ตอนที่ 653 ผู้นำมาแล้ว 1

ตอนที่ 653 ผู้นำมาแล้ว 1

เป่หมิงโม่ได้ยินกู้ฮอนชวนถังเทียนจื๋อทานข้าว เขาห้ามที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ เขาไม่เคยยอมทานข้าวโต๊ะเดียวกับถังเทียนจื๋อ แต่ตอนนี้เป็นเพราะพวกเขาอยู่ในสถานการณ์สุดขีดแบบนี้แล้ว

ถ้าข้ามเส้นสุดขีดนี้ไป เขาไม่กล้ายืนยันว่าเขาจะไม่ใช้กำลัง

ถังเทียนจื๋อยิ้ม พูดแล้วส่ายมือ “ ไม่ต้องหรอก ฉันยังต้องเตรียมเซอร์ไพรส์ใหญ่ให้ทุกคนตอนกลางคืนอีก เอาเถอะ ฉันขอตัวก่อน”

***

ความจริงแล้ว ถังเทียนจื๋อมองจากหางตาก็สามารถมองท่าทางของเป่หมิงโม่ออกได้

เริ่มแรกเขาอยากจะอยู่ต่อ แล้วลองใจเขาว่าเขาจะทนได้ถึงไหน แต่พอคิดได้ว่ากลางคืนยังมีกิจกรรม จึงตัดความคิดนี้ไป

มองท่าทางเป่หมิงโม่ตอนนี้ พอถึงเวลาอาจจะตีกันขึ้นมาได้

ถังเทียนจื๋อจึงได้แค่หาข้ออ้างจากมา

มองถังเทียนจื๋อที่เดินออกไป หยางหยางจึงตะโกนขึ้นมา “ อาบิวตี้ ลุงจะทำปีกย่างให้ฉันตอนไหน !”

ทันทีที่ได้ยินคำนี้ เฉิงเฉิงและหวูเสี่ยวเอ๋อก็แปลกใจทันที

โดยเฉพาะหวูเสี่ยวเอ๋อ เขามองท่าทางหยางหยางที่เป็นคนกินเก่งแบบนี้ เขานับถือจากใจจริงๆ

ถ้าได้ตามหัวหน้าที่ตีได้ต่อยได้ เขาเองก็พอใจแล้ว แต่เขากลับได้ตามหัวหน้าที่ชอบกิน

นี่ถ้าวันหนึ่งกลับบ้านเกิดกับพ่อ แล้วจะอธิบายให้ลูกน้องคนอื่นฟังยังไง

*

พระอาทิตย์ตกดิน ท้องฟ้าไม่สว่างเท่ากับตอนกลางวันแล้ว พื้นที่โดยรอบก็ค่อยๆมืดลง แต่ยังดี เพราะผู้คนยังสามารถมองเห็นกันได้อย่างชัดเจน

ไม่มีมือถือ โซฟาหรือเตียงนุ่ม

ทุกอย่างกลายเป็นเหมือนยุคแรก

กู้ฮอนได้พาเฉิงเฉิงกับหยางหยาง ไปล้างเห็ดที่ข้างลำธารเรียบร้อยแล้ว

ในตอนที่เธอเตรียมจะจัดการกับไก่ป่าตัวนี้ หวูเหล่าเอ๋อแย่งไก่มา “ อันนี้ฉันทำเอง มันสกปรก เธอแต่งตัวสวยขนาดนั้น ถ้าทำเสื้อสกปรกจะเสียดายแย่”

กู้ฮอนเห็นเขาแบบนี้ งั้นตัวเองก็ไม่มีอะไรจะพูด “ ถ้างั้นก็รบกวนคุณแล้ว”

มองผู้คนที่กำลังยุ่งอยู่นอกเต็นท์ เป่หมิงโม่กลับนอนอยู่ในเต็นท์ ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์อะไรมานอน แต่เขากำลังคิดว่าคราวหลังจะทำยังไงกับถังเทียนจื๋อ

เมื่อก่อนเขาหลบหลบซ่อนซ่อน ไม่เคยหาเงาของเขาเจอ

ตอนนี้เขากระโดดออกมาเอง ถ้าเรียกใช้หนี้ที่เขาทำ คงจะเป็นโอกาสที่ดี

แต่เขาสนิทสนมกับกู้ฮอนและเด็กๆ ถ้าตัวเองเข้าไปตัดขาดกับเขา ถ้างั้นก็คงจะไม่ดีต่อเธอและเด็กๆ

ควรทำยังไงกันแน่ .....

*

ในตอนนี้ ถังเทียนจื๋อไม่รู้สึกวิตกกังวลใดใด เพราะการปรากฏตัวของเป่หมิงโม่ อย่างไรก็ตามเขาไม่เบื่อกับกิจกรรมครั้งนี้

เขาพาคนสองคนเก็บกิ่งไม้แห้งและลำต้นจากป่า และกองไว้บนพื้นกรวดริมแม่น้ำ