บทที่ 873 การปรากฏตัวครั้งแรก

บทที่ 873 การปรากฏตัวครั้งแรก

หยางหยางมองไปทางพวกผู้ใหญ่ที่โดนตัวเขาทำให้งง แม้แต่คุณพ่อที่มองเขาอย่างโกรธเคือง ทำให้ใบหน้าเล็กๆ มีรอยยิ้มออกมาบนใบหน้า

หลังจากที่หยางหยางน้อยใจทุกคน เขาก็กระแอมแล้วพูดว่า： “ตอนนี้ก็ถึงเวลาไขปริศนาแล้ว คุณลุงผู้พิพากษา ตอนเช้าผู้ช่วยของผมให้แผ่นซีดีท่านไปแผ่นนึงใช่มั้ย ตอนกลางวันสรุปแล้วได้ดูหรือไม่?”

นี่เป็นครั้งแรกที่เด็กคนหนึ่งถามความยุติธรรมนี้ที่บนศาล ทันใดนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไง จึงทำได้แค่ตอบตามความจริงไป： “ดูแล้ว”

“ท่านพบเบาะแสอะไรมั้ย?”

ผู้พิพากษาขมวดคิ้วแน่น เขาไม่ได้ค้นพบอะไรข้างในนั้นจริงๆ จึงทำได้แค่ส่ายหน้า： “ในซีดีแผ่นนั้น มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคดีนี้นี่”

“ทำไมจะไม่เกี่ยวล่ะ?” หยางหยางพูด พลางเอามือเล็กๆ ไขว้หลังไว้เหมือนกับครูที่สอนพวกเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแก่ๆ ： “ทำไมถึงไม่รอบคอบเอาซะเลย ฉันสอนพวกนายอยู่บ่อยๆ ไม่ใช่เหรอ ก่อนที่จะทำอะไรต้องตรวจสอบมันอย่างละเอียด คุณไม่เห็นเหรอสิ่งของที่ฆ่าคุณยายก็โผล่มาไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่เชื่อก็เอามันมาเปิดแล้วดูอย่างละเอียดอีกทีเป็นไง?”

ประโยคนี้ทำเอาผู้พิพากษาถึงกับพูดไม่ออก เขายอมรับว่าตอนที่ตัวเองดูของที่อยู่ในซีดี เขาสังเกตแค่เรื่องราวหลักๆ ไม่ได้เจาะลึกถึงรายละเอียดเล็กๆ จริงๆ คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็แดงเล็กน้อย

“ขอโทษด้วย ฉันไม่ได้สังเกตถึงมันจริงๆ ตอนนี้ฉันจะเปิดวิดีโอนั้นเดี๋ยวนี้ ให้ทุกคนดูด้วยกัน”

“ช้าก่อน ขณะที่เปิดวิดีโอนี้ ผมขอให้พวกท่านคุมตัวคนในที่นี้คนหนึ่ง เพราะว่าเธอคือฆาตกรตัวจริง”

หยางหยางพูดพลางยื่นนิ้วชี้ออกไป แล้วหันร่างเล็กๆ ไปทางที่นั่งของผู้เข้าฟัง ปลายนิ้วผ่านหน้าของทุกคนไป สุดท้ายก็ไปหยุดลงตรงหน้าของเจียงฮุ่ยซิน

เมื่อครู่ที่เจียงฮุ่ยซินเห็นหวีหรูเจี๋ยออกมายอมรับ ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ได้ แต่ต่อมาพอได้ยินหยางหยางพูดว่ามีคนอยู่เบื้องหลัง ในใจของเธอก็เต้นรัวขึ้นอีกครั้ง

จนเมื่อหยางหยางชี้นิ้วมาทางเธอ ในใจของเธอก็กลายเป็นร้อนรน แต่ว่าตอนนี้ เธอยังแสดงสีหน้าว่าไม่มีอะไรก็ตาม： “หยางหยาง หนูพูดอะไรเรื่อยเปื่อย ฉันจะเป็นฆาตกรที่ฆ่าคุณยายหนูได้ยังไงล่ะ หลายวันที่ผ่านมาฉันไม่ได้ไปพบคุณยายของหนูเลย ยิ่งไปกว่านั้นฉันไม่ได้ออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำ เรื่องพวกนี้สาวใช้ในบ้านก็เป็นพยานได้ อีกอย่าง หนูกับเฉิงเฉิงแล้วก็คุณแม่ของพวกหนูก็รู้ ฉันกับคุณยายของพวกหนูเป็นเพื่อนเก่าแก่กันมาสิบกว่าปี ฉันจะไปทำร้ายเธอได้ยังไงล่ะ?”

หลังจากที่หยางหยางได้ฟังคำแก้ตัวของเธอ ก็มองบนใส่เธอ： “คุณย่ารอง ผมรู้ว่าคุณย่ารองคงไม่ยอมรับ แต่ว่าหลักฐานที่มีอยู่นี่คงจะทำให้คุณย่ารองยากที่จะพ้นผิด”

เขาพูดพลางหันไปพูดกับผู้พิพากษา： “คุณลุงผู้พิพากษา ท่านให้คนคุมตัวเธอไว้ก่อน จากนั้นผมจะอธิบายให้ท่านฟัง”

นี่มันยังไงกัน ตอนนี้จะให้มาจับท่านนายเป่หมิง สิ่งนี้ทำให้ผู้พิพากษารู้สึกลำบากใจไม่น้อย

ไม่คิดว่าคดีที่ดูเหมือนจะง่ายๆ แต่กลับต้องควบคุมตัวคนตระกูลเป่หมิงทั้งตระกูล และดูเหมือนว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลัง

***

“นี่......”

ทันใดนั้นผู้พิพากษาก็ทำสีหน้าลำบากใจ ตอนนี้ได้จับตัวเป่หมิงโม่แล้ว หลังจากขังอยู่หลายวันตอนนี้เพิ่งมารู้สึก ว่าอาจจะจับผิดคน นั่นก็เป็นการทำให้ตระกูลเป่หมิงขุ่นเคืองแล้ว

ตอนนี้ยังจะต้องมาจับท่านนายเป่หมิงอีก ถ้าหากจับผิดคนอีกละก็ นั้นยิ่งทำให้ตระกูลเป่หมิงขุ่นเคืองใจเข้าไปใหญ่ ถ้าหากเป็นแบบนั้น บางทีอาจจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัว

ก่อนที่เรื่องมันจะชัดเจน คงไม่ดีที่จะลงมืออะไรมาก

คิดถึงตรงนี้ ผู้พิพากษาที่ทำหน้าเข้ม ก็ยิ้มบางๆ ให้เจียงฮุ่ยซิน แล้วถามยั่งเชิง： “ท่านนายเป่หมิง คุณคิดว่าเรื่องนี้ควรทำอย่างไร?”

เรื่องมาถึงขั้นนี้ เจียงฮุ่ยซินจะพูดอะไรได้ หรือว่าต้องลดตัวลงไปตีกับหยางหยางเหรอ? ยังดีที่เธอเป็นผู้ใหญ่ แถมในตระกูลเป่หมิงเธอเป็นผู้ที่ใหญ่สุด ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่ทำให้ตัวเองบริสุทธิ์ ก็ต้องรักษาภาพพจน์

แต่ว่าที่หยางหยางพูดไปเมื่อกี้ก็ไปกระตุกหนวดของเธอ เธอคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าทำไมหยางหยางถึงสาวมาถึงตัวเธอได้

ในใจของเจียงฮุ่ยซินก็กลายเป็นกระวนกระวาย แต่บนใบหน้าของเธอก็ยังคงแขวนรอยยิ้มไว้แล้วยิ้มให้ผู้พิพากษา： “ท่านผู้พิพากษา ท่านไม่ต้องลำบากใจ หยางหยางถึงกับเข้าใจผิดในตัวฉัน ถ้าอย่างนั้นฉันก็ควรจะชี้แจงด้วย ไม่ใช่แค่เพื่อเขา แต่เพื่อให้ทุกคนในนี้ได้รู้ และกับเพื่อนที่แสนดีที่ลาโลกไปแล้วอย่างลู่ลู่”

เธอพูดพลาง เดินลงมาจากที่นั่งของผู้เข้าฟัง แล้วมายืนอยู่ข้างๆ หวีหรูเจี๋ย เธอยิ้มเบาๆ ให้หวีหรูเจี๋ย ก่อนที่จะหันไปพูดกับหยางหยาง： “หยางหยาง เนื่องจากหนูมีข้อสงสัยมากมายเกี่ยวกับตัวของย่า งั้นหนูก็ถามมาเถอะ”

หยางหยางเห็นเจียงฮุ่ยซินชักสีหน้าแบบนี้ ก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อเธอไม่ยอมรับผิด งั้นตัวเขาก็จะไม่เกรงใจแล้ว

“คุณลุงผู้พิพากษา ตอนนี้ท่านเปิดวิดีโออันนั้นให้พวกเราดูเถอะ”

“ก็ดี ย่าก็อยากรู้เหมือนกันว่าในแผ่นซีดีนั้นมันมีอะไรกันแน่ ถึงกับใช้มาเป็นหลักฐานว่าย่าเป็นฆาตกรได้”

ผู้พิพากษาเห็นทั้งสองต้องการจะดูซีดีแผ่นนั้น งั้นก็มาดูกัน คิดถึงตรงนี้ เขาก็ยื่นซีดีแผ่นนั้นให้กับผู้ช่วยที่อยู่ด้านใน

ไม่นาน สไลด์แผ่นนึงก็ถูกขึงในศาล