บทที่ 858 อย่าให้เขามาทำอะไรมั่ว ๆ

บทที่ 858 อย่าให้เขามาทำอะไรมั่ว ๆ

ต่อให้ไม่ใช่กู้ฮอน ทุกวันนี้เขาก็ยังต้องกัดฟันยืนหยัดต่อไป ให้ใครคนที่บ้านตัวเองไปสร้างปัญหากับคนกลุ่มนี้ล่ะ ซึ่งตอนนี้ไม่อาจจะถอนตัวออกมาได้แล้ว

สิ่งที่ตัวเองทำได้ ก็จะต้องรู้อย่างชัดเจนว่าถังเทียนจื๋อมาทำอะไร หากจะทำเพื่อให้เป่หมิงโม่ออกจากตระกูลเป่หมิง ก็จะยืนมองอย่างเฉย ๆ

เพราะว่าต่อให้กู้ฮอนจะออกจากตระกูลเป่หมิง เธอก็ยังมีชีวิตที่ดี เธอสามารถเป็นทนายต่อไปได้ และยังมีทรัพย์สินของเป่หมิงโม่อีก ถึงแม้เธอไม่ได้รับมาทั้งหมด แต่ได้สักนิดหนึ่งก็ทำให้เธอและลูก ๆ มีชีวิตที่ดีได้อย่างแน่นอน

แต่ ถังเทียนจื๋อนอกจากสิ่งพวกนี้แล้ว ยังมีเล่ห์กลอื่น ๆ ซ่อนอยู่ หากเขามีความคิดที่จะทำลายตระกูลเป่หมิง นั่นคือการล้ำเส้นของเขา

ก็ไม่อาจจะที่จะยืนมองเฉย ๆ ได้แล้ว

ตั้งแต่ถังเทียนจื๋อปรากฎต่อหน้าเป่หมิงยี่เฟิง ณ เวลานั้น เป่หมิงยี่เฟิงก็คิดแล้วคิดอีก คิดมากด้วย

ตอนนี้เขามีใบหน้าที่ค่อนข้างจริงจังต่อหน้ากู้ฮอน และยังมีท่าทางที่ไม่เป็นธรรมชาติ

เขายิ้มให้กับกู้ฮฮน “กู้ฮอน คนเป็นประธาน คุณมีอำนาจที่จะควบคุมฉันทั้งหมด และการกระทำของฉัน แต่ในแวดวงนี้ ประสบการณ์การใช้คน รู้จักคน ฉันกลับมีประสบการณ์มากกว่าคุณมากมายเลย ถังเทียนจื๋อเป็นเพียงแค่ผู้ช่วยฉันเท่านั้นเอง มาช่วยฉันทำงาน อีกอย่างคุณก็เคยเป็นทนายให้กับเขาไม่ใช่หรือ ในเมื่อคุณยังสามารถร่วมงานกับเขาได้ ทำไมเปลี่ยนมาเป็นฉันไม่ได้ล่ะ ? ”

เป่หมิงยี่เฟิงสวนกลับไปทำให้กู้ฮอนพูดอะไรไม่ออกมา ไม่ว่าจะยืนอยู่ในมุมมองของตระกูลเป่หมิง หรือว่ามุมมองของตัวเอง สิ่งที่เธอจะอธิบายออกมาก็คงจะเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น

เงียบไปสักครู่ เธอก็มองไปยังเป่หมิงยี่เฟิงแล้วพูดว่า “ยี่เฟิง คุณพูดไม่ผิดเลย ในด้านประสบการณ์การค้าขาย ฉันไม่สู้คุณเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ฉันรู้จักกับถังเทียนจื๋อนานกว่าที่คุณรู้จักเสียอีก ใช่ ฉันฟ้องร้องแทนเขา ให้เขาพ้นผิด เพราะเช่นนี้ ฉันก็เลยเข้าใจในเรื่องต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งเรื่องที่มองไม่เห็น ฉันเรียกคุณมาครั้งนี้ไม่ใช่ใช้ฐานะทางตำแหน่งมากดดันหรือควบคุมคุณ แต่แค่อยากจะมาปรึกษาและพูดคุยเพื่อหวังว่าคุณจะคิดให้ละเอียดและรอบคอบมากกว่านี้ ถังเทียนจื๋อคนนี้ใช้ไม่ได้ เขาอันตรายมาก”

คำพูดที่กู้ฮอนพูดถึงความเชื่อมั่นในตัวเอง เหมือนกับเป่หมิงโม่กำลังเห็นกู้ฮอนที่เขาเคยรู้จัก

สายตาที่น่ากลัวของเขากลับกลายเปลี่ยนเป็นสายตาที่อ่อนหวาน “กู้ฮอน คนีท่เป็นเพื่อนกัน ฉันขอขอบคุณที่คุณพูดความจริงกับฉัน แต่ฉันก็ยังคนเชื่อมั่นในการตัดสินใจของคุณ แต่ให้เขาเป็นคนที่น่ากลัวและเลวร้ายขนาดไหน ก็ยังมีส่วนที่เป็นประโยชน์ การเป็นคนที่อยู่ภายใต้อำนาจคุณ ฉันจะให้คำตอบกับคุณคือ คนนี้ฉันจะใช้อย่างแน่นอน แน่นอนว่าฉันก็จะนำความคิดเห็นของคุณไปครุ่นคิด ฉันจะระวังเขาให้มากกว่านี้ ไม่ให้ตระกูลเป่หมิงเกิดอะไรขึ้นหรอก”

เป่หมิงยี่เฟิงพูดถึงตรงนี้ ก็ก้มหน้าดูนาฬิกา แล้วก็พูดอย่างขอโทษว่า “ขอโทษที่กู้ฮอน ฉันยังมีเรื่องที่จะต้องสะสางอีก หากไม่ได้มีเรื่องอะไรแล้วล่ะก็ ฉันก็ขอตัวก่อนนะ” พอพูดเสร็จก็ลุกขึ้นเดินไปยังประตูทางออก

......

เป่หมิงยี่เฟิงออกไปแล้ว กู้ฮอนได้พูดกับฉิงฮัวว่า “ดูแล้วยี่เฟิงจะยืนหยัดในการช่วงใช้ถังเทียนจื๋อ การปรากฏตัวของเขาไม่ใช่ความหมายที่ดีสำหรับตระกูลเป่หมิง”

แน่นอนว่าฉิงฮัวก็เข้าใจดี ตอนนี้เขาเป็นห่วงอย่างที่สุด ตอนนี้เจ้านายก็อยู่ที่คุก เผชิญกับคุณชายยี่เฟิงก็ทำให้คุณผู้หญิงลำบากใจแล้ว ตอนนี้ก็ยังมีถังเทียนจื๋อมาเพิ่มอีกหนึ่งคน

ไม่รู้ว่ากู้ฮอนจะยืนหยัดได้อีกนานสักเท่าไหร่

“คุณผู้หญิง ต่อไปพวกเราจะทำอย่างไร ? บริษัทนี้ก็สร้างมาจากคุณท่านและเจ้านาย ฉันไม่อยากเห็นคุณชายเป่หมิงและถังเทียนจื๋อมาทำลายไป”

“วางใจเถอะ ฉันไม่ให้พวกเขามาทำอะไรเรื่อยเปื่อยหรอก ยี่เฟิงเขาก็คงไม่ทำอะไรมั่ว ๆ ในมือคุณไม่ใช่มีคนอีกหลายคนหรือ ให้พวกเขาไปออกไปทำงานสักหน่อย ตอนนี้แผนกออกแบบไม่ใช่หาสมัครคนอยู่หรือ ให้คนพวกนี้สมัครเข้าไป แล้วอีกส่วนหนึ่งก็เฝ้าดูการกระทำของถังเทียนจื๋อ......” กู้ฮอนได้ให้ฉิงฮัวไปจัดการ

ถึงแม้ว่ากู้ฮอนไม่รู้เรื่องการวางแผนสักเท่าไหร่ แต่ยังดีที่เธอก็ได้ดูพวกหนังสือการต่อสู้ในราชวังหรือหนังละคร

เธอเห็นว่าบริษัทและราชวังในสมัยโบราณก็มีการปกครองที่ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่

......

กู้ฮอนและฉิงฮัวได้ปรึกษากันอยู่ที่ห้องทำงานประธานบริษัท ซึ่งกำลังวางแผนและจัดการงานอย่างละเอียดรอบคอบ

ในบ้านของลั่วเฉียว ก็มีเรื่องที่เกี่ยวกับเธอหนึ่งเรื่อง ก็ยังมีการดำเนินการอย่างละเอียดรอบคอบ

ขณะที่กู้ฮอนและฉิงฮัวได้ขับรถออกมา ลูก ๆ ทั้งสามคนที่กำลังแกล้งนอนหลับอยู่ก็ลุกขึ้นมา

เด็กน้อยก็เป็นเช่นนี้ ในใจเหมือนมีเรื่องอะไรอยู่ หากนอนไปแล้วก็จะดูไม่เหมือนจริงเท่าไหร่

“พี่ชายเฉิงเฉิง พี่ชายหยางหยาง หม่ามี๊เดินออกไปแล้ว” จิ่วจิ่วได้ยินเสียงรถที่อยู่ไกล ๆ ก็เลยพูดเบา ๆ ออกมา

เฉิงเฉิงก็ได้ค่อย ๆ ปีนขึ้นมา แล้วก็เอามือไปแง้ม ๆ หน้าต่างดู ความจริงแล้วอยู่บนตึก ต่อให้พวกเขาจะเดินแบบธรรมดา ด้านล่างก็ไม่ได้ยินอะไร

หลังจากที่มั่นใจในความปลอดภัยแล้ว เขาก็ได้หันกลับมาพูดว่า “ลุกขึ้นมาเถอะ”

หยางหยางได้ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “อั้ยหยา ฝันไปหนึ่งตื่น เหนื่อยจริง ๆ เลย”

“หยางหยาง จิ่วจิ่ว วันนี้คนทำรายการจะพาพวกคุณไปอัดรายการนะ ตอนนี้ไปเตรียมตัวก่อน” เฉิงเฉิงหันมาจากหน้าต่าง

“พี่ชายเฉิงเฉิง คุณจะไม่ไปกับเราจริง ๆ หรือ ?” จิ่วจิ่วได้ยินว่าเฉิงเฉิงไม่ไปด้วย ก็รู้สึกถึงความสงสัย

“เรื่องแบบนี้ฉันจะไม่เข้าร่วมแล้วล่ะ และฉันยังมีเรื่องสำคัญที่จะต้องทำอีก เรื่องนี้อาจจะสัมพันธ์ไปถึงเรื่องของพ่อที่จะสามารถออกมาได้อย่างปลอดภัยไหม ” เฉิงเฉิงพูดเสร็จ ก็ได้มายังหน้าโต๊ะของตัวเอง หลังจากนั้นก็เปิดคอมขึ้นมา

พอพูดถึง “คุณพ่อ” สองคำนี้ จิ่วจิ่วก็คิดไปถึง “ปีศาจสุขา” ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป แล้วก็วิ่งออกไป

และครั้งนี้เฉิงเฉิงก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร “น้องสาวเป็นอะไร ?”