ตอนที่ 666 แสดงท่าทางให้เธอดู 2

ตอนที่ 666 แสดงท่าทางให้เธอดู 2

“คุณวางใจเถอะ ” หยางหยางนั่งขัดสมาธิข้างๆกู้ฮอน ยื่นมือไปรับถ้วยและตะเกียบมา “แม่กิน ”

กู้ฮอนมองลูกทั้งสองยิ่งโตยิ่งรู้เรื่องมากขึ้นแล้ว ในใจรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก ในดวงตาของเธอมีน้ำตาเออขึ้นมานิดหนึ่ง

“แม่ อย่าร้องไห้นะ มาอ้าปากกินข้าว ” หยางหยางพูด คีบอาหารยื่นไปใส่ปากของกู้ฮอน

กู้ฮอนพยักหน้า กินอาหารที่หยางหยางป้อนให้เธอไปทั้งน้ำตา

ในตอนนั้นประตูห้องนอนก็เปิดขึ้นมา เป่หมิงโม่เดินเข้ามา

เฉิงเฉิงและหยางหยางหันไปมองแป๊บหนึ่ง แล้วหลังจากนั้นก็ร่วมมือกันป้อนอาหารต่อ

เป่หมิงโม่พิงที่ประตู มองลูกๆกับกู้ฮอน

เป็นภาพที่มีความสุขมากเหลือเกิน

ผ่านไปไม่นาน อาหารและน้ำซุปที่อยู่ในถาดก็กินจนหมดเกลี้ยง

“ขอบใจลูกๆมากนะลูก ” กู้ฮอนมองลูกทั้งสองคนแล้วยิ้มๆ

หยางหยางตัวเล็กนั่งตัวตรงขึ้นมา “มีอะไรต้องขอบใจอา หลังจากนี้พวกเราจะป้อนอาหารให้แม่กินทุกวันเลยดีไหม ”

เฉิงเฉิงมองบนใส่หยางหยาง “คุณนี้มันปากอีกาจริงๆ ป้อนแม่ทุกวัน คุณไม่อยากให้แม่ดีขึ้นมาเหรอ ”

หยางหยางทำปากมุ่ย พูดเสียงเบา “ผมไม่อยากให้แม่อาการไม่ดีขึ้นซะที่ไหนล่ะ ผมอยากจะให้แม่อาการดีขึ้นเร็วๆเลยนะ ”

“พอแล้ว พวกคุณทั้งสองคนเอาถ้วยและตะเกียบลงไปด้านล่างเถอะ ” เป่หมิงโม่พูดออกมาแล้ว

หยางหยางหมุนตัวเล็กๆลงจากเตียง เขากับเฉิงเฉิงใส่รองเท้าเรียบร้อยแล้วถือถาดอาหารที่กินหมดแล้ว หมุนตัวเดินลงไปด้านล่าง

“ลูกๆ เดินลงบันไดระวังหน่อยนะ ระวังอย่าทำให้ถ้วยกับตะเกียบตกแตกล่ะ ” กู้ฮอนไม่ลืมที่จะกำชับพวกเขา

เป็นแม่ก็เป็นแบบนี้ มักจะกังวลไม่รู้จักหยุด

ตอนนี้ ในห้องก็เหลือแค่เป่หมิงโม่กับกู้ฮอนสองคนแล้ว

กู้ฮอนก็ยังรู้สึกเคอะเขินอยู่เล็กน้อย “ตอนนี้กี่โมงแล้ว? ”

เป่หมิงโม่ก้มมองดูนาฬิกา “ตอนนี้สองทุ่มแล้ว ทำไมเหรอคุณมีเรื่องอะไรหรือบ้าง? ”

“ฉันอยากกลับบ้านแล้ว ” ที่จริงในใจกู้ฮอนก็คิดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะเรื่องอื่น แต่เป็นเพราะเธออยู่ในห้องนอนของเป่หมิงโม่ก็รู้สึกเขินๆ และเธอยังเป็นห่วงลูกน้อยอีกด้วย