บทที่ 984 เดินหมากผิดก้าวล้มทั้งกระดาน

บทที่ 984 เดินหมากผิดก้าวล้มทั้งกระดาน

ช่ายซินซินไม่ได้บังคับ มองกู้ฮอนเสร็จแล้ว ก็จุดบุหรี่

ไวมาก ในห้องรับแขกก็เต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่

กู้ฮอนก็รู้สึกไม่ค่อยจะดีกับกลิ่นบุหรี่ แต่เนื่องด้วยมารยาทเลยทำให้อดทนเอาไว้

“คุณชายหยิน ฉันดูออกนะ ที่พวกคุณมาที่นี่ในวันนี้ไม่ใช่ความบังเอิญ แน่นอนว่าจะต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น หรืออาจจะเกิดแล้วก็เป็นได้ เพียงแต่ฉันเป็นคนนอก ก็เลยไม่กล้าที่จะพูดออกมา” ช่ายซินซินพูดออกมาอย่างถูกต้องและฉะฉาน ทำให้หยินปู้ฝันและกู้ฮอนไม่ได้เตรียมตัวพูดอะไรเลย

แต่หยินปู้ฝันก็นับว่าเป็นคนพูดแก้สถานการณ์เก่ง ถึงแม้ว่าจะถูกมองออก แต่ก็ยังสามารถเสแสร้งต่อไปได้อย่างแนบเนียน

“คุณช่าย ถึงแม้ว่าพวกเราไม่รู้ว่าคุณจะรู้อะไรหรือตัดสินใจมาจากส่วนไหน พวกเรามาที่นี่ก็ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นหรอก ฉันคิดว่าคุณคงเข้าใจผิดเสียแล้ว ”

ช่ายซินซินหัวเราะออกมา แล้วก็เอาบุหรี่ออกมาเป่าเขม่าควัน “คุณชายหยิน ถึงแม้ฉันไม่รู้ถึงจุดประสงค์ของพวกคุณ แต่ฉันมองไม่ผิดอย่างแน่นอน อีกทั้ง คนอย่างคุณที่เป็นทนาย แน่นอนว่าเวลาธรรมดาจะคงไม่ปรากฏในสถานที่ที่ไร้ค่าเช่นนี้ และฉันได้ยินมาว่าในเมือง A ก็เป็นสถานที่ที่พวกคุณจะมา เหมือนกับจะมาทำคดีอะไรสักอย่าง เกี่ยวกับรัฐบาลนี่แหละ แต่ดูไปแล้วเหมือนถูกปิดบังอะไรอยู่ ดังนั้นเลยไม่มีใครรู้เรื่องอะไรเลย”

ประโยคนี้ ไม่ว่าจะเป็นหยินปู้ฝันหรือกู้ฮอนได้ยินก็ไม่อาจจะอยู่นิ่งได้แล้ว เกี่ยวกับรัฐบาล และยังถูกปิดบัง นอกจากเกี่ยวกับเป่หมิงโม่แล้ว เกือบจะไม่มีเรื่องไหนที่จะสอดคล้องกันอีกแล้ว

“คุณช่าย คุณอยากจะพูดอะไร ก็พูดมาเถอะ” กู้ฮอนเห็นว่ามาถึงขั้นนี้ ก็ไม่ต้องมีอะไรมาปิดบังแล้ว

ช่ายซินซินหัวเราะออกมา ใช้สายตาสีดำมองไปยังกู้ฮอน “คุณหญิงกู้ คำนี้ควรจะเป็นฉันถามไม่ใช่หรือ ?” พูดไป เธอไม่รู้ว่าไปเอานามบัตรของหยินปู้ฝันมาจากไหน แล้วก็พูดอย่างช้า ๆ “เจ้าของสำนักงานกฏหมายหยินซือ เป็นทนายที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักสักเท่าไหร่ ยินมาว่าสภาพตอนนี้ของคุณก็ใช่ว่าจะดี เพราะว่าคดีที่คุณรับอยู่ จะทำให้สมาคมอาชีพทนายของคุณจะโดดเดี่ยวเอา”

คาดไม่คิดว่า ในระยะเวลาอันสั้นเธอกลับมองอย่างทะลุปรุโปร่ง

“คุณช่าย ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าคุณอยากจะรู้อะไรเกี่ยวกับฉัน อย่างไรก็ตามฉันก็รู้สึกดีใจ แต่ต่อให้คุณรู้เรื่องพวกนี้แล้ว ฉันก็ไม่อาจจะถึงจุดประสงค์ที่มาให้กับคุณรู้ได้ คุณน่าจะเข้าใจพวกเรานะ”

ตอนนี้เรื่องราวยิ่งเริ่มมีความน่าสนใจยิ่งขึ้น เหมือนกับอยู่ในความแข็งทื่อ ทั้งสองฝ่ายกำลังรออีกฝ่ายเปิดไพ่สุดท้ายออกมา

เหมือนกับช่ายซินซินไม่ได้มีความอดทนในด้านนี้ เธอก็ได้เอาบุหรี่ที่เหลือครึ่งหนึ่งขยี้ให้ดับลง “พวกคุณอยากจะต่อกรกับคนแซ่โกวคนนั้นใช่ไหม ฉันอยากจะบอกว่าให้พวกคุณวางมือเถอะ เขาไม่ใช่คนที่พวกคุณคิดว่าจะต่อกรง่ายขนาดนั้น ทนายหยิน ฉันคิดว่าตอนนี้พวกคุณชัดเจนในสถานภาพของพวกคุณที่สุดแล้ว ”

ประโยคนี้พูดออกมา ทำให้เรื่องราวเริ่มชัดเจนมากยิ่งขึ้น ช่ายซินซินจะต้องรู้จักผู้อำนวยการโกวและเธอก็น่าจะรู้เรื่องราวของเขาอย่างละเอียดแน่นอน

***

ช่ายซินซินที่พูดออกมาทั้งหมด หยินปู้ฝันและกู้ฮอนมองหน้ากัน แล้วรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้ไม่ต้องปิดบังแล้ว

ถึงแม้เธอจะพูดอย่างไม่ชัดเจน แต่ก็พูดถึงพริกถึงขิงถึงจุดสุด ๆ และหากปิดบังไปก็คงไม่มีความหมายอะไร หากเป็นแบบนี้ ก็พูดออกมาจะดีกว่า

และยังคิดวิธีที่จะให้เธอมาเป็นพวกฝั่งเรา ไม่ว่าจะพูดอะไร ฟังความหมายที่เธอพูด......เธอกับผู้อำนวยการโกวน่าจะมีความสัมพันธ์อะไรอยู่

ก็ยังแปลก ๆ ดูท่าทางเธอก็สามารถเดาอะไรได้ไม่ยาก เหมือนกับ ผู้อำนวยการโกวเหมือนกับมาเจอช่ายซินซินก็แบบนี้ เหมือนกับเป็นคู่รักกัน

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้คนเหนื่อยก็คือ หย่วนหยางกรุ๊ปที่มีระดับคุณภาพสูงขนาดนี้ ทำไมต้องการข้าราชการอย่างช่ายซินซิน

หากพูดตามเหตุผล พวกเขาก็เพียงแต่อาศัยความสามารถตัวเอง ทำให้ตัวเองไม่ต้องระทมทุกข์

“ทนายหยิน ดูท่าทางของพวกคุณ น่าจะคาดเดาที่มาที่ไปของฉันใช่ไหม ไม่ต้องเสียเวลาแล้วล่ะ คนที่บทบาทต่ำต้อยอย่างฉันไม่ต้องให้พวกคุณมานั่งจดจำในใจหรอก สิ่งที่พวกเขาจำได้ก็คือร่างกายของฉันเท่านั้นแหละ”

ช่ายซินซินพูดถึงตรงนี้ กู้ฮอนเห็นชัดเจนว่าอารมณ์ของเธอตอนนี้ไม่เหมือนกับตอนก่อน

ก่อนหน้านั้นอารมณ์ท่าทางของเธอดูสง่าและสูงส่ง แต่ตอนนี้กลับกลายไม่เหมือนเก่า แต่กลับมีความเจ็บปวดและความทุกข์ใจ

ส่วนนี้ทำให้กู้ฮอนไม่เข้าใจ คนเดียวกันแต่ภายในสองนาทีกลับไม่มีความเหมือนกัน หรือว่าเธอยังมีอะไรเก็บซ่อนไว้อยู่?

“คุณช่าย เมื่อพูดมาถึงขั้นนี้ ฉันก็คิดว่าไม่น่าจะต้องมีอะไรปิดบังแล้วล่ะ แน่นอน พวกเรามาที่นี่ก็คือมาด้วยเรื่องนี้นั่นแหละ แต่ไม่ใช่แค่นี้ ฉันหวังว่าคุณจะช่วยพวกฉันอีกแรงหนึ่ง” กู้ฮอนพูดด้วยความจริงใจอย่างมากที่สุด

นี่คือสิ่งที่เธอทำได้เพียงอย่างเดียว เพราะว่าตอนนี้พวกเขานั้นไม่มีทางอื่นอีกแล้ว หากหาจุดที่เป็นประกาย หรืออาจมีเพียงวิธีเดียวคือ ตายแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่ ถึงจะเดินต่อไปได้

ถึงแม้หยินปู้ฝันไม่รู้ว่ากู้ฮอนคิดอะไรอยู่ แต่รู้สึกว่าเธอนั้นเริ่มจะบ้าคลั่งเสียแล้ว ซึ่งได้เอาไพ่ใบสุดท้ายของตัวเองพูดออกมา และยังไม่รู้ว่าอีกฝั่งจะอยู่ฝั่งตัวเองหรือฝั่งศัตรู