่าเธอนั้นตั้งใจที่จะทำให้ตัวเองเห็น

นี่เรียกว่าหนึ่งสิ่งลดลงอีกหนึ่งสิ่ง เป่หมิงโม่ไหนเลยจะยอมให้เธอทำให้ตัวเองลำบากขนาดนั้นล่ะ

เขาได้วาดไปวาดมาตรงใบหน้าของเธอและก็พูดว่า “เอาสิ่งพวกนี้ปั่นให้เป็นน้ำ คุณไม่กินก็ให้มันกลืนลงไป”

พอพูดเสร็จก็เหล่ตาไปอีกข้างหนึ่ง เห็นปากเธอยิ่งเม้มแน่นกว่าเดิม

“คุณเม้มปากแน่นขนาดไหนก็ไม่เป็นไร ฉันเคยฟังว่ามีบางคนก็เป็นแบบนี้แหละ ปากเปิดไม่ได้ คุณเดาซิว่าทำเอาอาหารพวกนี้เข้าไปได้ยังไง ? จมูกปากเป็นสิ่งที่เชื่อมกันและกัน เอาหลอดสายยางผ่านทางจมูก จนถึงคอ หลังจากนั้นก็ใช้ของจำพวกเข็ม นำอาหารเหลวใส่ในเส้นยาง......” ขณะที่พูด เขาก็ได้ขมวดคิ้ว แล้วก็ส่ายหัวเรื่อย ๆ

ดูสภาพของเขาเช่นนั้น กู้ฮอนเหมือนได้รับความรู้สึกสายยางที่ลอดผ่านจมูก

“ไม่เคยเห็นคนที่ไร้คุณธรรมแบบคุณเลย” ในที่สุด เธอก็อดทนไม่ไหวที่จะต้องพูดออกมา

“ฉันทำเพื่อคุณเลย ไม่ยินยอมก็ช่างเถอะ ยังมาว่าคนอื่นอีก ทำคุณบูชาโทษจริง ๆ” เป่หมิงโม่ถอนหายใจ

******

วิธีการของเป่หมิงโม่คนนี้สุดท้ายก็ทำให้กู้ฮอนอ้าปากอย่างยินยอม

เขาได้เอาแอปเปิลป้อนเข้ามาเธออย่างช้า ๆ

หลังจากที่กินแอปเปิลไปหลายชิ้น กู้ฮอนก็ส่ายหัว เพื่อบอกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว แต่เป่หมิงโม่ก็ไม่ได้บังคับเธอ ตัวเองก็เลยเอาสิ่งที่เหลือกินให้หมด

“วันนี้ฉันรู้ว่าคุณดื่มเหล้าเพราะเรื่องอะไร” กู้ฮอนมองเขา ซึ่งสามารถมองเขาได้อย่างชัดเจน ท่าทางเหมือนกำลังอ่านใจอยู่

“ใช่ไหม ? ฉันคุณคิดดสิว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่” เป่หมิงโม่ได้เช็ดมีดแล้วก็เก็บไป แล้วก็มองเธอด้วยสายตาที่ค่อนข้างดี

“เป็นเพราะคุณกำลังฉลอง ฉลองให้กับตัวเองที่กำลังจะเป็นอิสระ ในที่สุดก็ออกมาจากทะเลทุกข์”

“ดูแล้วคุณจะรู้แล้ว ไม่คิดว่าคุณนอนอยู่บนเตียงยังรู้อะไรขนาดนี้ บอกมาสิว่าใครเป็นคนบอกคุณ เป็นฉิงฮัวใช่ไหม ”

มองเป่หมิงโม่ที่มีท่าทางลึกลับ เหมือนกับทำสงครามจิตวิทยา เหมือนกับการสอบปากคำในค่ายทหารแบบนั้น

กู้ฮอนมองหน้าของเขาแล้วก็หัวเราะออกมา “ฉันไม่ได้เหมือนคุณที่มีเงินมากมาย แล้วใช้เงินนี้มาสืบเสาะหาหรอกนะ แต่ว่า หากมีแล้วล่ะก็ ก็คงจะเป็นสิ่งนั้น” ขณะที่พูด เธอก็ได้เอารีโมทที่อยู่บนหัวเตียง แล้วเปิดทีวี

ตอนนี้ ในตรงนั้นกำลังก็ได้มีตัวอักษรที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เนื้อเรื่องก็คือเป่หมิงโม่ไม่ได้เป็นประธานบริษัทเป่หมิงแล้ว และหุ้นของตัวเองที่เป็นสิทธิ์พิเศษทั้งหมดก็ได้ให้เป่หมิงยี่เฟิงประธานคนใหม่ทั้งหมด

“คิดไม่ถึงว่าคุณก็ยังมีความกล้าหาญนะ เหมือนกับออกมาแล้วไม่ได้อะไรเลย เห้ออ ฉันมีความสนใจอยากจะสัมภาษณ์คุณสักหน่อย อะไรก็ไม่มีแล้วไม่รู้สึกกังวลใจบ้างหรือ หรือว่าคุณจะบอกว่าหลังจากนี้จะไม่หิวจนตาย ?”

นี่ไม่ได้เป็นการเยาะเย้ยเขา แต่เป็นการถามเขาอย่างจริงใจ เพียงแต่เวลาการอยู่ร่วมกับเขานับว่าไม่น้อยแล้ว ระหว่างตัวเองกับเขาก็ไม่ได้จะต้องแสดงออกอะไรมากมายขนาดนั้น คงจะนับได้ว่ากลายเป็นความเคยชินแล้วล่ะ

และเธอยังรู้ว่า เป่หมิงโม่ไม่โกรธหรอก

ผลก็ตามที่คาด เขาไม่ได้มีความโกรธอะไร เหมือนกับปัญหานี้เธอก็ไม่ได้คิดมันให้ดีดี

เขาได้ขมวดคิ้ว “ถึงแม้ฉันไม่มีเงินแล้ว แต่นอกจากเงินแล้วอย่างอื่นก็ยังเหลืออยู่ ญาติ เพื่อน ลูก ๆ แน่นอนว่ายังมีคุณ มีเพียงแต่คุณที่ผมจะต้องรักษาให้ดีที่สุด”

กู้ฮอนถึงแม้จะมีความคัดค้านและรู้สึกไม่เห็นด้วยเล็กน้อย แต่แท้ที่สุดแล้วเธอก็ยังเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

ไม่ว่าเมื่อก่อนเป่หมิงโม่จะอย่างไรกับเธอก็ตาม แต่ตอนนี้ไม่อาจจะไม่ยอมรับได้ว่าเขากำลังเปลี่ยนไป นับได้ว่าเป็นผู้ชายที่ดี

สามารถได้นับการเชยชม โดยเฉพาะคำชมจากชายที่ดี จะมีหญิงคนไหนไม่ดีใจล่ะ แน่นอนว่าในใจของเธอก็มีความดีใจอยู่ลึก ๆ

แต่ความสุขของเธอนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน ก็ถูกเป่หมิงโม่เอาน้ำเย็นสาดเข้าไป