บทที่ 962 หัวใจเต้นเร็ว 120 ครั้ง / นาที

บทที่ 962 หัวใจเต้นเร็ว 120 ครั้ง / นาที

กู้ฮอนแอบอยู่ในรถ กลั้นหายใจ แอบฟังถังเทียนจื้อคุยโทรศัพท์ แม้ว่าจะไม่มีวิธีที่จะได้ยินบทสนทนาทั้งหมด แต่เนื้อหาก่อนหน้านี้ถือได้ว่าชัดเจนแจ่มแจ้ง

โดยเฉพาะข่าวคราวที่เธอได้รับรู้มาจากหยินปู้ฝัน นั้นก็มากพอที่จะยืนยันได้ว่าเป็นพวกเขาที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมในการสร้างกลอุบายลับหลัง อุบายนี้โหดเหี้ยมมากจริงๆ.......

เสียงคุยโทรศัพท์ของถังเทียนจื้อเบาลงเรื่อยๆ เขาน่าจะเดินไปทางลิฟต์โดยสารแล้ว ตอนที่กู้ฮอนกำลังจะหมุนกระจกรถขึ้นนั้น โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นมากะทันหัน

ภายใต้ลานจอดรถที่สงบเงียบแห่งนี้ เสียงโทรศัพท์ที่จู่ๆก็ดังขึ้นมานั้นมีพลังสั่นไปในทุกพื้นที่ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ถัดมาก็รีบเปิดกระเป๋าใบเล็กเพื่อปิดเสียงโทรศัพท์มือถือ

เสียงเพลงเรียกเข้าดังได้สิบกว่าวินาทีแล้วก็ดับไป

เธอรีบหมุนบานหน้าต่างรถขึ้น จากนั้นก็รับโทรศัพท์

เมื่อปิดบานหน้าต่างรถแล้ว แม้ว่าจะมีคนยืนอยู่ข้างๆ แต่ก็ยากที่จะได้ยินว่าด้านในรถพูดอะไร เพราะความทึบของรถคันนี้ไม่เลวเลย

โทรศัพท์สายนี้เป็นฉิงฮัวที่โทรมาแจ้งว่าวันนี้เธอมีความจำเป็นต้องเข้าร่วมการประชุมที่สำคัญอีก นี่เป็นรายละเอียดตารางงานที่เขาต้องรายงานทุกวัน

กู้ฮอนพยักหน้ารับคำทั้งหมด หัวใจของเธอในตอนนี้เต้นเร็วมาก กลัวว่าเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์นี้จะถูกถังเทียนจื้อพบเข้า

เพราะเธอรู้สึกว่าตอนนี้พวกเขาร้ายกาจมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ พูดได้เลยว่าพวกเขาสามารถใช้ทุกวิถีทาง ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลมาเพื่อจัดการกับเป่หมิงโม่ ถ้าหากว่าถูกเขาพบเข้า ยากจะบอกได้ว่าพวกเขาจะใช้วิธีการอะไรที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่านี้หรือไม่

หลังจากที่ฉิงฮัวรายงานตารางงานภายในวันนี้เรียบร้อยแล้วก็ถามสถานการณ์ของเป่หมิงโม่อีกเล็กน้อย กู้ฮอนล้วนตอบคำถามทั้งหมด

ตอนนี้ภายในบริษัทเป่หมิง บางทีอาจจะมีเพียงแค่ฉิงฮัวคนเดียวที่สามารถเชื่อได้ทั้งหมด

คุยโทรศัพท์กับฉิงฮัวเรียบร้อยแล้ว กู้ฮอนก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก หลังจากที่เธอหย่อนโทรศัพท์มือลงไปให้กระเป๋าไปเล็กแล้วก็สังเกตมองไปรอบด้าน ไม่เห็นเงาใครแม้แต่ครึ่งคน

ถังเทียนจื้อน่าจะอยู่ในลิฟต์โดยสารแล้วล่ะมั้ง

เธอคิด แต่ก็ยังเปิดประตูรถอย่างเบาๆมือ ฟังเสียงความเคลื่อนไหวด้านนอกอยู่เงียบๆครู่หนึ่ง รอบด้านเงียบสงัด มีเพียงแค่เสียงหึ่งๆเบาๆจากพัดลมระบายอากาศ

ในที่สุดก็สามารถโล่งอกได้จริงๆแล้ว เธอลงจากรถอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เดินมุ่งหน้าไปยังลิฟต์โดยสาร

“ก๊อกๆๆ........” ภายในลานจอดรถมีเสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นติดๆกันขึ้นมาในทันที

ตอนที่ใกล้จะถึงลิฟต์โดยสารนั้นก็มีเงาร่างของคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นด้านหน้ากู้ฮอนอย่างกะทันหัน

เดิมเธอที่ตึงเครียดอยู่แล้วเล็กน้อย เมื่อคนคนนี้ปรากฏตัวขึ้นก็ทำให้เธอตกใจอีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย

ร่างของเธอสะดุ้งอย่างแรง เท้าก็หยุดตามลงมา ทั้งยังส่งเสียงร้องออกมาด้วย ส่วนกระเป๋าที่ถืออยู่ในมือนั้นกลับร่วงลงบนพื้น

ภายในระยะเวลาสองสามวินาทีสั้นๆนี้ เธอตระหนักรู้แล้วว่าคนที่ขวางอยู่เบื้องหน้าตัวเองคือถังเทียนจื้อ

เขายืนขวางระหว่างกู้ฮอนและลิฟต์โดยสารด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆอันคุ้นเคยประดับอยู่ มือหนึ่งสอดอยู่ในกระเป๋ากางเกง อีกมือหนึ่งคีบบุหรี่ที่จุดไฟอยู่มวนหนึ่ง

“คุณ คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” กู้ฮอนสงบสติอารมณ์เล็กน้อยพลางเอ่ยถาม

ถังเทียนจื้อมองเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็สูบบุหรี่ครั้งหนึ่ง ยืดคอพ่นควันเบาบางออกมาเบาๆ “ประธานกู้ ที่นี่เป็นสถานที่ทำงานของผม ทำไมผมจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ล่ะครับ”

กู้ฮอนฝืนทำท่าทางสงบนิ่ง เพื่ออำพรางอาการตื่นตระหนกของตัวเอง เลียนแบบสีหน้าท่าทางของเป่หมิงโม่ “เชิญคุณขยับออกไปด้วย”

แต่ถังเทียนจื้อก็ยังคงไม่ขยับเขยื้อน หลังจากที่สูบบุหรี่ครั้งที่สอง ก็ทิ้งบุหรี่ที่เหลือเพียงแค่ครึ่งมวนลงถังใส่บุหรี่ “ประธานกู้ ผมมีเรื่องอยากจะไปปรึกษากับคุณด้านนอกก่อน”

***

กู้ฮอนรู้ว่า ตอนนี้ถ้าหากว่าไม่ทำตามคำขอของถังเทียนจื้อ ก็ไม่รู้ว่าเขาจะสร้างแผนชั่วร้ายอะไรออกมาอีก

อย่างไรก็ตาม เธอสามารถยืนยันได้ว่า เขาจะไม่ทำอะไรกับตัวเอง หรือไม่ก็ในเวลาเดียวกันที่ไปกับเขา ก็ยังสามารถเข้าใจถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของพวกเขาได้อีกด้วยว่าเพราะอะไร บางทีอาจจะสามารถโน้มน้าวเขาได้

“อย่างนั้นฉันโทรศัพท์บอกให้ฉิงฮัวจัดการงานไปก่อนครู่หนึ่ง” กู้ฮอนพูด หยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาโบกไปมาข้างหน้าถังเทียนจื้อ

ถังเทียนจื้อพยักหน้า เรื่องมาจนถึงขั้นนี้แล้วก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว

“ฮัลโหล ฉันมีธุระจำเป็นต้องออกไปจัดการชั่วครู่ มีเรื่องราวอะไรในบริษัท คุณก็ช่วยจัดการแทนฉันไปก่อนนะ” เอ่ยจบแล้วก็ตัดสายโทรศัพท์

เมื่อเก็บโทรศัพท์แล้ว เธอก็มองไปที่ถังเทียนจื้อ “เช่นนั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ จะไปที่ไหนนั้นคุณเป็นคนเลือก”

ถังเทียนจื้อยิ้มบางๆ พาเธอเดินไปถึงรถของตัวเอง จากนั้นก็เปิดประตูที่นั่งข้างคนขับให้กับเธอ

*