ตอนที่ 510 เมื่อไหร่พี่น้องจะได้มารวมตัวกัน2

ตอนที่ 510 เมื่อไรห่พี่น้องจะได้มารวมตัวกัน2

เฉิงเฉิงพยักหน้าเบาๆ ยื่นนิ้วออกไป และมองแม่ “สัญญา”

การกระทำนี้ ทำให้กู้ฮอนอึ้งชั่วขณะ

ในดวงตาสีดำใสของเฉิงเฉิง เปล่งประกาย ทำให้เธอเข้าใจทันทีว่า เด็กคนนี้ไม่มีความรู้สึกมั่นคง ดังนั้นจึงให้เธอสัญญา

เธอจะใจร้ายบอกฝาแฝดได้อย่างไร ว่าผ่านคืนนี้ไป สัญญาแต่งงานกับเป่หมิงโม่เหลือเพียงห้าวันแล้ว

หลังจากห้าวัน ก็ต้องเลือกว่าเด็กคนไหนกลับไปกับเธอ?

เธอก็ไม่รู้

แม้ในขณะนี้ เธอยังคงลังเล

ทางด้านหนึ่งก็สงสารหยางหยางมีนิสัยซ่าต้องอยู่ที่ตระกูลเป่หมิงกลัวว่าจะได้รับความลำบาก; อีกด้านหนึ่งก็สงสารเฉิงเฉิงที่อยู่ที่ตระกูลเป่หมิงและต้องกลับไปสู่สภาวะซึมเศร้าและไม่รู้สึกปลอดภัยเหมือนแต่ก่อน

เลือดยากมากจริงๆ ไม่อยากจะเสียใครไปสักคน...

“สัญญา” เธอสัญญา ด้วยรอยยิ้ม

เพราะไม่ว่าจะเลือกใคร เธอล้วนรู้ดี ฝาแฝดคู่นี้จะเป็นลูกที่ดีของตัวเองตลอดไป พี่ชายที่ดีของจิ่วจิ่ว

*

กลางคืนยิ่งดึก

หลังจากที่กู้ฮอนกล่อมลูกๆนอนหลับแล้ว หยิบเสื้อคลุมแล้วออกจากห้องไปคนเดียว

บนทางเดินหลังบ้านไร่ เดินอย่างเงียบๆ

ด้านล่างของทางเดิน เป็นบ่อปลาที่ใสแจ๋ว

อารมณ์ของเธอในค่ำคืนนี้ ก็เหมือนแสงจันทร์บนท้องฟ้า ล้อมรอบด้วยเมฆหนา เผยให้เห็นพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวเป็นครั้งคราว และบางครั้งก็ซ่อนตัวอยู่หลังเมฆ

บ่อปลาใต้เท้า มีเสียงของปลาดังมาเป็นระยะ

ในชนบทแห่งนี้ ทำให้รู้สึกเหมือนได้กลับสู่ธรรมชาติอีกครั้งไม่เหมือนเมืองที่ไม่ปลอดภัย

เธอนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ไผ่บนทางเดินยาว ซึมซับความสงบภายในใจที่หาได้ยาก

ทันใดนั้น ก็ได้ยินเพียงเสียงน้ำ ‘กูตู’

“ดีจังเลย! ตกปลาเล็กอย่างเธอขึ้นมาได้แล้ว!”

พร้อมกับเสียงหัวเราะด้วยความรัก กู้ฮอนถึงจะพบว่าบนทางเดินฝั่งตรงข้าม มีแสงในที่มืดมีเงาของคนด้วย