ตอนที่ 657 หน้าที่ของหัวหน้า 1

ตอนที่ 657 หน้าที่ของหัวหน้า 1

เป่หมิงโม่มองดูสีหน้าและน้ำเสียงประหม่าของถังเทียนจื๋อ ที่เขาใช้เรียกคนที่นอนหลับอยู่ในเต็นท์

หรือว่าเขาไม่ได้เล่นละคร แต่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแล้วจริงๆ

เงยหน้ามองสายฟ้าแลบที่ไม่ปกติบนท้องฟ้า และเสียงฟ้าร้องที่เข้าใกล้ทางนี้มากขึ้น

ก็แค่ฟ้าร้องฝนตก จำเป็นจะต้องแตกตื่นขนาดนี้ไหม ?

แม้ในใจเป่หมิงโม่จะคิดแบบนี้ แต่เพื่อความปลอดภัยของกู้ฮอนกับเด็กๆ เขาวิ่งกลับไปที่เต็นท์ตัวเองทันที

ตอนนี้ กู้ฮอนก็นอนหลับไปไม่นาน เป่หมิงโม่ก็วิ่งเข้ามาจากด้านนอก ดึงเธอขึ้นมา

กู้ฮอนลืมตาด้วยความตกใจ “ คุณจะทำอะไร ? ” เธอมองสายตาที่เป่หมิงโม่จ้องตัวเอง ยังคิดว่าผู้ชายคนนี้จะคิดอะไรไม่ดีอยู่

เธอพยายามสะบัดมือของเป่หมิงโม่ออก “ คุณอย่าคิดเชียวนะ ที่นี่คือเต็นท์ ข้างนอกยังมีคนเยอะขนาดนั้น อีกอย่างยังมีเด็กๆนอนอยู่ด้านข้าง .....”

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้ว “ เธอฝันอะไรอยู่เนี่ย รีบเรียกเด็กตื่น อาจจะมีอันตรายได้”

กู้ฮอนโดนเป่หมิงโม่พูดจนนิ่งไปทันที อะไรคือ “ เธอฝัน” ทั้งทั้งที่เรื่องพวกนั้นก็เป็นการกระทำที่เขาชอบทำต่อเธอ

แต่ภายใต้แสงดวงจันทร์ เธอมองเป่หมิงโม่ที่กำลังวุ่นวาย เก็บของต่างต่าง และกำลังลองเปิดไฟฉายอยู่

สายฟ้าแลบมาอีกรอบ ทำให้มองเห็นท้องฟ้านอกเต็นท์

ตอนนี้เธอก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องที่จะเข้าใกล้มาทางนี้แล้ว

ไม่รอช้า เธอรีบดึงเฉิงเฉิงกับหยางหยางออกจากถุงนอนทันที เฉิงเฉิงยังไหว เรียกไม่กี่รอบก็ตื่นแล้ว

แต่หยางหยางไม่เหมือนกัน พอนอนลงกับหมอนก็เหมือนสุนัขตาย เรียกยังไงก็เรียกไม่ตื่น

กู้ฮอนพูด “ หยางหยาง ถ้าลูกยังไม่ตื่นแม่จะไม่เกรงใจแล้วนะ ! ” คำพูดจบลง เขาก็ยังไม่มีท่าทีตอบรับ เธอถอดกางเกงเขาโดยตรง แล้วใช้นิ้วสองนิ้วจิ้มไปที่ก้นของเขา “ ขนาดนี้แล้ว ฉันจะดูว่าเธอจะนอนต่อไหม! ”

“อ้า ~”

ตามด้วยเสียงร้องของหยางหยาง ร่างเล็กลุกขึ้นมาทันที

เฉิงเฉิงขยี้ตา เห็นแบบนี้ก็ตื่นอย่างเต็มที่ทันที ดีที่ตัวเองไม่เป็นเหมือนหยางหยาง

“แม่ พึ่งนอนหลับทำไมต้องเรียกฉันตื่น ! ”หยางหยางบึนปาก ขมวดคิ้ว มองกู้ฮอนอย่างโกรธเล็กน้อย แล้วขยี้ก้นที่กำลังเจ็บ

ไม่รอกู้ฮอนพูด เป่หมิงโม่ที่อยู่ข้างเตรียมเครื่องมือเรียบร้อยแล้ว พูดขึ้นมา “ ถ้าเธออยากเห็นพระอาทิตย์ของพรุ่งนี้อีก หลังจากออกไปก็ตามฉันและแม่ให้ดี ”

ตอนนี้ ผู้คนในแคมป์ ก็เริ่มวุ่นวายกันขึ้นมา

“แย่แล้ว ฉันจะไปหาหวูเสี่ยวเอ๋อ ”ไม่รู้ว่าหยางหยางเป็นอะไร เขารีบวิ่งออกจากเต็นท์ทันที

***

กู้ฮอนไม่ค่อยได้ยิน เห็นแต่หยางหยางที่วิ่งหายออกไปในพริบตา ในเวลาเร่งรีบแบบนี้ เธอตะโกนหาหยางหยาง “ หยางหยาง ลูกจะไปไหม !”