บทที่ 898 แย่ต่างๆ

บทที่ 898 แย่ต่างๆ

"เรื่องของบริษั​ทเป่หมิง ผมจะให้ฉิงฮัวไปจัดการเอง" เป่หมิง​โม่พูดอยู่​ เอามือถือ​ออกมาจากกระเป๋า​ โทรให้กับฉิงฮัว

"เจ้านายครับ​ มีอะไร​รับสั่ง​ครับ?" ถึงแม้​ลั่วเฉียวได้คลอดลูก​แล้วก็ตาม​ แต่ว่าฉิงฮัวกลับเสียการเสียงาน เพราะเรื่องนี้ไม่ได้​ ดีนะที่มีแอนนิคอยช่วยเหลือ​อยู่​ ขณะนี้​เขาอยู่​ในห้องทำงานเรียบร้อย​แล้ว​

"วันนี้ฮอนมีธุระ​ เรื่องของบริษั​ทเป่หมิงนายต้องรับผิดชอบ​เองทั้งหมด"

ฉิงฮัวพยักหน้า​:" ได้ครับเจ้านาย​ ท่านวางใจเถอะ​ครับ​ผมจะคอยดูแล​อยู่​ที่​นี่เองครับ"

"อืม "เป่หมิงโม่เก็บมือถือเข้า​ไป

กู้ฮอนเห็นปุ๊บ​ ดูท่าวันนี้ไปไหนไม่ได้ซะแล้ว

เธอยิ้มแย้ม​ให้กับเป่หมิงโม่อย่างเย็นชา​:"นี่มันอะไร? ดูจากผิวเผิน​ ฉันเป็นประธา​นบริษัท​เป่หมิง​ แต่ว่าคุณ​กลับแสดงเป็นตัวละคร​อย่างกับฮ่องเต้​ที่ครอบครองอำนาจ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป​ ฉันคิดว่า​ เราทั้งสองคนก็จะไม่ได้อยู่​กันแบบสงบๆแน่นอน........

" วันนี้คำพูดของเราเหมือนไม่เกี่ยว​ข้อง​กับ​เรื่องนี้แม้แต่​นิดเดียว​ เพราะฉะนั้น​ผมจึงไม่อยากหารือ​กับคุณ​อีกต่อไป" ปฏิกิริยา​ของ​เป่หมิงโม่ชัดเจนมาก​ ทำให้กู้ฮอนหาข้ออ้างใดๆมารับมือไม่ได้

สุดท้าย​ เธอละทิ้งความโชคดี​ทางจิตใจ​ เรื่องดีย่อมไม่ใช่เรื่องร้าย​ เรื่องร้ายย่อมหนีไม่พ้นอยู่แล้ว

ยังไง​ก็ต้องเผชิญ​หน้ากับมัน​ จะหลบพ้นได้ไง?​

ไอ้เป่​หมิงเอ้อคนนี้​ เหมือนกับหมาที่ได้เจอกับกระดูก​ พอได้กัดปุ๊บก็ไม่ยอมปล่อยอีกเลย

***

หลังกู้ฮอนหายใจเข้าลึกๆ มองดูเป่หมิงโม่ไว้:"เอาหล่ะ คุณ​อยากรู้​เรื่อง​เกี่ยวกับ​ลูกๆเรื่องอะไร?"

ในที่สุดกลับมาที่เรื่องเดิมจนได้​ นัยน์ตา​ของเป่หมิงโม่มีแสงออกมา​ เขายกมุมปากขึ้นมาอย่างได้ใจ​:" เรื่องของลูกๆและในฐานะพ่อของพวกเขา​ แน่นอน​ต้องอยากรู้​ทั้งหมดอยู่แล้ว​ แต่ว่าตอนนี้ผมไม่อยากรู้​เรื่องของเฉิงและหยาง​ แค่อยากฟังเรื่องที่เกี่ยวข้อง​กับจิ่วจิ่วเท่านั้น

จิ่วจิ่ว……

ให้พูดถึง​เรื่องของลูกสุดที่รัก​ กู้ฮอนกลับไม่รู้จะเริ่มต้นพูดขึ้นมายังไง​ เพราะว่า​สำหรับเขาแล้ว จิ่วจิ่วสามารถ​พูดได้ว่าเป็นคนใหม่ทั้งหมด เนื้อหาที่จะพูดให้กับเขามันเยอะเหลือเกิน​

"ทำไม คุณ​ไม่รู้​ว่า​จะพูดกับผมยังไงใช่รึเปล่า?"

เขาเป็นไส้พุงในท้องของตัวเองหรือ​ยังไงนะ? ทำไมตัวเอง​คิดอะไรอยู่เขาก็รู้หมด? กู้ฮอนจึงได้แต่พยักหน้า​เบาๆ

"จิ่วจิ่วเป็นลูกสาวแท้ๆของฉัน ดูท่าเรื่องนี้ไม่มีความจำเป็นต้อง​ทำการพิสูจน์​ใดๆแล้วนะ อืม........ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้น​ก็เริ่มพูดตั้งแต่ทำไมคุณต้องซ่อนเธอที่เมืองซาบาห์มาโดยตลอด​ ผมจำได้ตอนที่โทรศัพท์​ให้กับแอนนิในตอนนั้น เคยได้ยินเสียงของเด็กผู้หญิง​คนนึง คุณ​ให้คำอธิบาย​กับผมว่านั่นคือลูกของเธอ ความจริงก็คือ​จิ่วจิ่วนั่นเองถูกต้อง​รึเปล่า? "

มือทั้งสองข้างของเป่หมิงโม่ตรึงไว้บนโต๊ะ นิ้วมือประสานกัน​ นิ้วโป้ง​ทั้งสองนิ้วตรึงไว้ที่คาง จ้องกู้ฮอนด้วยสายตาที่ดุเดือด​

กู้ฮอนพยักหน้า​ แสดงสีหน้า​ท่าทางออก​มา​ว่า​ยอมรับ

เขาขมวดคิ้ว​เล็กน้อย​

ดูท่าความสงสัยในตอนนั้นถูก​ต้องแล้ว เพียงแต่ว่า​ตอนที่ตรวจสอบ​จึงได้รู้ว่าก่อนหน้านี้แอนนิเคยตั้งครรภ์​จริงๆ ที่สำคัญคุณ​พูดว่า​เป็นลูกของแอนนิ เพราะฉะนั้น​จึงไม่ได้ตรวจสอบ​ต่อไป ฮอน ตอนนั้นคุณ​โกหกผม​ได้สำเร็จแล้ว​"

" ถ้างั้นฉันต้องฉลองเพื่อสิ่งนี้แล้วสินะ? "สามารถ​โกหก​คุณ​ชายเป่หมิงเอ้อผู้มีชื่อเสียงอันโด่งดังอย่างคุณ​ได้ เป็นเรื่องที่น่าจดจำจริ๊งๆ"

เป่หมิงโม่เหมือนไม่ได้ยินคำพูดคำนี้ ถามต่อไปว่า:" ถ้าอย่างนั้น​ผมสนใจฟังทำไมคุณ​ต้องบอกกับจิ่วจิ่วว่าผมเป็นผีร้ายเฝ้าห้องน้ำ?"

กู้ฮอนหน้าบึ้งขึ้น​มา​:"หรือว่าจะให้​พูดว่าคุณ​เป็น​แทง หยินหรือไง?"

" ช่างเถอะ​แทง หยิน ผมไม่อยากมีเมียเก้าคนหรอกนะ ถ้าหาก​เป็นเป่หมิงยันแล้วก็ คาดว่าเหมาะสม​กับ​เขามากกว่า" หน้าตา​เป่หมิงโม่จริงจัง​มาก​ ดูขึ้น​ไปเหมือนไม่ได้พูดเล่น

" คุณ​อย่าพูดแบบนี้เลย ฉันจะบอกกับจิ่วจิ่วว่า คุณ​แย่แค่ไหน หน้าบึ้งๆ นิสัยแย่ๆ สรุปแย่ทุกอย่าง" กู้ฮอนยิ่งพูดยิ่งโมโห​ ความโกรธ​นั้นมันขึ้นมาที่อกโกรธ​ซะจนกล้าทำทุกอย่างออกมา

เธอไม่สนว่าคำพูดเหล่านี้เป่หมิงเอ้อชอบฟังรึเปล่า​กันแน่ และอยากฟังรึเปล่า​ ยังไง​ซะถ้าจะพูดก็ต้องพูดให้สะใจไปเลย

เพียงแต่​ว่า ปากของเธอได้สะใจแค่แป๊บเดียวเอง​ กลับถูกเสียงฟ้าผ่าที่ไม่ทันได้ปิดหูดังขึ้น​มา​ใส่หู

"อู้..........."

ไอ้เป่หมิงเอ้อคนนี้ก่อนหน้านี้​ยังเป็นไข้อยู่เลย จนกว่าถูก'เบลล่า'​เลียแล้วค่อยตื่นขึ้น​มา​ไม่ใช่หรือ ทำไมเขายังมีความเร็วขนาดนี้..........

หรือว่าเป็นไข้ครั้งนี้ ทำให้ปลายประสาท​ของเขาทะลุทะลวง​ไปทั่วแล้ว

สรุป ตอนนี้จุดประสงค์​แรกก็คือผลักตัว'ไอ้หมาเป่หมิงเอ้อขี้โกง'​คนนี้ออกไปก่อน

เธอแทบจะถึงขั้นที่ว่าใช้มือใช้เท้าเลยทีเดีย​ว แต่ว่าไม่ว่ายังไง​ก็ยังถูกเขากดเอาไว้บนเก้าอี้​อยู่ดี

จนถึงที่สุด​ได้ยินเสียง:" ซือ........." ถือว่าเธอรอดชั่วคราว​แล้ว

ผู้ชาย​ตรงหน้าคนนี้ ริมฝีปาก​มีรอยกัดซะแล้ว ที่สำคัญยังมีเลือดสดๆซึมออกมา​หลายหยดอีก​ด้วย

เธอหายใจแรงๆอย่างไม่ขาดสาย ร่างกายก็ขึ้นๆลงๆตามลมหายใจ

***

เป่หมิงโม่ได้ระบาย​ความโกรธ​ออกมา​ เขาใช้หลังมือเช็ดคราบเลือด​ที่ริมฝีปาก​:" คุณ​รู้​ไหม​ทำแบบนี้จะมีผลยังไง?" พูดอยู่ ปากของเขาไปแนบชิด​กับ​หูของ

กู้ฮอนและพูดเสียงเบาว่า:" วินาที​นี้ผมสามารถ​ กินคุณ​เข้าไป........... เลย......."

กู้ฮอนจ้องตาโตอย่างเย็นชา​ นี่น่าจะเป็นคำพูดที่เธอไม่อยากฟังที่สุด เพราะว่าทุกครั้งที่พวกเขาอยู่​ด้วยกัน พูดได้ว่าไม่ใช่ความทรงจํา​ที่ดีเลย

แต่ว่าขณะที่เป็นแบบนี้ สร้างลูกออกมาตั้งสามคน ส่วนลูกสามคนนี้กลับเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของชีวิตเธอ

เธอรู้สึก​สับสน​กับตัวเองจริงๆ​

มองดูผู้ชายตรงหน้าซึ่งใกล้กับตัวเองแค่คืบเดียว​เท่านั้น​ เธอรู้สึก​ได้อย่างชัดเจน:" ลมหายใจ​ที่​พ่นออกมา​จาก​รูจมูก​ของเขามันช่างร้อนระอุ​นัก ที่สำคัญใช้แรงอย่างเต็มที่​