ตอนที่ 672 ไม่แยแส 2

ตอนที่ 672 ไม่แยแส 2

ฉิงฮัวลดหน้าต่างรถลง “เจ้านาย คุณรอสักครู่ ผมส่งคุณหนูและคุณชายเสร็จจะกลับมา”

หลังจากพูดจบก็สตาร์ทรถออกจากอาคารเป่หมิง

เป่หมิงโม่ไม่ได้เดินเข้าไปในอาคารทันที แต่ยืนดูรถที่พากู้ฮอนและเฉิงเฉิงออกไป

***

เป่หมิงโม่กลับไปออฟฟิศของตัวเอง พลิกดูเอกสารบางอย่าง

แต่ใจของเขาไม่สามารถสงบลงได้ เมื่อนึกถึงการปรากฏตัวของถังเทียนจื๋อ แต่ดูเหมือนว่าเขาได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับกู้ฮอน ถึงขนาดตอนนี้แค่เพียงพูดกับกู้ฮอนว่าให้ระวังถังเทียนจื๋อ เธอก็จะออกอาการ “คุณอิจฉาคนอื่นใช่ไหม”

ไม่เพียงเช่นนี้ ตอนนี้ถังเทียนจื๋อยังรู้จักลูกของตนเองเป็นอย่างดี สิ่งนี้จึงทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้นเมื่อต้องรับมือกับถังเทียนจื๋อ

ผู้ชายคนนี้ได้พบกับการใช้ประโยชน์มากที่สุด ‘เครื่องรางของขลัง’

*

หลังจากฉิงฮัวได้ส่งกู้ฮอนแม่และลูกชาย กลับไปยังบ้านที่พวกเธอพักอาศัยอยู่ จากนั้นก็ขับรถออกไป

กู้ฮอนพาเฉิงเฉิงกลับมาในบ้านของตนเองพร้อมกระเป๋าเดินทาง

“กู้ฮอนและเฉิงเฉิงได้ไปแคมปิ้งไม่นาน ก็กลับมาแล้ว” แอนนิรีบไปรับกระเป๋าในมือของเธอ

ลั่วเฉียวก็อุ้มจิ่วจิ่วมาที่หน้าประตู “ตอนนี้กิจกรรมการตั้งแคมป์ของพ่อแม่และลูกได้หลอกลวงมากเกินไป และคำขวัญก็ดังมาก ถึงตอนนี้ไม่ใช่เพื่อจุดประสงค์ในการหาเงิน เพียงแค่หาสถานที่จัดขึ้นมาสักสองสามวันก็เสร็จ

จิ่วจิ่วเห็นแม่กลับมาแล้ว ก็ยื่นมือน้อยๆออกมา “หม่าม้ากอดกอด….”

ตลอดทางที่กู้ฮอนนั่งอยู่ในรถก็รู้สึกหดหู่ใจ ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น ไม่ใช่เพราะเรื่อง “การลอบโจมตี” ของเป่หมิงโม่ในตอนเช้า

แต่เมื่อเธอได้เห็นเด็กน้อย อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมากในทันที และเอื้อมมือไปรับจิ่วจิ่วจากมือของลั่วเฉียว “หม่าม้ากอดกอด เมื่อวานเด็กน้อยเชื่อฟังไหม”

จิ่วจิ่วพยักหน้าอย่างแรง “ฉันเชื่อฟังมาก เมื่อวานฉันยังคุยกับเด็กน้อยในท้องของป้าเฉียวเฉียว”

กู้ฮอนเหลือบไปมองลั่วเฉียว และพูดในใจว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยนะ จากประสบการณ์ของตัวเองแล้ว ลูกสามคนอายุเกือบจะสี่เดือนกว่า

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เธอถามจิ่วจิ่ว “ลูกอยู่ที่นั่นกับป้าเฉียว ได้ยินเด็กน้อยคุยกับลูกว่าอะไรเหรอ”

หลังจากที่จิ่วจิ่วครุ่นคิดอยู่นานก็พูดว่า “จ๊อก…… จ๊อก……แต่ฉันไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดว่าอะไร”

ประโยคนี้ทำให้ทั้งสามคนหัวเราะกับท่าทางของเด็กน้อย อาจเป็นเพราะลั่วเฉียวหิวจนท้องร้องนะสิ