ตอนที่ 61 รับมือไม่ทัน1

ตอนที่ 61 ทันใดนั้น กริ๊ง1

เสียงกริ่งโทรศัพท์ดังแสบแก้วหูขึ้นมาจากนอกห้อง

ทำลายบรรยากาศคลุมเครือทั่วทั้งห้อง

สองแก้มของกู้ฮอนแดงก่ำ กลัวว่าตัวเองจะต้านทานกระแสไฟรุนแรงของเขาไม่อยู่ เธอขมวดคิ้วร้องขึ้น “คุณรับสายคุณเถอะ……”

คงเป็นเพราะกลัวเขามาก และกลัวว่าตัวเองจะต้านทานเขาไว้ไม่อยู่

นาทีนั้น เธอยินดีเหลือเกินที่โทรศัพท์สายนี้ช่วยเธอไว้

หันตัวอย่างรีบร้อน จนไม่ได้สนใจเสื้อผ้าที่เปียกชุ่ม เธอพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว—

ตึง

เสียงประตูเปิดดังหนักหน่วง

ที่อยู่ภายในห้องน้ำ คือผู้ชายรูปร่างแข็งแกร่งคนนั้น กำลังขมวดคิ้ว คว้าโทรศัพท์ในห้องน้ำขึ้นมา สำรอกเสียงต่ำ—

“ฮัลโหล Soso……”

*

เช้าตรู่วันที่ 4

ฝันหวานแสนสุขของกู้ฮอน ถูกพังทลายลงด้วยเสียงปลุกอันน่าหนวกหูของกริ่งโทรศัพท์

เธอพยายามฝืนลืมตา กดปุ่มรับสายอย่างเกียจคร้าน—

“กู้ฮอน นี่ขนาดท่านประธานยังมาทำงานแล้ว เธอยังมาไม่ถึงอีก! ขืนยังไม่ใส่ใจการงานแบบนี้อีก ฉันจะให้ประธานไล่เธอออกซะ!” คนที่โทรมาคือลินดา

“หา?” เสียงนั้นปลุกคนที่กำลังอยู่ในภวังค์ กู้ฮอนยังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีนัก “......ท่านประธานมาทำงานแล้วเหรอ?”

เธอพุ่งตัวกระโจนลงมาจากเตียง เท้าเปล่าเหยียบลงบนพรม แล้ววิ่งออกจากห้องนอนอย่างว่องไว

ภายในห้องโอ่โถงกว้างขวาง ทุกอย่างล้วนสงบนิ่ง ไร้ซึ่งร่องรอยของเป่หมิงโม่ “ใช่! ประธานที่ยิ่งใหญ่ของเรา เพิ่งประสบอุบัติเหตุรถชนไม่กี่วัน ก็มาทำงานแล้ว กู้ฮอนในฐานะที่เป็นพนักงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ รู้จักอายบ้างหรือเปล่า?” เสียงของลินดาที่ดังมาจากโทรศัพท์แหลมแสบหู

“รู้แล้ว ๆ …….” กู้ฮอนนวดคลึงหน้าผากที่ปวดตุบจากอาการเมาค้าง ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้……”

*

กู้ฮอนรีบร้อนไปยังตึกใหญ่ธุรกิจเป่หมิงอย่างอ่อนแรง

ตรงทางเข้าตึกสูงมีสื่อมากมายรวมตัวกันเป็นกลุ่ม เลนส์กล้องทั้งสั้นยาวสูงต่ำเล็งมายังธุรกิจเป่หมิงราวกับห่ากระสุนนับไม่ถ้วน—

ท่ามกลางฝูงชน เสียงของนักข่าวซุปซิบดังสับสนเซ็งแซ่ขึ้นมา: