บทที่1006 น้ำท่วมปาก

บทที่1006 น้ำท่วมปาก

อันที่จริง สิ่งเหล่านี้เรียนรู้ได้ไม่ยาก อยู่ในตำแหน่งประธานบริษัท ข้อมูลเหล่านี้ต้องครบถ้วนแม่นยำ โดยเฉพาะเมื่อเป่หมิงยี่เฟิงประกาศเข้าร่วมประเมินกับตน ฉิงฮัวได้รวบรวมข้อมูลของบริษัทเสิ้งเป่หมิงทั้งหมดวางไว้บนโต๊ะทำงานของเธอ

เธอคิดไม่ตก เธออยู่ในห้องประชุมด้วยในวันนั้น ผู้อำนวยการไม่สนใจเขาเลยสักนิด

ทำไมถึงมอบโครงการนี้ให้แก่เขากัน?

หลังผ่านการไตร่ตรองสักครู่ เธอเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา : ต้องมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่เป็นแน่หลี่เชิน ถังเทียนจื๋อ ผู้อำนวยการโกว เป่หมิงยี่เฟิง ในบรรดาพวกเขาทั้งสี่ หลี่เชินเป็นหัวเรือใหญ่ ถังเทียนจื๋อเป็นผู้ปฏิบัติการ ส่วนผู้อำนวยการโกวและเป่หมิงยี่เฟิงเป็นหมาก เพียงแต่วิเคราะห์จากทีท่าการนัดเจอก่อนหน้านี้ เป่หมิงยี่เฟิงเป็นกบในกะลาไม่รู้เรื่องของผู้อำนวยการโกว

แต่ว่า การถูกรับเลือกของเป่หมิงยี่เฟิง ต้องเป็นการจัดฉากเอาไว้ก่อนแล้วเป็นแน่

ไม่คาดคิด พวกเขากลับใช้วิธีนี้

ต่อให้กู้ฮอนรู้เรื่องทั้งหมดนี้ก็ตาม มันจะมีประโยชน์อะไรกัน

ตอนนี้ อำนาจอยู่ในกำมือเขา ตนทำได้เพียงอยู่ในพื้นที่ถูกกระทำ ท่าทางคงต้องรอดูสถานการณ์การเปลี่ยนแปลง

นี่สินะที่เรียกว่า : จะดีหรือร้าย ยังไงก็หนีไม่พ้น

เมื่อเป่หมิงยี่เฟิงกลับสู่บริษัทเป่หมิง สถานการณ์ตรงหน้าทำเอาเขาตกอกตกใจ

หน้าลานกว้างบริษัทเป่หมิง เต็มไปด้วยพนักงาน เมื่อพวกเขาเห็นรถของเป่หมิงยี่เฟิงหยุดจอด ทุกคนต่างปรบมือเสียงดังลั่น

กะทันหันนัก

ส่วนเป่หมิงยี่เฟิงนั้น เขาหยุดเครื่องยนต์ ก่อนลงจากรถแสดงความขอบคุณที่เหล่าพนักงานแสดงความยินดีกับเขา

หลังผ่านไปครึ่งชั่วโมง ที่สุดเป่หมิงยี่เฟิงกลับเข้าห้องทำงานของตน

“ความรู้สึกเป็นที่รักมันดีมากเลยใช่ไหม ผมเคยบอกคุณแล้ว ต้องไปเข้าร่วมประชุมนั่น เป็นไปตามคาด ได้รับรางวัลใหญ่กลับมาด้วย” ถังเทียนจื๋อแสดงทีท่าผู้หยั่งรู้

หากแต่ เป่หมิงยี่เฟิงในตอนนี้ไม่ได้ถูกชัยชนะเพียงชั่วครู่ครอบงำ เขาคิดทบทวนเหตุการณ์ตรงหน้าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ทำไมในสถานการณ์ที่ตนไร้ส่วนได้ส่วนเสียต่อเขา แต่กลับได้รับเกียรติเช่นนี้? เพียงเพราะแบบของตนเท่านั้นหรือเป็นไปไม่ได้

ต้องมีเหตุผลอื่นแอบแฝงเป็นแน่

“คุณชายเป่หมิง คุณจะเหม่อลอยอีกนานไหม ผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว ที่คุณจะเตรียมงานอื่นต่อไป”

ขั้นตอนต่อไป…..

ประโยคถังเทียนจื๋อ เตือนสติเป่หมิงยี่เฟิง

“ตอนนี้เร็วเกินไปหรือเปล่า ยังไงซะที่บริษัทเป่หมิงไม่มีคนสนับสนุนผม” เป่หมิงยี่เฟิงลังเล

“คุณชายเป่หมิง คุณยังไม่เข้าใจหรือว่าโชคชะตากำลังเข้าข้างคุณ “ ถังเทียนจื๋อเอ่ย พร้อมชี้นิ้วไปที่ปกกำมะหยี่ สีแดงที่วางอยู่บนโต๊ะ : “ นี่เป็นอาวุธที่แกร่งกล้าที่สุดของคุณ นี่เป็นวัคซีนที่มีประสิทธิภาพที่สุดสำหรับพนักงานในบริษัทเป่หมิงทุกคน ขอเพียงคุณมีสิ่งนี่ในมือ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครลุกขึ้นมาขัดแย้งคุณ แม้แต่ประธานเอง”

เป่หมิงยี่เฟิงลังเลกับคำชี้แนะของถังเทียนจื๋อ หากแต่ประโยคถัดไปของเขาหักล้างความลังเลของเป่หมิงยี่เฟิงสิ้น

เป็นเช่นนั้นจริงๆนั่นแหละ ตอนนี้ตนถือไพ่เหนือกว่า แล้วทำไมถึงไม่ทิ้งไพ่ล่ะ บางทีหากเสียโอกาสนี้ไปแล้ว จะไม่มีโอกาสหน้าอีก

คิดได้ดังนั้น เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นประกาศชัยชนะ

กู้ฮอนไร้กะจิตกะใจในการทำงาน ในหัวเธอเต็มไปด้วยวิธีแก้ปัญหา เธอเข้าใจดี เป่หมิงยี่เฟิงไม่มีความพร้อมใดๆไม่ว่าจะทางด้านทรัพย์หรือแรงงานในโครงการในครั้งนี้

หากเขาต้องการความช่วยเหลือจากตน ตนจะตอบเขาอย่างไรดี? เขาให้คำมั่นสัญญาต่อหน้าทุกคน : เขาจะยกผลประโยชน์ทั้งหมดให้กับบริษัทเป่หมิง

หากเป็นเช่นนั้น เขาต้องการการสนับสนุน ตนก็ไม่สามารถปฏิเสธได้

เอาของเขามา แต่กลับไม่สนับสนุนเขา ทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน หากเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไป จะให้บริษัทเป่หมิงเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้?

นอกจากนี้ หากตนให้การสนับสนุนกับเขา คำมั่นที่ตนได้ประกาศต่อหน้าทุกคนก็เป็นเพียงกระดาษสีขาวที่ว่างเปล่า

คำพูดที่ไร้น้ำหนักต้องถูกคนในวงการหัวเราะเช่นเดียวกัน

นี่มันเรื่องอะไรกัน ตนเพิ่งปีนขึ้นมาจากหลุมแท้ๆ แต่กลับตกลงสู่อีกหลุมหนึ่ง แถมยัง ใหญ่กว่าเดิมเท่าตัว

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

เผชิญกับวิกฤตเช่นนี้ ฉิงฮัวไร้ความคิดเห็นใดๆ ดูท่าต้องไปหาเป่หมิงโม่เพื่อให้เขาคิดหาวิธีแก้ปัญหาเสียแล้ว

แต่ว่า เขาสั่งให้ตนถอยออกจากสถานการณ์บ้าบอนี้ตั้งนานแล้ว เพียงแต่ตนนั้นไม่ยอม บางทีอาจเพราะความรั้นของตน ที่ไม่อยากยอมแพ้

ในเวลานี้เอง ประตูห้องทำงานของเธอถูกผลักออก เป่หมิงยี่เฟิงเดินเข้ามาจากด้านนอก