บทที่ 1129 ในคำพูดมีคำพูด

บทที่ 1129 ในคำพูดมีคำพูด

แม้ว่าดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

“แม่ เราขอเก็บเป็นความลับก่อนได้ไหม? รอให้ถึงเวลาคุณก็รู้เอง” เฉิงเฉิงพูดอย่างใจเย็น และไม่แสดงอาการวิตกกังวลใดๆ ออกมา

กู้ฮอนได้ฟังแล้วก็รู้สึกถึงแมวอยู่ข้างใน แต่เมื่อเด็กๆ พูดแบบนี้แล้ว ก็ไม่ได้บังคับ

ทหารมาใช้ดินปิดน้ำ ถึงเวลานั้นดูว่าเป่หมิงเอ้อคนนี้จะทำอะไรกันแน่

ไม่พูดถึง เด็กๆ มีเสื้อผ้ากันหมดแล้ว คนสูงวัยสองท่านก็ไม่น้อยหน้า ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนเป่หมิงโม่

กู้ฮอนก็ขี้เกียจที่จะเดา

*

หลังจากผ่านไปสองสามวัน ทุกอย่างดูปกติ พวกเด็กๆ เชื่อฟังเสมอ ระหว่างกู้ฮอนและเป่หมิงโม่ก็รักษาความสงบไว้

วันที่เด็กๆ ไม่ซนไม่ทะเลาะกัน เหมือนชีวิตจะธรรมดาเกินไป

ชีวิตมักต้องการสิ่งเหล่านี้มาเพื่อปรับตัว

“ฮอน ฉันและหรูเจี๋ยอยู่ที่นี่มาพักหนึ่งแล้ว หลายวันมานี้ฉันได้พูดคุยกับเธอ อยากกลับไปดู” โม้จิ่งเฉิงนั่งบนโซฟา กู้ฮอนนั่งอยู่ข้างๆ เขา และกำลังใช้มีดปอกเปลือกแอปเปิ้ลอย่างระมัดระวัง

เธอหยุดสิ่งที่ทำอยู่ในมือ รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย: “พ่อบุญธรรม พวกเราทำให้คุณและคุณป้าหรูเจี๋ยรู้สึกอึดอัดหรือเปล่า?”

โม้จิ่งเฉิงโบกมือ อมยิ้มแล้วพูด: “ไม่ใช่เพราะพวกเธอ คนเรา หลังจากอายุมากขึ้น มีหลายเรื่องที่ไม่คิดไม่ได้ โดยเฉพาะอายุอย่างพวกเรา หากตอนนี้ไม่กลับไปดู ต่อไปยิ่งไม่มีโอกาสแล้ว ดังนั้นใช้โอกาสที่ยังไปได้...”

กู้ฮอนพยักหน้า เธอเข้าใจความรู้สึกของคนสูงวัยแบบนี้: “ได้ คุณและคุณป้าหรูเจี๋ยจะไปเมื่อไหร่? เป่หมิงโม่รู้เรื่องนี้เรื่องยัง?”

“โม่รู้แล้ว เขาเห็นด้วยเหมือนกับเธอให้พวกเรากลับไปดู ดังนั้น พวกเราเตรียมกลับวันมะรืน”

“พ่อบุญธรรม พวกคุณสูงวัยทั้งสองกลับไปฉันรู้สึกเป็นห่วง ตอนนี้ที่ฉันก็ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉันกลับไปด้วยกันกับพวกคุณดีกว่า พาพวกเด็กๆ กลับไปดูด้วย”

***

เมื่อโม้จิ่งเฉิงได้ฟัง ใบหน้าก็แสดงความประหลาดใจเล็กน้อย จากนั้นก็รู้สึกดีใจ: “เยี่ยมจริงๆ เลย พวกเด็กๆ ยังไม่เคยไปที่นั่น พอดีที่จะสามารถพาเด็กๆ ไปดู ให้พวกเขาเรียนอย่างเดียวได้ที่ไหนกัน อ่านหนังสือหมื่นเล่ม ก็ต้องออกเดินทางหมื่นลี้เช่นกันไม่ใช่เหรอ”

พูดแล้ว เขาเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา: “เวลาไม่เช้าแล้ว พวกเธอไปพักผ่อนก่อนเถอะ ยังมีเวลาเตรียมตัวอีกหนึ่งวัน”

นี่เป็นการเดินทางครั้งแรกของครอบครัว ยกเว้นขาดเป่หมิงโม่ไปคนเดียว

ไม่มีเขา ตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงมาก ไม่รู้จริงๆ หลังจากเป่หมิงโม่รู้เรื่องนี้แล้ว ในใจจะคิดแบบไหน

บางทีเขาอาจจะรู้สึกเหงานิดหน่อย...

ตั้งแต่กู้ฮอนและคนสูงวัยสองคน พาเด็กๆ ไปแล้ว เป่หมิงโม่ดูเหมือนจะสบายใจมากขึ้น ที่เป็นไปตามแผนของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น ฉิงฮัว ป่ายมู่ซีและชูหยินเฟิงพวกเขาก็ร่วมมือกันอย่างแข็งขันมากขึ้น

วิลล่าที่ปานซานกลายเป็น ‘ฐาน’ ใหม่สำหรับพวกเขา พวกเขาวางแผนต่างๆ ร่วมกันทุกวัน

คนเขลาสามคน เทียบเท่าหนึ่งจูกัดเหลียง

ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านี้มารวมกัน ยกเว้นฉิงฮัวที่ด้อยเล็กน้อย ที่เหลืออีกสามคนถือว่าสุดยอด ต่างพากันอวด ความพยายามเต็มที่ กลัวว่าจะฝัง ‘พรสวรรค์’ ของตัวเอง

“เป่หมิงเอ้อ ฉันรู้สึกว่างานแต่งของพวกนายควรจะทำแบบนี้แบบนี้ ไม่เช่นนั้นจะเสียชื่อตระกูลเป่หมิงของพวกนายได้” ชูหยินเฟิงหนิบเลเซอร์พอยเตอร์ และชี้จุดสีแดงไปที่ผนังจากโปรเจ็กเตอร์ในห้องนั่งเล่น ฉากงานแต่งงาน3มิติที่ตัวเองเพิ่งออกแบบบนคอมพิวเตอร์และพูด

ใบหน้าของเขาดูตื่นเต้นมาก ดูเหมือนว่าเขาจะพอใจกับการออกแบบของตัวเองมาก: “บางทีฉันควรไปเปิดบริษัทจัดงานแต่งแล้ว มิฉะนั้นโลกแห่งการแต่งงานในอนาคตก็จะขาดปรมาจารย์ไปหนึ่งท่าน”

“ไสหัวไปเลย ยังจะมาปรมาจารย์โลกแห่งการแต่งงานในอนาคต หากเป็นแบบที่นานพูด ทำให้คนคิดว่าตระกูลเป่หมิงรวยกะทันหันเท่านั้น นอกจากเงินก็ไม่มีอะไร ตระกูลเป่หมิงไม่ขาดเงิน ใครก็ย่อมรู้ดี แผนการของฉัน ทำเรียบง่าย มีความหรูหราและเรียบง่ายดีที่สุด และสามารถแสดงให้เห็นถึงมรดกทางวัฒนธรรม”

ป่ายมู่ซีพูด แล้วเบียดคอมพิวเตอร์ของชูหยินเฟิงออกไป แล้วเสียงUSBที่ตัวเองนำมาเข้ากับพอร์ต และเปิดชุดการออกแบบที่ค่อนข้างคลาสสิกของตัวเองออกมา

ซึ่งตรงกันข้ามกับของชูหยินเฟิง

เป่หมิงโม่มองพวกเขาสองคนอย่างรังเกียจ: “ดูไม่ออกจริงๆ ว่าพวกนายสองคนจะทำงานหนักเพื่องานแต่งของฉันขนาดนี้”

“ฮ่าฮ่า เป็นธรรมดาอยู่แล้ว เป็นเพื่อนกันมาปีกี่แล้ว มิตรภาพวางอยู่ตรงนี้”

สองคนนี้ดูเหมือนจะฟังไม่ออกว่าในคำพูดของเขามีคำพูด

เป่หมิงโม่เอาตัวชี้เลเซอร์มาจากในมือของชูหยินเฟิง และใช้งานคอมพิวเตอร์อย่างง่ายๆ และฉายแผนทั้งสองบนผนัง: “พวกนายเตรียมจะใช้งานแต่งของฉันเป็นงานโฆษณาของพวกนายเหรอ?”

พูดแล้ว ในตำแหน่งที่สะดุดตาที่สุดในฉากการออกแบบหลายๆ ฉาก พวกเขาทั้งหมดชี้ให้เห็นถึงความ’ ความลำเอียง’ บาร์Zeus...ผู้สนับสนุนใจดีของบริษัทฉู่ซื่อ...

“ฉันไม่คัดค้านโฆษณาของพวกนาย แต่ไม่จำเป็นต้องชัดเจนขนาดนี้ไหม ทนดูไม่ลงจริงๆ”