บทที่ 933 เปิดไพ่ใบสุดท้าย

บทที่ 933 เปิดไพ่ใบสุดท้าย

“คุณชายเป่หมิง ไม่คิดว่าคุณยังไม่กลับ” ในขณะที่เป่หมิงยี่เฟิงกำลังคิดฟุ้งซ่านกับคำพูดเมื่อกี้อยู่ เสียงของประธานหลัวก็ดังขึ้นบนดาดฟ้าอีกครั้ง

“ประธานหลัว ธุระของคุณเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรอครับ？”

“ฮ่า ๆ คุณชายเป่หมิงเมื่อกี้ผมแค่ลงไปดื่มชาเท่านั้น ไม่ได้มีธุระอะไรเลย”

เป่หมิงยี่เฟิงมองดูท่าทางของประธานหลัวที่ยิ้มอยู่ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเหมือนโดนคนปั่นหัว นี่เป็นครั้งที่สองที่เขารู้สึกแบบนี้ในวันนี้และมันทำให้เขาอึดอัดมาก

คิ้วของเขาตั้งขึ้น “ประธานหลัว คุณ……” และทำท่าจะออกไป

“คุณชายเป่หมิงอย่าเพิ่งกังวลไป คนหนุ่มสาวมักจะเก็บอาการไม่ค่อยได้ คุณไม่อยากจะรู้หรอ ว่าเมื่อกี้ทำไมผมถึงต้องทำแบบนั้น？”

***

เป่หมิงยี่เฟิงแสดงความสงสัยมาก ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขา ที่จริงแล้วก็แค่เล่นละครต่อหน้าพวกเขาเท่านั้น

นี่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดมาก เห็นได้ชัดว่าตัวเองถูกคนตรงหน้า “เล่น”ซะแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลที่ดีมาสนับสนุน

“ในเมื่อประธานหลัวได้คิดเหตุผลที่ดีมาแล้ว ผมก็อยากจะตั้งใจฟังสักหน่อย ผมหวังว่าเหตุผลที่คุณให้ผมจะเพียงพอที่จะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะครับ”

“ฮ่า ๆ คุณชายเป่หมิงมั่นใจได้เลย” ประธานหลัวยิ้มพร้อมกับแสดงท่าทางด้วยมือให้กับพนักงานสองคนสุดท้ายบนดาดฟ้า

ดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้เป็นการเตรียมการของประธานหลัว ทั้งสองคนเข้าใจความหมายนั้นทันที รีบทำความสะอาดโต๊ะอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปูผ้าปูโต๊ะโต๊ะแรกใหม่ วางไวน์แดงหนึ่งขวดและแก้วสะอาดอีกสองใบ

รอจนจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ประธานหลัวยังคงนั่งลงไปตรงที่นั่งของเขา จากนั้นก็ยื่นมือแสดงท่าทางให้กับเป่หมิงยี่เฟิง “เชิญคุณชายเป่หมิงมานั่ง พวกเราจะได้ดื่มไวน์แดงไปด้วยคุยไปด้วย”

ครั้งนี้เป่หมิงยี่เฟิงนั่งอยู่ในตำแหน่งตรงข้ามกับประธานหลัว เขาไม่อยากจะเข้าใกล้คน ๆ นี้มากเกินไปแล้ว สิ่งนี้มันทำให้เขารู้สึกอึดอัด มีความรู้สึกเหมือนถูกหมายหัวอยู่ตลอด

บางทีนี่อาจจะเป็นสาเหตุที่พวกเขาจัดการกับถังเทียนจื๋อหรือเปล่า เป่หมิงยี่เฟิงดูเหมือนจะมีความรู้สึกรังเกียจคนแบบนี้ นี่อาจจะเป็นเพราะประธานกาวอาจจะถูกหลอกใช้หรือว่ามีความรู้สึกของการสมรู้ร่วมคิด

แต่เนื่องจากประธานหลัวเป็นคนตรงไปตรงมาพอสมควร งั้นเขาก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ตามสถานการณ์ปัจจุบัน ลองดูว่าเขาจะสื่อถึงอะไร แล้วค่อยว่ากัน

หลังจากที่เป่หมิงยี่เฟิงและประธานหลัวนั่งลงแล้ว ก็แสดงรอยยิ้มออกมา เหมือนกับตอนแรกที่เขามา หลังจากนั่งลงแล้ว เขาเอื้อมมือไปหยิบขวดไวน์แดงที่วางอยู่บนโต๊ะมา และมองไปที่มัน “ประธานหลัวจนถึงเวลานี้แล้ว คุณถึงเต็มใจที่จะเอาไวน์ดี ๆ ออกมา”

“ฮ่า ๆ แน่นอนอยู่แล้ว ไวน์ที่ดีก็ต้องดื่มกับคนที่รู้ใจกันถึงจะได้รสชาติที่ดี” หลังจากที่ประธานหลัวพูดจบ ก็เปิดไวน์ด้วยตัวเอง และรินให้ตัวเองและเป่หมิงยี่เฟิงคนละแก้ว

“คุณชายยี่เฟิง ผมรู้ว่าปกติคุณกับเป่หมิงมีความขัดแย้งกันไม่น้อย”

ไม่คาดคิดว่าเขาจะโยนประเด็นที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้ออกมาอย่างรวดเร็ว จะตอบคำถามนี้อย่างไรล่ะ เป่หมิงยี่เฟิงตกอยู่ในห้วงความคิดทันที

เขามองไปที่ประธานหลัวขณะที่ดื่ม แต่ก็มองไม่ออกว่าเขาแสดงเจตนาอะไรออกมา

“ดูเหมือนว่าคุณชายยี่เฟิงจะไว้ใจผมขึ้นมาบ้างแล้ว โปรดอย่าเข้าใจผิดกับคำถามที่ผมถามออกไปเลย” การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเป่หมิงยี่เฟิงได้อยู่ในสายตาของประธานหลัวแล้ว “คุณชายยี่เฟิง ขอพูดในสิ่งที่คุณอาจจะไม่อยากได้ยิน เดิมทีผมไม่ได้ตั้งใจจะร่วมมือกับบริษัทเป่หมิงของพวกคุณ”

ประโยคนี้ทำให้เป่หมิงยี่เฟิงรู้สึกไม่คาดคิดเล็กน้อย แต่เขาก็หาคำตอบหลังจากได้ครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง “ไม่แปลกใจเลยว่าแบบร่างการออกแบบที่เราส่งไปในเวลานั้น ถูกพวกคุณตีกลับอย่างรวดเร็ว แต่ผมไม่เข้าใจประธานหลัว เนื่องจากพวกคุณไม่ได้ตั้งใจที่จะร่วมมือกับพวกเรา แต่คุณก็เปลี่ยนความตั้งใจเดิมของคุณในภายหลังแล้ว？หรือนี่อาจจะมีเรื่องอื่นซ่อนอยู่ใช่ไหม”

“คุณชายเป่หมิง ผมดูคุณไม่ผิดจริง ๆ ใช่ ผมมีความคิดของผม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเห็นภาพวาดการออกแบบของคุณ ผมคิดว่าเราสามารถร่วมมือกันได้ แต่ไม่ใช่เป่หมิงโม่” ประธานหลัวแสดงแววตาที่ชื่นชมและยืนยัน เห็นได้ชัด ดูเหมือนว่าเขามุ่งความสนใจไปที่เป่หมิงยี่เฟิงทั้งหมดแล้ว

เป่หมิงยี่เฟิงถือแก้วไวน์ แสดงรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา

***

เป่หมิงยี่เฟิงเป็นคนฉลาดมากคนหนึ่ง เขาเข้าใจความหมายคำพูดที่ประธานหลัวพูดออกมาได้อย่างรวดเร็ว “ประธานหลัว ถ้าผมเดาไม่ผิดล่ะก็ คุณอยากจะใช้ผมจัดการกับอาสองของผมใช่ไหม？แต่ดูเหมือนความคิดแบบนี้ของคุณจะไม่ฉลาดเอาซะเลยนะครับ”

ประธานหลัวยิ้มพร้อมกับส่ายหัวเบา ๆ “คุณชายเป่หมิง คุณอย่าดูถูกความสามารถของตัวเองเลย ตั้งแต่ที่ผมเห็นการออกแบบของคุณ ผมรู้สึกว่าในตระกูลเป่หมิงนอกจากเป่หมิงโม่แล้ว ก็ยังมีคนอื่นที่มีความสามารถอยู่ และคุณไม่รู้สึกว่าการกระทำของอาสองของคุณเป็นการทำตามอำเภอใจหรอ โดยเฉพาะคนที่มีความสามารถอย่างคุณ ที่ต้องทำงานร่วมกับคนแบบนี้ คุณชายเป่หมิงไม่รู้สึกผิดหวังและหดหู่ใจเลยหรอ”

ในขณะที่เขาพูด ก็ยังแอบมองไปที่เป่หมิงยี่เฟิง จากประสบการณ์หลายปีในการสังเกตผู้คนของเขา จะเห็นได้ว่าเป่หมิงยี่เฟิงถูกสะกิดด้วยความพูดของเข้าแล้ว จากนั้นเขาก็พูดต่อในขณะที่ไฟกำลังร้อน “คุณชายยี่เฟิง ในขณะที่ผมตัดสินใจเรื่องพวกนี้ ผมก็ได้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับอาสองของคุณดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก ถึงขั้นสามารถใช้คำว่าตาต่อตาฟันต่อฟันมาเปรียบเทียบ ในเมื่อระหว่างเรามีคนที่เกลียดคนเดียวกัน ทำไมพวกเราจะร่วมมือกันไม่ได้ล่ะ”