บทที่ 857 ผู้ช่วยพิเศษ

บทที่ 857 ผู้ช่วยพิเศษ

แต่ตอนนี้ เขาทำได้เพียงแต่อดทนเอาไว้

......

ถังเทียนจื๋อกำลังมองเป่หมิงยี่เฟิงด้วยสายตาที่หรี่เล็กลง หลังจากนั้นก็ได้ทำตัวอ่อนโยนขึ้น “คุณชายยี่เฟิง ความจริงฉันก็ไม่อยากที่จะต้องมากดดันควบคุมคุณหรอกนะ เพียงแต่ภายภาคหน้าคุณทำให้พวกเราพอใจ พวกเราจะให้คุณให้สิ่งที่คุณอยากได้ ทำการค้าจะต้องสมัครสมานกัน ไม่งั้นทั้งสองฝ่ายก็คงจะต้องแตกเป็นเสี่ยง ๆ”

พอพูดเสร็จ แล้วก็ได้มองไปรอบ ๆ ห้องทำงานของเป่หมิงยี่เฟิง “ฉันเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ดูไปแล้วห้องทำงานคุณนี่สง่างามจริง ๆ หุ้นรายใหญ่รายที่สองยังมีความงดงามเช่นนี้ หากเทียบกับเป่หมิงโม่แล้วคงจะสุดยอดกว่านี้แน่นอน”

เป่หมิงยี่เฟิงไม่มีเวลาที่จะต้องมาคุยไร้สาระกับเขา ก็เหมือนกำลังคิดอยู่ว่าจะเอาตำแหน่งอะไรให้เขาดี หลังจากนั้นก็ค่อยไล่เขาออกไป

“ฉันไม่รู้ว่าคุณมาครั้งนี้มีจุดประสงค์อะไร ดังนั้นฉันก็เลยไม่ชัดเจนว่าจะให้ตำแหน่งอะไรกับคุณ ไม่รู้ว่าคุณชัดเจนในจุดประสงค์ของคุณแล้วหรือยัง ”

ถังเทียนจื๋อก็ได้เดินไปรอบ ๆ ห้องทำงาน “ฉันดูไปแล้วที่นี่ก็ดีมากเลยนะ ห้องกว้างดี และยังเห็นบรรยายกาศข้างล่างอีกด้วย”

เป่หมิงยี่เฟิงฟังถึงตรงนี้ สายตาก็บีบเล็กลง แล้วก็ได้กำมือแน่น ๆ ของเขา พร้อมกับกัดฟัน พูดออกมาทีละคำว่า “คุณชอบห้องทำงานของผมรึ ?”

ถังเทียนจื๋อมองออกมา หากเขาทำการเสียดสีอีกสักนิดหน่อย ก็ยากที่จะมั่นใจว่าเขาจะไม่พุ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง มาต่อยตีกับตัวเอง ต่อให้ตัวเองไม่กลัวเขา แต่ดูท่าทางที่อ่อนแออย่างเขา ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตัวเองเลย

“เหอะ ๆ ประธานเป่หมิงอย่าเพิ่งโมโห ฉันเพียงแต่ล้อเล่นกับคุณแค่นั้นเอง ต่อให้คุณอยากจะให้ฉันเอง ฉันก็ไม่เอาหรอก ฉันไม่ชอบการพูดคุยกับพวกนักธุรกิจที่จะจ้องเอาแต่ผลประโยชน์ ฉันได้ยินมาว่าเป่หมิงโม่ไม่ใช่มีผู้ช่วยพิเศษสองคนหรือ ? งั้นฉันก็เป็นผู้ช่วยพิเศษให้กับคุณก็แล้วกัน” ถังเทียนจื๋อพูดออกมา

ผู้ช่วยพิเศษตำแหน่งนี้เหมาะสมกับเขามากมาย สบาย ๆ ดูจากภายนอกแล้วเหมือนจะถูกเป่หมิงยี่เฟิงควบคุมอยู่ แต่ความจริงแล้วเป่หมิงยี่เฟิงนั่นเองที่อยู่ในการควบคุมดูแลของเขา

และตำแหน่งนี้ ทำให้เขาไปมาในบริษัทอย่างสะดวกไร้การปิดกั้น และยังสามารถติดสินบนกับคนในบริษัทได้ด้วย

เป่หมิงยี่เฟิงพยักหน้า “ในเมื่อคุณชัดเจนในตำแหน่งของคุณ ฉันก็ไม่มีเหตุผลอะไรไม่ให้คุณ สักครู่ฉันจะให้คนมาจัดการเรื่องโต๊ะทำงานของคุณ”

เขาพูดกับถังเทียนจื๋อเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ ไม่อยากจะเจอเขา แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ยังจะให้เขาอยู่ในสายตาของตัวเอง จุดประสงค์ก็คือจะได้เห็นการกระทำของเขาอย่างตลอดเวลา ไม่อยากจะให้เขามาทำอะไรไม่ดีไม่ร้ายกับตัวเอง

ถังเทียนจื๋อพยักหน้า “เอาล่ะ ในเมื่อประธานเป่หมิงจัดการให้แล้ว ฉันก็จะไม่อ้อมค้อมอะไรมากมาย” ขณะที่พูด เขาก็ได้ชี้มือไปยังจุดตรงที่ติดกับหน้าต่าง “ถึงตอนนั้นก็จัดที่ตรงนั้นให้ผมก็แล้วกัน ฉันชอบเวลาที่ว่าง ๆ มองดูวิวทิวทัศน์น่ะ”

หลังจากที่เรื่องราวจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถังเทียนจื๋อก็ได้เดินมายังด้านหน้าของเป่หมิงยี่เฟิง “ประธานเป่หมิง ฉันมาที่นี่ครั้งแรก ควรจะต้องไปที่ห้องทำงานของประธานก่อนไหม เพื่อไปรายงานก่อน เพราะว่าฉันกับเธอก็มีความสัมพันธ์กับเขาอยู่บ้าง หากไม่พอทักทายก่อน ก็คงจะดูไม่เหมาะหรอกนะ”

เป่หมิงยี่เฟิงโบกมือให้กับเขา “หลังจากนี้คุณอยากจะทำอะไร ไม่ต้องมาขออนุญาตจากฉัน ภายนอกดูเหมือนฉันจะเป็นผู้นำคุณ แต่ฉันก็ยังถูกคุณควบคุมอยู่ดี หากไม่มีคนอื่นอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น”

......

เช้าขึ้นมา กู้ฮอนก็รู้สึกถึงใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว รู้สึกเหมือนจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา

ตอนที่อยู่ที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นแอนนิ ลั่วเฉียวและลูกอีกสามคน ก็เหมือนแปลก ๆ ไป

แต่ดูไปแล้วทุกอย่างก็เหมือนเดิมทุกอย่าง

......

ห้องทำงานประธานบริษัทตระกูลเป่หมิง

ต่อกับเอกสารที่เยอะแยะมากมาย ถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็นฉิงฮัวที่จัดการให้ทุกอย่าง แต่กู้ฮอนก็รู้สึกว่าอยากจะช่วยแต่ก็ไม่ไหว

ตอนนี้ ฉิงฮัวก็ได้ถือกาแฟเข้ามา แล้วก็วางไว้บนโต๊ะของกู้ฮอน “คุณหญิง วันนี้เห็นสีหน้าของคุณไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นัก วันนี้ก็พักผ่อนก่อนเถอะ เรื่องต่าง ๆ ให้ผมมาจัดการเถอะ”

กู้ฮฮนหยิบกาแฟมา เงยหน้ายิ้มให้กับฉิงฮัว “ฉันเพิ่งจะมาทำงานแทนประธาน และยังมีคุณคอยช่วยเหลือ ฉันก็ยังยุ่งมากมายขนาดนี้ ดูไปแล้วฉันนี่ไม่ควรจะมาเป็นประธานเลยนะ ไม่งั้นคุณก็หาเวลาไปถามเขาสักหน่อย ให้เขารีบหาคนมาแทนที่ฉัสักที”

ฉิงฮัวได้ยินเธอพูดเหมือนกับจะไปต่อไม่ไหว แต่นี่ก็คือส่วนที่คาดการณ์เอาไว้ “คุณหญิง ขอโทษที่ผมต้องพูดออกมา เรื่องนี้หากให้ผมไปพูดแล้วล่ะก็ เจ้านายคงจะไม่เห็นด้วยเลย มีเพียงแต่คุณไปเองเท่านั้น ไม่แน่อาจจะยอมรับก็ได้นะ”

คิดไปคิดมา ฉิงฮัวก็พูดไม่มีผิด เรื่องนี้ก็จะต้องเป็นตัวเองเท่านั้น เขาพยักหน้า “เอาล่ะ ฉันก็จะไปพูดกับเขา”

พอพูดเสร็จ เธอลุกขึ้นแล้วก็จัดการกับของขวัญ สะพายกระเป๋าแล้วกำลังจะเดินออกไปจากห้องทำงาน

ตอนนี้ เปิดประตูห้องทำงานก็เปิดขึ้นมา มีคนเข้ามาจากข้างนอก “ประธานกู้ คุณเตรียมตัวจะไปไหนน่ะ ?”

กู้ฮอนขมวดคิ้ว ตอนแรกไม่ชัดเจนว่าเขาเป็นใคร แต่ฟังเสียงแล้วรู้สึกคุ้นหูมากมาย

เธอเงยหน้ามองดีดีอีกหนึ่งครั้ง แล้วก็เห็นคนที่มานั้นรู้สึกถึงความตกใจเป็นอย่างยิ่ง “ทำไมเป็นคุณ คุณมาที่นี่ทำไม ?”

ถังเทียนจื๋อเห็นกู้ฮอนแล้วยิ้มออกมา “ประธานกู้ ฉันมาที่นี่ก็มาเป็นพนักงานใหม่ในตระกูลเป่หมิงนั่นแหละ ก็จะต้องมารายงานตัวต่อประธาน ”