ตอนที่ 651 อคติต่อเป่หมิงเอ้อ 1

ตอนที่ 651 อคติต่อเป่หมิงเอ้อ 1

กู้ฮอนเป็นคนประจบประแจงจริงๆ ผู้ชายสองคนนี้พึ่งเจอกันครั้งแรก ทำไมถึงมาเป็นเหมือนศัตรูกันได้

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณจะไม่แคร์ เอาเถอะ คุณพาหยางหยางเข้าไปจัดการเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ฉันจะไปหาNoton” กู้ฮอนพูดจบแล้วหันหลังเดินไปทางเต็นท์ถังเทียนจื๋อ

เป่หมิงโม่ยื่นมือห้ามเธอ จ้องเธอด้วยสายตาเย็นชา “ เธอหาเขาทำไม ? “

กู้ฮอนมองบนหนึ่งรอบ “ ฉันจะทำอะไรได้ บอกให้เขาว่าพวกคุณกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว ให้พวกเขาสองคนที่หาคุณรีบกลับมา แม้คุณจะมองNotonไม่ค่อยขึ้น แต่สองคนนั้นที่หาคุณคงไม่ได้ไปผิดคุณใช่ไหม”

พูดจบ เธอยื่นมือผลักมือที่เป่หมิงโม่ห้ามไว้

เป่หมิงโม่มองหลังกู้ฮอนที่เดินไปไกลแล้ว มุมปากก็ค่อยๆโค้งขึ้น เพราะเขามองจากสายตาที่เธอโทษเขาออก ว่าเธอยังเป็นห่วงเขาอยู่

***

กู้ฮอนเดินไปบริเวณเต็นท์ที่ถังเทียนจื๋ออยู่ ก็เจอเขาออกมาจากด้านในพอดี

“Noton คุณเรียกคนที่คุณสั่ง ให้กลับมาหมดเถอะ เขาพาเด็กกลับมาแล้ว”

ถังเทียนจื๋อยิ้มอ่อน จากนั้นพยักหน้า “ อืม ฉันจะเรียกพวกเขากลับมาเดี๋ยวนี้แหละ ”พูดจบ เขาก็หยิบมือถือออกมา

กู้ฮอนเห็นเขาจะคุยโทรศัพท์ “ เอาเถอะ ฉันไม่รบกวนคุณแล้ว แต่ก็ขอบคุณคุณมาก”

ถังเทียนจื๋อมองแผ่นหลังกู้ฮอนที่เดินออกไป แล้วโทรออกไปที่เบอร์หนึ่ง “ พวกคุณกลับมาเถอะ ภารกิจยกเลิก เป้าหมายกลับมาแล้วตอนนี้”

กู้ฮอนกลับไปที่เต็นท์อาศัยของตัวเองและเด็กๆ เป่หมิงโม่ได้จัดการคราบดินและกิ่งไม้เล็กบนเสื้อหยางหยางได้เรียบร้อยพอสมควรแล้ว

หยางหยางนั่งขัดสมาธิ เหมือนนักเล่านิทานคนหนึ่ง กำลังเล่าเรื่องที่พ่อทำหนังสติ๊กยิงและยิงไก่ฟ้าในป่าได้

เฉิงเฉิงเองก็คิดไม่ถึง ตัวเองโตมาขนาดนี้แล้ว นอกจากจะเห็นเขาอยู่กับฉิงฮัว และกลับบ้านเหมือนจรวดแล้ว ออกบ้านก็เร็วเหมือนจรวดตลอด ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่พ่อถนัดจะเยอะได้เช่นนี้

หยางหยางเห็นกู้ฮอนกลับมา จึงเรียกอย่างกระตือรือร้น

“แม่ แม่ดูสิว่าวันนี้ฉันกับพ่อได้อะไรมาจากป่า”

ขณะเขาพูด ร่างเล็กยืนขึ้นมา ดึงถุงที่โป่งออกและเปิดปากถุงเพื่อให้กู้ฮอนดู

กู้ฮอนขยับไปใกล้บริเวณถุง ก็ได้กลิ่นเลือดที่ลอยออกมา

เธอไม่หยุดที่จะขมวดคิ้ว “ พวกเธอไปยิงอะไรกลับมา รีบเอาไปล้างที่ข้างลำธาร ”

“พวกเราหาเห็ดเจอ ยังมีสัตว์ที่ดูเหมือนไก่หนึ่งตัว “ หยางหยางอธิบาย

“ไก่ป่า ” เป่หมิงโม่ที่อยู่ด้านข้าง พูดออกมา