ตอนที่ 497 จังหวะการรวมตัวกันของครอบครัว1

ตอนที่ 497 จังหวะการรวมตัวกันของครอบครัว1

มันทำให้รู้สึกหวาดกลัวอย่างประหลาด

เขายังเฝ้าดูอย่างนี้ต่อไป อย่างนั้นเธอยังมีความลับอะไรให้พูดต่อหน้าเขาได้?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความลับที่ใหญ่โตของเสี่ยวจิ่วจิ่ว?

“พ่อ!” เฉิงเฉิงตะโกนเรียกอย่างเชื่อฟัง

ดวงตาหลังแว่นกันแดดของเป่หมิงโม่ ชำเลืองมองสองแม่ลูกบนม้านั่ง “ขึ้นรถ”

“...” กู้ฮอนขมวดคิ้ว อย่างตั้งใจ

“คุณแม่...” เฉิงเฉิงแกว่งมือของคุณแม่ พูดเสียงเล็ก “ที่นี่ไม่ให้จอดรถ”

กู้ฮอนมองลูกชายสุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ต่อสายตาของลูกชาย เห็นแก่หน้าของลูก เธอจะยังไม่อยากทะเลาะเรื่องการเฝ้าดูของเขาก่อน!

หลังจากขึ้นรถ เธอก็คาดเข็มขัดนิรภัยของเด็กให้เฉิงเฉิงอย่างระมัดระวัง

เป่หมิงโม่มองสองแม่ลูกผ่านกระจกหลัง และไม่ได้ถามอะไรมาก เตรียมออกรถ และค่อยๆขับออกไปอย่างช้าๆ

บรรยากาศในรถเงียบจนรู้สึกแปลกๆ

“...” เป่หมิงโม่ขับรถไปอย่างเงียบๆ

“...” กู้ฮอนมองออกไปนอกหน้าอย่างเงียบๆ ยังคงจับมือของเฉิงเฉิงไว้แน่น

“...”เฉิงเฉิงเป็นเด็กดีและเงียบอยู่แล้ว แม้ว่าจะไม่พูด แต่สายตาของเจ้าตัวเล็กก็มองพ่อแม่ไปมา...

ทุกคนเงียบไม่ออกเสียงใดๆ

บางทีก็คิดว่าเป่หมิงโม่จะพาพวกเขากลับไปที่บ้าน

สำหรับเฉิงเฉิงแล้ว ที่ที่มีพ่อแม่อยู่ด้วย ไม่ว่าไปที่ไหน ก็มีความสุข

สำหรับกู้ฮอนแล้ว ที่ที่มีเป่หมิงโม่อยู่ด้วย ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ล้วนเป็นพันธนาการของหัวใจ

*

รอจนรถใกล้จะวิ่งไปบนทางหลวง

หว่างคิ้วของกู้ฮอนขมวดมากขึ้นเรื่อยๆ อดไม่ได้ในที่สุดก็ต้องทำลายความเงียบ และถาม—

“นี่กำลังจะออกจากเมืองเหรอ? แล้วหยางหยางล่ะ?” เธอคิดว่าจะกลับบ้าน

เป่หมิงโม่หยุดไปชั่วครู่ “ฉิงฮัวจะไปรับเขามาจากโรงเรียน”

“...”

กู้ฮอนไม่ได้ถามมาก

ในสายตาที่สดใสของเฉิงเฉิง มีความอบอุ่น

ดูแล้ว คุณพ่อกำลังจะหาจังหวะการรวมตัวของครอบครัว

กลับคิดไม่ถึง กำลังจะขึ้นทางด่วนเพื่อชำระค่าบริการ มือถือดังขึ้น

เสียงกริ่งนั้นดังอย่างเร่งด่วน

“ฮัลโหล...”

กู้ฮอนเหลือบไปมองหูฟังบลูทูธของเป่หมิงโม่ ได้ยินเขาพูดเพียงแค่ว่า “...เธออยู่ไหน ฉันส่งคนไปรับเธอ...ตอนนี้ฉันไม่มีเวลา...”

ทันใดนั้น เป่หมิงโม่ก็เงียบอยู่ครู่หนึ่ง

กู้ฮอนไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไร สุดท้าย เป่หมิงโม่ก็ถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “...อืม ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”