ตอนที่ 502 อัปลักษณ์2

ตอนที่ 502 อัปลักษณ์2

บ้านไร่แสดงให้เห็นถึงความเงียบสงบ

เฟยเอ๋อคล้องแขนของเป่หมิงโม่ไว้ ตามฝีเท้าของพนักงานไป เดินผ่านทางเดินไม้ที่ทอดยาว ภายใต้โคมไฟติดผนัง ทอดลงมาเป็นเงายาว

“คุณเป่หมิง เชิญค่ะ”

พนักงานยืนอยู่หน้าประตูไม้สลัก โน้มตัวทำความเคารพเป่หมิงโม่ แอ๊ด—

ประตูไม้เก่าแก่ถูกเปิดออกเบาๆ มีเสียงหัวเราะดังออกมา—

“ฮ่าฮ่าฮ่า...”

“นายหญิง คุณเป่หมิงถึงแล้ว” พนักงานกล่าว

ผู้หญิงที่หัวเราะเสียงดังจึงหันมา “โม่โม่ มาได้สักทีนะ! รีบเข้ามานั่ง!”

“คุณป้า” เป่หมิงโม่พยักหน้า ถอดแว่นกันแดดออก สายตาอ่อนโยน

หลังจากเฟยเอ๋อได้เจอหญิงวัยกลางคนที่มีจิตใจดีตรงหน้าเธอ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เหมือนจะไม่เคยได้ยินเป่หมิงโม่บอกว่ามีคุณป้า...เธอรีบยิ้มออกมาทันที และกล่าวทักทายอย่างเคารพ “สวัสดีค่ะคุณป้า ฉันคือเฟยเอ๋อ”

“เด็กดี เรียกฉันว่าคุณป้าฟางเถอะ” คุณป้าฟางพยักหน้าและยิ้มแย้ม แล้วก็ชำเลืองมองคนที่อยู่ข้างหลังของพวกเขา “เอ๋ โม่โม่ ทำไมไม่เห็นแม่ของลูกล่ะ? เด็กอีกสองคนล่ะ?”

คำพูดนี้ เฟยเอ๋อได้ยินใบหน้าก็ซีดขาวเล็กน้อย

เป่หมิงโม่กล่าว “เด็กๆตัวสกปรก เธอพาพวกเขาไปล้างตัว เสียมารยาทกับคุณป้าแล้ว”

“เจ้าเด็กโง่! ป้าอยู่ที่ทุรกันดารนี้มาเป็นสิบๆปี ยังต้องมามารยาทอะไรนักหนา?” คุณป้าฟางยิ้ม จากนั้นก็ชี้ไปที่ทีวีตรงผนัง “เมื่อกี้เด็กที่ไปเล่นซนที่เล้าหมูเป็นคนโตรึคนเล็กล่ะ? กล้องวงจรปิดได้บันทึกไว้เรียบร้อยแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า...”

แน่นอน ในทีวีกำลังเปิดฉากที่หยางหยางลิงซนกำลังสร้างปัญหาที่เล้าหมู

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้ว “เป็นเด็กเกเร ต้องขอโทษด้วย ทำให้คุณป้าลำบากใจแล้ว”

“เจ้าเด็กนี่...ยากกว่าจะมาที่ป้าตรงนี้ได้ ก็เป็นครั้งแรกที่พาเด็กๆมาเยี่ยมคุณป้า ป้าดีใจมาก จะลำบากได้ยังไง? เดี๋ยวก็จะถึงเวลาทานอาหารแล้ว!”

“ครับ” เป่หมิงโม่มีความเคารพต่อคุณป้าฟาง ทำให้เฟยเอ๋อรู้สึกประหลาดใจ

“โม่ หรือให้ฉันไปดูพวกเขา คุณอยู่ที่นี่กับคุณป้าฟางเถอะค่ะ”

เฟยเอ๋อกำลังจะหันตัวไป ก็ถูกคุณป้าฟางดึงมือไว้ “ฮ่าฮ่า แน่นอนเรื่องแบบนี้ต้องคนเป็นพ่อต้องไปทำ โม่โม่รีบไปเถอะ มา เฟยเอ๋อมานี่มา มาคุยเล่นกับป้า หืม?”

“ได้ค่ะ คุณป้าฟาง...”

เฟยเอ๋อยิ้มอย่างอ่อนโยน สายตายังไม่ลดละจากแผ่นหลังของเป่หมิงโม่ และรู้สึกไม่สบายใจ

*

ภายในห้องอาบน้ำของบ้านไร่ ความร้อนของละอองน้ำระเหยขึ้น เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังไปทั่ว

“อ้า—”