ตอนที่ 629 ช่วยหาวิธี

ตอนที่ 629 ช่วยหาวิธี

มองจิ่วจิ่วที่หลับสนิท กู้ฮอนค้างมือกลางอากาศจับศีรษะเธอเบาๆ

ช่วงนี้เพราะคดีของเป่หมิงโม่ ยุ่งจนไม่มีกลางวันกลางคืน เรื่องของเด็กๆ เธอก็ไม่ค่อยได้ถามถึง

แบบนี้ กู้ฮอนอุ้มทารกน้อยนานๆ ถึงจะวางเธอลงเตียงอย่างเบามือ

ตอนที่เธอเดินออกมาจากห้องนอน เห็นเพียงเฉิงเฉิงนั่งทองเธออยู่บนโซฟา

กู้ฮอนยิ้มแล้วมาตรงหน้าเขา “ลูกรัก มีเรื่องอะไรเหรอ?”

“แม่ หยางหยางบอกผมว่าวันมะรืนก็จะฝังศพคุณปู่แล้ว” อารมณ์ของเฉิงเฉิงหดหู่อย่างเห็นได้ชัด

***

วันมะรืน ก็จะฝังศพของคุณท่านเป่หมิงแล้ว กลับมาคิดดูแล้วเร็วมากจริงๆ

กู้ฮอนกอดเฉิงเฉิงไว้ในอ้อมกอด “วันมะรืนหนูไปเถอะ สองวันมานี้แม่ได้ละเลยหนูและน้องสาว ไม่โทษแม่ใช่ไหม?”

เฉิงเฉิงส่ายหน้า “สองสามวันมานี้แม่งานยุ่งมาก ก็เพื่อผมและน้องสาวสามารถมีชีวิตที่ดี พวกเราจะโทษแม่ได้อย่างไร? ใช่แล้ว วันฝังศพคุณปู่คุณและน้องสาวจะไปไหม? ผมดูแล้ว ในช่วงที่คุณปู่อยู่โรงพยาบาล โดยเฉพาะคุณพาผมไปเจอเขาครั้งสุดท้าย เขาไม่ค่อยเกลียดแม่แล้ว ไม่ใช่เหรอ”

กู้ฮอนมองเฉิงเฉิงแล้วพยักหน้า “พวกนี้แม่รู้ เพียงแต่โลกของผู้ใหญ่ไม่ว่าจะเกลียดหรือไม่เกลียด แม่และน้องสาวไม่ไป ก็เพราะมีวิธีนี้เท่านั้นที่จะไม่ทำให้เกิดปัญหามากขึ้น”

เฉิงเฉิงพยักหน้า “แม่ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะพูดกับคุณปู่ในใจว่าผมมาเขาแทนคุณแม่และน้องสาว แบบนี้วิญญาณที่อยู่บนสวรรค์ของคุณปู่ก็จะดีใจมาก”

เป็นเด็กที่รู้ประสาจริงๆ

*

วันนี้เป็นวันขึ้นศาล

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ กู้ฮอนก็เริ่มเตรียมอุปกรณ์ที่ตัวเองต้องใช้ในตอนขึ้นศาล

ตอนที่เธอยืนอยู่ตรงหน้ากระจก มองตัวเองในกระจก ชุดสูททางการสีดำสวมใส่อยู่บนตัวของเธอ ทำให้ดูเรียบร้อยมาก

แต่เมื่อเธอมองดูแล้ว ในสายตากลับปรากฏความมึนงง

มองกู้ฮอนที่ยืนอยู่หน้ากระจกไม่ขยับไปไหน แอนนิมายืนข้างหลังเธอเบาๆ มองสีหน้าของเธอ แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “ฮอน เธอเป็นอะไร ไม่สบายเหรอ?”

“ออ ไม่ได้เป็นอะไร” กู้ฮอนดึงสติกลับมา เอื้อมมือไปจัดผมของตัวเองอย่างไม่หยุด

“ฮอน ชุดนี้สวมบนตัวเธอสวยมากจริงๆ เป็นOLจริงๆ เธอจะต้องเป็นทิวทัศน์ที่สวยที่สุดในศาลของวันนี้แน่นอน หากฉันเป็นผู้ชายต้องหลงใหลเธอแน่นอน” แอนนิพยายามทำให้กู้ฮอนมีความสุข

แน่นอนกู้ฮอนรู้ความคิดของเธอ “ฮ่า ยังOLอีก ตกลงเป็น Office Lady หรือ Old Lady กันแน่?”

แอนนิรีบโบกไม้โบกมือ แสร้งทำเป็นตื่นตระหนก “เป็น Office Lady อยู่แล้ว ตอนนี้ฮอนของพวกเรายังเป็นดอกไม้ที่ผลิบานอยู่“

“ฮ่าๆ มีดอกไม้ที่คลอดลูกแล้วสามคนแบบฉันไหม” พูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของกู้ฮอนก็หุบยิ้ม

เธอมองแอนนิ บนใบหน้าเผยความกังวล “แอนนิ ฉันรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เมื่อนึกถึงต้องขึ้นศาล ฉันก็จะนึกถึงฉากที่ฉันเผชิญหน้ากับเขาบนชั้นศาล”

แอนนิเข้าใจความรู้สึกของเธอดี เอื้อมมือไปวางไว้บนไหล่ของกู้ฮอน “ใช่ ตั้งแต่ตอนนั้นถึงตอนนี้ การสลับบทไปมาย่อมยากกว่าการปรับตัว แต่ว่าฮอน พวกนี้สุดท้ายก็จะเป็นสิ่งที่เธอต้องเผชิญทั้งหมด เชื่อตัวเอง”

“อืม แอนนิเธอวางใจได้” กู้ฮอนพูดแล้วเผยรอยยิ้มออกมา

*

กู้ฮอนจอดรถตรงลานจอดของบริษัทเป่หมิงอย่างระวัง

เธอเพิ่งปิดประตูรถ ก็เห็นหยินปู้ฝันขับรถ911ของเขาก็มาแล้ว

“ฮอนฮอน เธอมาเช้าจริงๆ ยังไกลจากเวลาขึ้นศาล” หยินปู้ฝันจอดรถ แบกกระเป๋าเอกสารมาตรงหน้าเธอ

“คุณก็มาเช้าเหมือนกัน” กู้ฮอนพูด และยิ้มให้หยินปู้ฝัน

หยินปู้ฝันเลิกคิ้วขึ้น “ฉันไม่มาเช้าไม่ได้ วันนี้ฉันเป็นตัวเอก”

*

“ก๊อกก๊อก...”

ประตูห้องทำงานถูกเคาะ

***

ฉิงฮัวรีบไปเปิดประตู เห็นหยินปู้ฝันและกู้ฮอนยืนอยู่ตรงประตู

“คุณหยิน คุณผู้หญิงเชิญเข้ามา” ฉิงฮัวพาพวกเขาเข้ามา

เป่หมิงโม่เงยหน้าขึ้นมองพวกเขาสักพัก ไม่ได้เชิญพวกเขานั่ง แต่ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้เอง

เขายื่นมือไปจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองสักพัก แล้วเดินตรงออกไปจากห้องทำงาน

เมื่อเห็นว่าเจ้านายออกไปโดยไม่พูดสักคำ ใบหน้าของฉิงฮัวรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย จะพูดก็ได้ว่าพวกเขามาช่วยเจ้านายเรื่องคดีความ คิดไม่ถึงว่าเจ้านายจะกระทำเช่นนี้กับพวกเขา

แต่ไม่น่าแปลกใจ ตั้งแต่ที่เขาแต่งตั้งทนายจนถึงรวบรวมหลักฐาน ไม่มีเรื่องไหนที่ทำให้เจ้านายพอใจ ดังนั้นถึงตอนนี้ คดีนี้จึงน่าอึดอัดมาก และยังมีความเป็นไปได้ที่จะแพ้อยู่เสมอ

“ต้องขอโทษด้วย ช่วงนี้เจ้านายอารมณ์ไม่ค่อยดี โปรดยกโทษให้ด้วย”

กู้ฮอนเห็นท่าทางที่อึดอัดใจของฉิงฮัว ก็ยิ้มให้เขาเล็กน้อย “ไม่เป็นไร คุณไปยุ่งเถอะ ใช่แล้ว เรื่องของคุณกับลั่วเฉียวเป็นอย่างไรบ้าง?”