ตอนที่ 60 คืนที่สาม2

“กู้ฮอนถ้ายังกล้าแกล้งนอนตายอยู่บนพื้นฉันจะโยนเธอออกนอกหน้าต่างซะ”

ยังเป็นน้ำเสียงเย็นชาและการใช้อำนาจเช่นเคย

แต่ว่าที่นี่เป็นห้องชั้นบนของเย่หยิงอีพิน

ถ้าโยนลงไปกระดูกคงแตกเป็นเสี่ยงๆหลังจากถูกเชือดกลางอากาศพอลมพัดมาแขนขาคงพัดกระจัดกระจายกระดูกที่แตกเป็นเสี่ยงๆคงหาไม่เจอแล้ว……

ฮือฮือน่ากลัวจังเลย

“แง……”กู้ฮอนดิ้นสองครั้งย่นคิ้วแล้วลืมตาขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ

เธอยังคงเมาและรู้สึกเบลอๆในหัว

“ในที่สุดก็ยอมตื่นสักที”เป่หมิงโม่ตำหนิเสียงเย็นเขาก้มลงมาสบตากับดวงตาที่ยังพร่าเบลอของเธอ“ทำไมฝันว่ารวยหรือฝันถึงผู้ชายคนไหน”

ในน้ำเสียงประชดประชันมีความเจ็บปวดแฝงอยู่

กู้ฮอนถึงเริ่มได้สติขึ้นมานิดหน่อยเธอหัวเราะแหะๆสองครั้ง“……ที่แท้ก็คือท่านประผู้ยิ่งใหญ่นี่เอง……ฉันไม่ได้ฝันว่าอะไรก็แค่ฝันว่าได้กินอะไรนิดหน่อย……”

เธอเบะปากตอบแบบขอไปทีฮือถ้ายี่เฟิงเป็นเค้กนะเธอจะกลืนลงท้องอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยเลย

ดวงตาเยือกเย็นของเป่หมิงโม่ไม่แสดงอารมณ์อะไรมากแค่เหลือบมองเธอหนึ่งครั้งแล้วพูดออกคำสั่งด้วยเสียงต่ำ——

“เข้ามาเช็ดตัวให้ฉัน”

พูดจบเขาก็เดินกะเผลกๆไปที่ห้องอาบน้ำ……

“เช็ดตัว”กู้ฮอนอดตกใจไม่ได้

หัวสมองถูกปลุกให้ตื่นด้วยสองคำนี้ทันที

ดวงตาเธอเบิกกว้างเท่าไข่ห่านมองดูแผ่นหลังสูงที่เปรียบเสมือนพระเจ้าเธอกลืนน้ำลายลงคอ

เธอพูดขึ้นด้านหลังเขา“เอ่อเช็ดตัวให้คุณไม่ทำได้ไหม……”

ประสบการณ์ครั้งก่อนที่ต้องช่วยเขาควักน้องชายออกมาปัสสาวะครั้งนี้กู้ฮอนไม่กล้ารับรองว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นอีก

พอนึกถึงน้ำปัสสาวะที่กระเด็นติดมือเธอก็ตัวสั่นทันที

แงแงผู้ชายโรคจิตคนนั้นยังมี……

“กู้ฮอนห้านาทีห้านาทีถ้าเธอยังไม่เข้ามาอีกก็เก็บของแล้วลาออกไปซะ”

เสียงอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นมาจากห้องอาบน้ำทันที……

กู้ฮอนเข้าไปในห้องครัวชงชาหนึ่งถ้วยเพื่อแก้อาการเมาค้าง

ตบแก้มสองสามครั้งสูดลมหายใจเข้าลึกพยายามทำให้ตัวเองตื่นตัว

แต่อาการเมาของเธอหนักมากเธอยังคงรู้สึกมึนๆจนถึงตอนนี้

แต่เธอรู้ดีว่าเป่หมิงโม่คนนั้นเป็นคนที่คำพูดโหดร้ายแต่การกระทำโหดร้ายยิ่งกว่า

พูดตรงๆเรื่องเก็บข้าวของลาออกเป็นเรื่องที่เธออดใจรอไม่ไหวอยากจะทำในทันที

ความคิดเห็น