ตอนที่ 667 ปิดตาข้างเดียว 1

ตอนที่ 667 ปิดตาข้างเดียว 1

เป่หมิงโม่พยักหน้า “ป้าซิน เรื่องนี้ผมบอกได้อย่างชัดเจน เอาล่ะ ตอนนี้ก็สายแล้ว พวกคุณกลับห้องไปนอนก่อนเถอะ”

เฟยเอ๋อก็อยู่ข้างๆของเจียงฮุ่ยซิน ได้ยินคำพูดที่เธอพูดทั้งหมด แต่เธอก็มองออกว่าเป่หมิงโม่ดูเหมือนจะยังคงไม่อยากปล่อยกู้ฮอนไป

ในใจรู้สึกเหมือนกับถูกเขาแทงลงไปอย่างรุนแรง อีกทั้งยังเหมือนถูกเขาผลักตัวเองลงก้นเหวที่ไม่มีสุดสิ้นสุด

เธอดึงแขนของเจียงฮุ่ยซินเบาๆ แล้วกระซิบบอกเธอ “ท่านนายเป่หมิง พวกเรากลับไปพักผ่อนก่อนกันเถอะ”

เจียงฮุ่ยซินพยักหน้า หันกลับไปและถูกเฟยเอ๋อประคองขึ้นไปยังชั้นบน

“เฟยเอ๋อ ฉันรู้ว่าความคิดของผู้หญิงคนนั้น ทำให้คุณรู้สึกเจ็บปวดใจ แต่คุณต้องจำไว้ให้ดี ถ้าต้องการให้เรื่องใหญ่สำเร็จตอนนี้ก็ต้องแบกรับความกล้ำกลืนเข้าใจไหม”

เฟยเอ๋อพยักหน้า “ท่านนายเป่หมิง ที่คุณพูดมาฉันเข้าใจทุกอย่าง แต่สถานการณ์ตอนนี้คุณก็เห็นแล้วเช่นกัน สำหรับโม่แล้ว เรื่องสำคัญเรื่องแรกก็คือลูก เรื่องสำคัญเรื่องที่สองก็น่าจะเป็นผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้เขาก็แทบจะไม่หันมามองฉันเลย คุณว่าถ้าฉันยังอยู่ที่นี่จะมีความหมายอะไร.....” คำพูดของเธอยิ่งพูดยิ่งเบาลง และเธอก็แทบจะร้องไห้

เจียงฮุ่ยซินตบมือของเธอที่กำลังประคองตัวเองอยู่ “ผู้ชายก็มีบางเวลาที่ดูจะดื้อเหมือนกับเด็ก คุณต้องการให้เขาทำอะไรเขาก็จะทำในสิ่งตรงกันข้ามให้คุณ และในช่วงเวลาแบบนี้ คุณก็ยิ่งต้องแสดงออกถึงการเปิดใจให้มาก ให้เขารู้สึกว่าคุณเป็นผู้หญิงที่มีเหตุผลคนหนึ่งเข้าใจไหม”

เฟยเอ๋อพยักหน้า “ท่านนายเป่หมิง ฉันเข้าใจแล้ว”

เมื่อมาถึงทางขึ้นบันได ท่านนายเป่หมิงให้เธอปล่อยมือที่ประคองตนเองออก “เอาล่ะ คุณก็ไม่ต้องคิดอะไรมากแล้ว ไปพักผ่อนให้สบายเถอะ เรื่องอื่นฉันจะช่วยเธอเอง ไม่ต้องกังวล ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะมีความสามารถแค่ไหน ก็ไม่สามารถจะต่อกรกับเราสองคนได้ ที่สุดแล้วโม่ก็ต้องฟังคำพูดของฉัน ”

สำหรับเฟยเอ๋อแล้ว คืนนี้ก็ย่อมเป็นคืนที่นอนไม่หลับอีกคืน

*

หลังจากเป่หมิงโม่ได้ดื่มยา ก็ได้เข้าพักผ่อน ไม่นานร่างกายก็เริ่มฟื้นตัว

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องเพิ่งจะสว่าง

เป่หมิงโม่ได้ตื่นขึ้น ขยับร่างกาย รู้สึกว่าไม่มีความรู้สึกหนักหน่วงเหมือนเมื่อวาน ตอนนี้รู้สึกว่าผ่อนคลายไปไม่น้อย

เขาลุกขึ้นจากโซฟา ลูบหน้าผากตัวเอง

หันศีรษะไปบนโซฟาที่อยู่ด้านข้าง ฉิงฮัวกำลังนั่งหลับอยู่ที่นั่น

บนโต๊ะน้ำชาที่อยู่ตรงหน้าเขา มีผ้าขนหนูที่แห้งแล้วอยู่สองสามผืน นี่คือที่เขาเปลี่ยนให้กับเป่หมิงโม่เมื่อคืนนี้

เป่หมิงโม่หยิบผ้าห่มที่คลุมตัวเขาขึ้นมา ห่มลงบนร่างของฉิงฮัวเบาๆ

เขาเพิ่งจะห่มลงไป ฉิงฮัวก็ตกใจตื่น

เมื่อลืมตาขึ้นมาก็เห็นเป่หมิงโม่ยืนอยู่ตรงหน้าของตัวเอง

“เจ้านาย….” พูดจบ ฉิงฮัวก็ยืดตัวขึ้น เตรียมที่จะลุกขึ้นยืน

เป่หมิงโม่โบกมือ “คุณไม่ได้นอนมาทั้งคืนหนิ คุณกลับห้องไปพักผ่อนเถอะ วันนี้ไม่มีเรื่องอะไรให้คุณต้องทำ ผมจะไปดูกู้ฮอนสักหน่อยว่าเป็นอย่างไรบ้าง”

เป่หมิงโม่หันหลังกลับและเดินขึ้นบันไดไป