ตอนที่ 539 ผมมีบ้านตระกูลดีหลังหนึ่ง1

ตอนที่ 539 ผมมีบ้านตระกูลดีหลังหนึ่ง1

ฝ่ามือนี้ เป็นเหมือนกับการเทน้ำเย็นๆลงบนหัวใจเล็กๆอันร้อนแรงของชายอ้วนเตี้ย

“เฮ้ย คุณตบผมทำไม?” ชายอ้วนเตี้ยเอามือกุมขมับ เบิกตาโตมองดูชายผอมสูง เขาไม่เข้าใจจริงๆ เป็ดอ้วนตัวหนึ่งที่จะเข้าปากอยู่แล้ว ยังไม่รีบไปกินอีกหรือ

“ตบคุณ ตบนี้ยังถือว่าเบา” ชายผอมสูงมือสั่นเทาชี้ชายอ้วนเตี้ยแล้วพูดว่า “คุณกำลังทำอะไร? คุณปล่อยเธอไปแล้วคุณยังจะสามารถได้เงินหรือ? จะบอกให้ แค่เพียงเธอออกไป เธอก็จะไปแจ้งตำรวจ ยังจะกล้าเอาที่อยู่ให้เธอ คุณจะเอาเงินไม่เอาชีวิตแล้วหรือ”

“ผู้หญิงคนนี้ก็พูดแล้วว่า สามารถปล่อยเด็กไปก่อน รอเมื่อได้เงินแล้วค่อยปล่อยเธอก็ได้ หากเธอจะกลับคำ พวกเราก็ยังมีตัวประกัน” สีหน้าชายอ้วนเตี้ยมองดูชายผอมสูงอย่างน่าสงสาร

“คุณจะไปรู้อะไร คำพูดของผู้หญิงคนนี้ล้วนหลอกลวงคุณ หากเธอเป็นเศรษฐีนีจริงๆ จะวิ่งมาที่นี่ได้อย่างไร?” ชายผอมสูงพูดพร้อมกับชี้ไปหาเบลล่าในหลุม “หากเธอเป็นเศรษฐีนีจะเลี้ยงสุนัขแบบนี้หรือ? สุนัขตัวนี้ดูยังไงก็เหมือนสุนัขทั่วไปในหมู่บ้าน”

ชายอ้วนเตี้ยฟังจนอ้าปากค้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินชายผอมสูงพูดหลักการได้อย่างชัดเจนขนาดนี้ พูดวิเคราะห์ได้อย่างชัดเจน ไม่เพียงรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเขาอยู่ในใจ เขายังคิดอีกว่า จะติดตามเขาไปตลอดชีวิตนี้จะต้องสามารถทำอะไรได้เป็นชิ้นเป็นอันแน่

ชายอ้วนเตี้ยรู้สึกว่า ชายผอมสูงพูดมีเหตุผล

ต่อมา เขาก็ใช้สายตามองกู้ฮอนอย่างคนถูกหลอกลวง

“ผู้หญิงอย่างเธอ ทำลายความสัมพันธ์ของพวกเราอย่างรุนแรง ถึงแม้พวกเราจะออกมาจากบ้านนอก แต่ก็จะมาดูถูกความคิดสติปัญญาของพวกเราไม่ได้” ชายอ้วนเตี้ยโกรธจะเจอชีเทปกาวออกมาหนึ่งเส้น แล้วนำไปติดบนปากของกู้ฮอนอย่างแรง

“เฮ้ยๆ คุณใช้เทปกาวประหยัดหน่อย สิ่งของนี้ราคาไม่ถูก ม้วนละสิบหยวนนะ” ชายผอมสูงพูดใส่เขาอย่างปวดใจ

กู้ฮอนอยากร้องไห้อย่างไม่มีน้ำตา เธอยอมรับ ทีแรกเธอคิดที่จะเกลี้ยกล่อมให้ทั้งสองคนปล่อยหยางหยางไปก่อน แล้วตัวเองค่อยหาโอกาสหนีไป ต่อมาก็อยากที่จะใช้เงินเพื่อให้รอดพ้นจากอันตราย ใช้เงินไถ่ตัวเองกับลูกให้ปลอดภัย ยังไงเป่หมิงโม่ก็ไม่ขาดเงิน มากสุดต่อไปค่อยหามาคืนเขาก็ได้

แต่ดูสิ คนตรงหน้าทั้งสองคนนี้สติปัญญาก็ไม่ได้ดีอะไร หรือจะพูดว่าพวกเขาฉลาดกลับถูกความฉลาดทำให้เขลา แม้แต่เบลล่าเป็นสุนัขพันธ์อะไรยังรู้

ชายผอมสูงเดินมาตรงหน้ากู้ฮอน คุกเข่าลง