ตอนที่ 108 เลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธาน1

ตอนที่ 108 เลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธาน1

ดวงตาของซุนจุนฮาวมองที่เธออีกครั้ง แต่เธอหลบสายตา

ความจริงแล้ว เธอสงสัยเรื่องของยี่เฟิงมากกว่าเรื่องของซุนจุนฮาวซะอีก

เธอสงสัยว่าในวันนั้นซุนจุนฮาวขับรถไปรับยี่เฟิงไปไหน? เธอสงสัยว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ยี่เฟิงจะเป็นอย่างไรบ้าง?

แต่อย่างไรก็ตาม ทุกความสงสัยของเธอ ไม่สามารถถามออกไปได้

"พ่อค่ะ! งานต้อนรับจะจบได้รึยัง? ทำเอาทั้งบริษัทวุ่นวายไปหมด และยังส่งผลกระทบต่อการทำงานของทุกคนอีก!" กู้อันขีที่อดทนมาตั้งแต่เช้า ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

กู้เซิงเทียนเหลือบมองที่กู้อันขีอย่างไม่พอใจ และดึงเธอมากระซิบ "ลูกไม่รู้รึไงว่าพี่สาวของลูก ตอนนี้เป็นคู่ออกงานของประธานเป่หมิง? ทำให้เธอไม่พอใจจะมีผลดีอะไร? เก็บสีหน้าให้ดีหน่อย!"

กู้อันขีถูกว่ากล่าวโดยพ่อของเธอ และทำท่าทางดีขึ้นมาเล็กน้อย

แต่การแสดงออกบนใบหน้าและการแสดงออกถึงความไม่พอใจที่รุนแรง ยังคงบ่งบอกถึงอารมณ์ของเธอ

ท่าทางเหล่านั้นล้วนอยู่ในสายตาของกู้ฮอน

ในฐานะคนนอก เห็นพ่อลูกของบริษัทกู้ซื่อที่หน้าแดงหูแดงเผชิญหน้ากัน

ซุนจุนฮาวมองไปที่พ่อลูกของบริษัทกู้ซื่อ และมองไปที่กู้ฮอน ก่อนพูดขึ้นเบาๆ "รองประธาน บริษัทกู้ซื่อมีความสำคัญกับคุณขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

กู้ฮอนชะงัก

เงยหน้าขึ้น และมองซุนจุนฮาว เธอไม่คิดว่าเขาจะถามขึ้นอย่างกะทันหัน

และประโยคนี้ เป่หมิงโม่ก็ได้ถามเธออยู่หลายครั้ง บริษัทกู้ซื่อมีความสำคัญกับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ?

"คือ......" เธอยิ้มอย่างโศกเศร้า เมื่อคิดถึงเป่หมิงโม่ หน้าผากของเธอปวดเล็กน้อย ดูเหมือนว่าในชีวิตของเธอ คำว่า "เป่หมิงโม่" จะชอบปรากฏขึ้นโดยไม่ตั้งใจตลอด "ที่ปรึกษาซุน ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะค่ะ?"

ดวงตาสีดำของซุนจุนฮาวกระพริบ "บริษัทกู้ซื่อที่จริงถูกขับออกจากทีมของบริษัทเป่หมิงแล้ว และรองประธานก็มีวิธี ที่ทำให้ประธานเป่หมิงเปลี่ยนใจ! รองประธานคงต้องใช้อยู่หลายวิธีเลยสินะครับ? ถ้าบริษัทกู้ซื่อไม่สำคัญ ทำไมรองประธานถึงได้ดิ้นรนขนาดนั้น?"

"งั้นเหรอคะ? แม้แต่คุณก็คิดอย่างนั้นเหรอ?"

เธอยิ้มอย่างขมขื่น คนทั้งโลกจะรู้ได้อย่างไร ว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอทั้งคู่ทรยศต่อเธอ จะพูดความเจ็บปวดแบบนั้นออกมาได้อย่างไร?

ซุนจุนฮาวมองการแสดงออกที่เยือกเย็นของเธอ และชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว

"ผมไม่ได้คิดอย่างนั้นครับ แต่มีคนคิดอย่างนั้น" ซุนจุนฮาวพูดขึ้น

"มีคนคิดอย่างนั้น? ใครค่ะ?" อยู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้อยู่ชื่อหนึ่ง แต่ไม่ได้ถามออกไป

ซุนจุนฮาวสังเกตเห็น "คุณเดาถูกแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"เปล่า......ฉันเดาไม่ออก" เธอกลัวว่าจะถูกมองออก ก่อนรีบหันหลังกลับ และเดินจากไป

ซุนจุนฮาวพูดขึ้นจากด้านหลังเธอ "คุณเดาถูกแล้ว เขาจะช่วยเติมเต็มความปรารถนาของคุณ"

กู้ฮอนร่างชะงัก

ไม่กล้าที่จะมองย้อนกลับไปที่ซุนจุนฮาว มือทั้งสองกำแน่น และสั่นอย่างไม่สามารถควบคุมได้

เขาจะช่วยเติมเต็มความปรารถนาของคุณ

หลังจากได้ยินประโยคนี้ น้ำตาของเธอก็ไหลลงมา......